Maandelijks archief: september 2011

Smaakpolitie over de vloer

Regisseur Paul Verhoeven leverde in 1987 met RoboCop een film af die bol stond van kritiek op de Amerikaanse samenleving. Door middel van venijnige reclames die in de film werden afgespeeld werd Amerika flink te kijk gezet. Hoe pijnlijk dan ook dat RoboCop zelf ook schitterde in een reclame voor Lotte Ham Fried Chicken uit Zuid-Korea! Lees verder

3 reacties

Opgeslagen onder Media nieuwe stijl

Duitse vleermuizen

Ooit werd Akumajou Dracula X – Chi no Rondo nog gezien als de heilige graal onder Japanse import games. Het werd in 1993 uitgebracht op de PC Engine en had tot recentelijk het land van de rijzende zon nooit verlaten. De status als must have game was ook Konami niet ontgaan en tegenwoordig is de eens zo ongrijpbare parel van het oosten gereduceerd tot een simpele download op je Wii. Lees verder

12 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

Een slordig schilderij

In navolging van Castlevania – Dawn of Sorrow bracht Konami in 2006 Akumajou Dracula – Gallery of Labyrinth uit op de Nintendo DS. Deze keer geen zielen absorberen als de herboren Dracula, maar ouderwetse anime onzin en level design dat nog het meeste weg had van een 2D interpretatie van de Castlevania games op de Playstation 2. Oh jee! Lees verder

4 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

Gerecycled hakwerk

De doorstart van SNK als SNK Playmore was op zijn minst roerig te noemen. Ondanks een groot gebrek aan talent wist het bedrijf met hulp van studio’s als Noise Factory en Brezzasoft nog een paar games op de Neo Geo uit te brengen en zo het hoofd boven water te houden. Toen ook de Neo Geo aan het eind van zijn latijn was zocht SNK Playmore haar heil in het Atomiswave systeem en was de wederopstanding compleet. Lees verder

3 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

Bout van een spel

Soms krijg je plots de behoefte om je oude miskopen een nieuwe kans te geven. Dit overkwam mij toen ik in een moment van verveling The King of Fighters ’94 Re-Bout in mijn Playstation 2 stopte. Al snel werd pijnlijk duidelijk dat er toch wel meer nodig was dan een nieuw laagje verf om het eerste King of Fighters spel weer relevant te maken. Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Wat zullen we vandaag doen?

Het verschil tussen een mozaïekfilm met een ensemble cast en pure acteur exploitatie is niet altijd even duidelijk. 12 Angry Men (1957) is een klassiek voorbeeld van een mozaïekfilm, maar waar plaats je een film als The Expendables (2010)? Gelukkig hoef ik me daar niet druk over te maken, want ik heb Good Day For It (2010) gezien, wat een exploitatiefilm eersteklas is. Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Cinematiek!

Het kan ook anders

Het gras was nog nooit zo groen, de lucht nog nooit zo blauw en de woestijn nog nooit zo droog als die uit Zelda II – The Adventure of Link op de NES eind jaren 80. Zoals verrassend vaak het geval was in het NES tijdperk leek The Adventure of Link totaal niet op zijn voorganger, The Legend of Zelda. Link was niet langer een klein koddig mannetje, maar een volwassen zwaardvechter die graag bij de vrouwen over de vloer kwam. Lees verder

5 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal