Maandelijks archief: juli 2012

Recycledesign in mineur

De topmannen bij Capcom moeten allemaal over een stalen pokerface beschikken, want de troep die ze ongegeneerd op de markt durven te dumpen is soms schrikbarend. Het is moeilijk te geloven dat hetzelfde bedrijf dat klassiekers als Street Fighter II ontwikkelde ook gewoon bagger als Street Fighter II de GameBoy versie durfde uit te brengen. Mega Man 2 trof eenzelfde tragisch noodlot en werd omgesmeed naar het zwart-witte Mega Man II. Lees verder

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

Mega Man redux

Creatief recyclen vanuit een financieel oogpunt is een kunst op zich. Capcom mag zich een grootmeester in hergebruik noemen, want als ze ergens wel goed in zijn dan is het het meeste halen uit werk dat al geleverd is. Een prachtig staaltje recycledesign is de Mega Man reeks op de GameBoy, waarin NES games in stukjes werden gehakt en als een soort legpuzzel opnieuw in elkaar werden geschoven. In een nostalgische bui stopte ik ze onlangs weer eens in mijn GBA SP, beginnende bij Dr. Wily’s Revenge. Lees verder

4 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

Verwacht geen genade

Clint Eastwood, Lee van Cleef, Charles Bronson en zelfs Terence Hill, het zijn slechts enkele legendarische namen in het westerngenre. Hun avonturen verlopen altijd voorspelbaar, maar de Amerikaanse wildernis is een prachtige setting voor macho machtsvertoon. Onlangs heb ik Unforgiven (1992) voor het eerst gezien, een donkere western waarin Clint Eastwood op grootse wijze afscheid neemt van het genre. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Hofnar onder de vechters

Na een heuse waslijst aan gerecycled materiaal was het in 2009 dan toch echt zo ver: SNK Playmore bracht het langverwachte The King of Fighters XII uit. Grafisch maakte het spel een ongekende indruk, maar de realiteit was dat het voor geen meter speelde. Wat de redding moest worden voor SNKs zwalkende arcade divisie dreigde juist zijn ondergang in te luiden. Lees verder

4 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

Thrillseeken in de onderwereld

Of ik The Brave One (2007) wilde zien? Na het lezen van het doosje liever niet. Toch ontkwam ik er niet aan en werd mij laatst alweer een vigilante film voorgeschoteld. Kick-Ass (2010) was ook een dergelijke film, maar die kon putten uit een onwaarschijnlijk achtergrondverhaal en de aanwezigheid van Nicolas Cage. Het enige wat The Brave One op het eerste gezicht had te bieden was Jodie Foster. Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Cinematiek!

Nu nog moeilijker!

Iedere gamer met meer geld dan vrije tijd kent het probleem wel: de backlog. Je ziet iets in de uitverkoop, koopt het en komt vervolgens tot de conclusie dat je eerst nog 10 andere dingen moet doen. In een wanhopige poging om mijn backlog te verkleinen zit ik op een streng dieet en werk ik een voor een door mijn pile of shame heen. Met positief resultaat! Zo speelde ik onlangs Contra 4 uit, een game die lang een doorn in mijn oog was dankzij zijn hoge moeilijkheidsgraad. Lees verder

5 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

Een zwervende vuilnisman

Hobo with a Shotgun (2011) is geen complexe film. Stel je Rutger Hauer voor als een boze zwerver met een shotgun en je weet min of meer hoe de film in elkaar steekt. Tel hier een puike audiovisuele vormgeving bij op en je zou normaal gesproken een winnaar hebben. Ik vind het dan ook spijtig dat de film mij totaal niet amuseerde. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!