Maandelijks archief: april 2013

Dwalen in duisternis

Silent HillToen ik Silent Hill (2006) voor het eerst in de bioscoop zag was ik overrompeld door de geweldige soundtrack en de sfeervolle toon van de film. Regisseur Christophe Gans kwam in 2005 uit de kast als zijnde een fan van de serie en zijn interpretatie van de game mocht er zijn. Onlangs was ik in de gelegenheid om de Blu-Ray versie te kijken, waar ik natuurlijk geen nee tegen zei. Lees verder

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

Gewicht in de eierschaal leggen

Mario & YoshiHet succes van Tetris bleek nog moeilijk na bootsen voor Nintendo. Dr. Mario was een redelijke poging, maar in de kielzog van deze game bleef men hangen in de mascotte sfeer en moesten we het doen met net-niet titels als Yoshi’s Cookie, Wario’s Woods en Mario & Yoshi. Lees verder

3 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

De tragiek van onsterfelijkheid

Nosferatu the VampyreOf ik zin had om Nosferatu the Vampyre (1979) te kijken? Een goede vampierfilm gaat er altijd wel in en afgelopen zaterdag zat ik dan ook lekker voor de buis. Volgens veel kenners is dit de beste film van zijn soort, dus mijn verwachtingen waren hoog gespannen. Lees verder

2 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

Pas op je ballen

Revenge of the GatorVroeger kon ik me urenlang vermaken met Revenge of the Gator, een simpel flipperkastspelletje op de GameBoy. Vroeger maakte ik ook voorbarige keuzes als games als Revenge of the Gator te verkopen. Aan 15 jaar spijt is een eind gekomen, want ik ben ondertussen herenigd met deze bizarre flipperkast. Lees verder

3 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

Schieten op de sheriff

Cop LandCop Land (1997) wordt in sommige kringen als een mislukte film gezien. Ik zie niet echt in waarom. Het is een intrigerend politiedrama met meer acteurs van naam dan vergelijkbare films bij elkaar. Ik had de film in jaren niet meer gezien, maar Netflix herenigde me met dit zwarte schaap uit Sylvester Stallone’s carrière. Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Cinematiek!

En zijn naam was Superfly

DaikatanaDaikatana hoefde ondanks zijn beruchtheid nooit op veel liefde rekenen. Vermoedelijk zaten gamers er niet op te wachten om John Romero’s bitch te worden. Ondanks alle commotie rondom het spel wist de obscure GameBoy Color versie in het jaar 2000 onopgemerkt de markt op te glippen. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Apen 2 – Engelen 0

The Prophecy IIIk had al een vermoeden dat ik beter niet aan The Prophecy II (1998) kon beginnen. Christopher Walken is een uitstekende acteur, maar hij kiest zijn projecten niet altijd met evenveel wijsheid uit, getuige deze reeks hemelse thrillers. Dat ik er toch aan begon is waarschijnlijk geheel te wijten aan het gebruiksgemak van Netflix. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!