Noem je dat een film?

Geheel tegen beter weten in heb ik Silent Hill – Revelation (2012) gekeken. Het verval van Konami en deze serie is verbazingwekkend en ik betwijfel of ik het vocabulaire of de grammaticale kracht bezit om deze flop van een film te bespreken. Toch moet ik het proberen.

Op pad met je dierenvrienden

Hoera! Lang leve de lente! De natuur komt weer tot leven en links en rechts krijgen mensen van alle leeftijden lentekriebels. Het groene gras, de strakke blauwe hemel en de roze kersenbloesem deden me verlangen naar een game vol primaire kleuren. Het was hoognodig tijd om Zooo eens in mijn GameBoy Advance te stoppen.

Volg je speurneus

Het is altijd pijnlijk om de teloorgang van een acteur te zien. Lance Henriksen heeft de afgelopen 10 jaar nauwelijks een degelijke rol gehad en ze lijken progressief slechter te worden. Dat was ooit wel eens anders. Neem bijvoorbeeld Jennifer 8 (1992), een thriller waarin hij acteert naast Andy Garcia en Uma Thurman.

Toegift van solide geesten

“V has come to.” Er was geen touw vast te knopen aan de recente Metal Gear Solid 5 trailer, maar ik was zodanig onder de indruk dat ik meteen besloot Metal Gear Solid weer eens uit te spelen. Nee, niet de Playstation klassieker en zelfs niet de remake op de GameCube. Ik heb het over de GameBoy Color versie!

Welkom in de toekomst

Afgelopen dinsdag werd Koninginnendag afgesloten met een mannenavondje in de bioscoop. Gezellig naar de sci-fi actiefilm Oblivion (2013), het nieuwste Tom Cruise spektakelstuk. Bij binnenkomst kregen we nog een gratis drankje ten ere van de nieuwe koning. Een uitstekende afsluiter van de dag.

Op straat vechten

Een van de games waar ik me al jaren mee vermaak is Super StreetFighter II Turbo Revival op de GameBoy Advance. De kwaliteit van het spel is even evident als de absurdheid van de naam. Het is in feite een Super NES variant op Super StreetFighter II Turbo, hoewel die game nooit op de Super NES was uitgebracht.

Dwalen in duisternis

Toen ik Silent Hill (2006) voor het eerst in de bioscoop zag was ik overrompelt door de geweldige soundtrack en de sfeervolle toon van de film. Regisseur Christophe Gans kwam in 2005 uit de kast als zijnde een fan van de serie en zijn interpretatie van de game mocht er zijn. Onlangs was ik in de gelegenheid om de Blu-Ray versie te kijken, waar ik natuurlijk geen nee tegen zei.