Simpele deugden

Met de release van Ushi Dushi eind 2010 shockeerde volkszanger Rinus Dijkstra het establishment van de Nederlandse entertainmentwereld. De teksten zijn onschuldig genoeg, maar de begeleidende videoclip valt het beste te omschrijven als Friese hicksploitation, maar dan zonder het overdadige geweld waar de Amerikaanse hicksploitation films zich door kenmerken. Doorgaan met het lezen van “Simpele deugden”

Advertenties

Kuiken draait door

Soms zijn het de meest onwaarschijnlijke games die het leukst zijn om te spelen. Ten tijde van de GameBoy Advance launch in 2001 lieten de meeste gamers Kurukuru Kururin waarschijnlijk links liggen ten faveure van Super Mario Advance en F-Zero. Dat is jammer, want deze game blijkt nog verassend verslavend te zijn. Doorgaan met het lezen van “Kuiken draait door”

Alweer bestolen!

Medio 2007 bracht Nintendo in Europa Wario – Master of Disguise uit. Eindelijk was er een nieuwe Wario platformer, maar de recensies waren verdeeld. Ik liet de game destijds links liggen, maar dankzij Marktplaats kon ik eerder dit jaar alsnog goedkoop toegeven aan mijn nieuwsgierigheid. Zou het meer van Warioland 4 zijn of toch meer gemeen hebben met flops als Yoshi’s Island DS? Doorgaan met het lezen van “Alweer bestolen!”

Toerist in je eigen waanbeelden

Eens in de zoveel tijd krijg ik de behoefte om Silent Hill weer eens te spelen. Dit speelt mij vaak parten als Konami net weer eens een slechte sequel heeft uitgebracht. Soms vraag ik me af hoe Silent Hill Origins, Homecoming en Shattered Memories in mijn collectie zijn beland. Is het een teken van zwakte, of waren de eerste drie games zo goed dat ik tevergeefs hoop dat de serie het oude niveau weer weet te halen? Doorgaan met het lezen van “Toerist in je eigen waanbeelden”