Uitgeblust

Gargoyle's Quest II

Dat het moeilijk kan zijn om een bevredigend vervolg uit te brengen bewees Capcom in 1992 met Gargoyle’s Quest II: The Demon Darkness. Het originele Gargoyle’s Quest was een onverwachte hit op de GameBoy, maar toen de reeks de stap naar de NES maakte ging er flink wat inspiratie verloren.

De overstap van de GameBoy naar de NES was destijds voor maar weinig games weggelegd. De GameBoy werd toch een beetje gezien als het simpele broertje van de NES, iets waar veel ontwikkelaars zich ook helemaal op leken in te stellen. Dit systeem was lange tijd het afvoerputje van game-ontwikkeling, wat het bijeffect had dat bovengemiddeld goede games extra straalden.

Gargoyle’s Quest was zeker een van de pareltjes uit de vroege jaren van het systeem. Deze spin-off van de Ghosts ’n Goblins-serie was dermate potent dat Capcom het terecht naar een groter publiek wilde brengen. Bij Capcom denk je al snel aan geniale vervolgen als Mega Man 2, Street Fighter II en Resident Evil 2, maar het tweede avontuur van de gargouille Firebrand valt vooral op door een groot gebrek aan geïnspireerd gamedesign. Wat is hier fout gegaan?

The Demon Darkness vertelt het oorsprongverhaal van Firebrand. Deze fiere waterspuwer treft op een dag zijn dorp in het demonenrijk in puin aan. Net terug van training krijgt ie te horen dat indringers het rijk hebben betreden om de lokale adel te nekken met het zogenaamde Zwarte Licht. Dat pikt ie niet, en zo begint een reis waarin hij in de legendarische “Red Blaze” zal veranderen.

Gargoyle's Quest II

Het is een simpel achtergrondverhaal, dat Firebrand tevens stript van alle skills die hij in het eerdere avontuur op de GameBoy opdeed. Net zoals in de vorige game begin je het avontuur met slechts minimale vuur-, spring- en zweefkracht en is het zaak om deze beetje bij beetje te heroveren op de indringers die je geliefde demonrijk tot een ware hel hebben gemaakt.

Dat is leuk en aardig als je de GameBoy-game nooit hebt gespeeld, maar omdat het verloop van beide games hetzelfde is heeft de NES-versie niet echt veel meerwaarde. The Demon Darkness voegt niks toe aan de formule, waardoor het een erg hoog deja vu-gehalte heeft. En dat vind ik erg jammer, want zo’n unieke game als Gargoyle’s Quest verdient absoluut een beter vervolg.

Extra pijnlijk is dat de NES-game op een aantal punten minder complex is dan zijn voorganger. Er is nog steeds een overworld waardoor je moet reizen, maar random battles zijn achterwege gelaten. Je komt op gezette plekken nog steeds vijanden tegen om tegen te vechten, maar deze zijn altijd hetzelfde. In zekere zin is dat minder irritant dan willekeurige gevechten die om de haverklap plaatsvinden, maar het ondermijnt wel het RPG-aspect van de game.

Een ander punt waarop de GameBoy-game beter tot zijn recht kwam is de vormgeving. Het klinkt misschien raar, maar de monochrome game uit 1990 ziet er toch echt beter uit dan het kleurrijke vervolg twee jaar later. Het beeld op de handheld is erg ingezoomd, waardoor je letterlijk met je neus op schedels, demonen en helse omgevingen wordt gedrukt. Je ontkomt er niet aan om te zien hoe fraai alles ontworpen is.

Gargoyle's Quest II

De NES-game ziet er in vergelijking een stuk tammer uit. Het idee is ongeveer hetzelfde, maar het valt gewoon op dat alles er minder gruwelijk uitziet. Wellicht dat Capcom op deze manier een meer mainstream publiek wilde aanspreken, maar het past toch niet echt bij een game in de Ghosts ’n Goblins-reeks.

Op technisch vlak doet The Demon Darkness ook bar weinig om je aandacht erbij te houden. Het kleurgebruik is typerend flets en donker voor een game dat op oudere spelers is gericht, maar het mist de flair van bijvoorbeeld een Castlevania III of Ninja Gaiden II. Het ziet er eigenlijk net iets te gedateerd uit voor een game uit 1992, hoewel dat natuurlijk verder geen zwaarwegend argument tegen de game is.

Nee, mijn voornaamste kritiek is toch vooral dat het helemaal niks doet om zich te onderscheiden van zijn geïnspireerde voorganger. Dat is niet erg voor de mensen die de GameBoy-game verder niet gespeeld hebben, maar van een bedrijf als Capcom verwacht je toch meer. Het gedroomde vervolg zou overigens later alsnog verschijnen, maar pas op de Super NES in de vorm van Demon’s Crest.

The Demon Darkness is uiteindelijk nog steeds een prima speelbare actiegame, met de kanttekening dat je wel van een pittige uitdaging moet houden. Naarmate Firebrand zijn skills uitbreidt schiet ook de moeilijkheid omhoog en moet je nog flink aan de bak om het demonenrijk te bevrijden. Daar krijg je wel je eigen rijk voor terug, dus voor de liefhebber van dit soort actiegames loont de moeite zich wel degelijk.

Gargoyle’s Quest II: The Demon Darkness | NES | 1992

Gargoyle's Quest II

Screenshots gesourced via Mobygames.com

Advertenties

Een gedachte over “Uitgeblust

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s