Het zwanenmeer zit vol

Stiekem wilde ik altijd al Black Swan (2010) een keer zien, maar het kwam er tot kort geleden maar nooit van. Een film over een ballerina gespeeld door Natalie Portman spreekt niet meteen tot de verbeelding, maar niet alles is wat het lijkt in deze psychologische thriller. Doorgaan met het lezen van “Het zwanenmeer zit vol”

Advertenties

Nergens een paraplu te bekennen

Met een gezonde achterdocht stond ik in de winkel met Silent Hill Downpour in mijn handen. Het blijft een fascinerende serie, maar sinds deel 4 is het hard bergafwaarts gegaan. Stockholm Syndroom is een bitch, want ik heb Downpour ondertussen gekocht en uitgespeeld. Doorgaan met het lezen van “Nergens een paraplu te bekennen”

Onnatuurlijk, maar wel lekker

De aankondiging van Street Fighter x Tekken deed in 2010 nog veel wenkbrauwen fronzen. Het zou niet de eerste crossover tussen Capcom en Namco zijn, maar de speelstijlen van Street Fighter en Tekken verenigen in een game lag niet voor de hand. Het spel ontpopte zich tot een PR debakel, maar het eindproduct is geheel tegen verwachting in ijzersterk. Doorgaan met het lezen van “Onnatuurlijk, maar wel lekker”

Blijf van de aarde af!

Met licentiegames ben je er bijna altijd zeker van dat je teleurgesteld gaat worden. Op voorspelbare wijze moet een B-ontwikkelaar zich zien te redden met een minimaal budget onder hoge tijdsdruk. Keer op keer gaat dit fout, maar omdat mensen makkelijk voor de gek zijn te houden komen de gierige publishers meestal weg met deze minachting van hun klanten. Een mooi recent voorbeeld hiervan is Aliens – Infestation op de DS. Doorgaan met het lezen van “Blijf van de aarde af!”