Vlam in de pan

ACA NEOGEO KOF'96

De Japanse publisher Hamster heeft zich afgelopen jaren geprofileerd als dé overzetter van oude arcadegames. En inderdaad, de emulatiekwaliteit van deze heruitgaven laat weinig te wensen over. Maar wat heb je eigenlijk nog aan dit soort games anno nu? Een beladen vraag, die ik hoop te beantwoorden aan de hand van ACA NeoGeo: The King of Fighters ’96 op de Nintendo Switch.

Hamster is in ieder geval een toepasselijke naam voor dit bedrijf uit Tokio. Alleen al op de Playstation 4 en de Switch hebben ze een indrukwekkende catalogus aan arcadegames opgebouwd, die je a la carte kan downloaden. Deze Arcade Archives zijn een soort universele tegenhanger van de Virtual Console van Nintendo en zijn van vergelijkbare hoge kwaliteit als het op de emulatie aankomt.

Om aan te geven hoe hoog de lat ligt hoef je maar naar het assortiment op de Switch te kijken. Je kan niet alleen kiezen uit een uitgebreide selectie aan NeoGeo-games, maar ook uit obscure arcadegames van Nintendo zelf. De aanwezigheid van dit soort oude games woog zeker mee toen ik onlangs besloot om ook maar een Switch op de kop te tikken.

Een groot probleem met de Switch is dat het out of the box niet echt geschikt is om dit soort games van de oude stempel te spelen. De Joy-Con controllers mogen dan wel lekker in de hand liggen, maar het gebrek aan een d-pad maakt de meeste arcadegames onspeelbaar. Liefhebbers moeten dus investeren in minimaal één extra controller, maar dat is niet zo simpel als het lijkt.

ACA NEOGEO KOF'96

De voor de hand liggende keuze is de Pro Controller van Nintendo zelf. Eerlijk is eerlijk, deze ligt goed in de hand. De d-pad is echter knudde. Het internet staat vol van indrukken van spelers die grote moeite hebben om dit kruisje onder controle te krijgen. Ik kan de horror stories niet geheel beamen, maar ook mijn controller (modelrevisie B) heeft moeite om halve cirkelbewegingen te registreren.

Gelukkig zijn er een aantal alternatieven. Vooral Hori komt hierbij goed voor de dag, met twee betaalbare opties. Zo is er de Horipad Wired Controller. Dit is een budgetvariant op de Pro Controller met een excentrieke, doch redelijke d-pad. Ook is er de Pokkén Pro Pad, die met zijn oersimpele ontwerp en lage prijs mijn voorkeur heeft. Voor de echte liefhebber is er ook nog de Hori Real Arcade Pro arcadestick, waarvoor je echter flink in de buidel moet tasten.

Je vraagt je wellicht af wat dit consumentenadvies met The King of Fighters ’96 heeft te maken. Kort gezegd: Alles. Want wie in de wereld van Hamster stapt moet zich realiseren dat dit bedrijf alleen de authentieke arcadeversie levert. Niets minder, maar zeker ook niets meer. Dat betekent dat de besturing in deze games nog wel eens rigide kan zijn, dus zonder een degelijke controller ben je bij voorbaat nergens.

Met dit in het achterhoofd was mijn keuze om The King of Fighters ’96 te downloaden een zeer bewuste. Toen ik de Switch kocht was ik op de hoogte van de problemen met controllers, dus ik wilde zeker weten dat ik een goede controller had door een game te kopen waarvan ik wist dat het een hoge behendigheid van de speler vereist. Dan ben je bij de oude catalogus van SNK al snel aan het juiste adres.

ACA NEOGEO KOF'96

SNK was vroeger redelijk meedogenloos voor hun fans. Elke yen, dollar of gulden die ze uit je konden kloppen in de speelhal was mooi meegenomen. Hun games lokten spelers met stoere graphics, om ze vervolgens bruut af te straffen als ze het tegen de CPU opnamen. The King of Fighters ’96 doet wat dit betreft niks onder voor zijn voorgangers, hoewel het nog een redelijk pivotale release was.

Het is echt zo’n game waarin alles op de kop is gegooid ten opzichte van de eerdere delen. Terugkerende personages kregen nieuwe sprites, movesets werden flink aangepast en ook de verhaallijn nam een nieuwe wending. Het was broodnodige vernieuwing, want in 1996 moest SNK alle zeilen bijzetten om de hevige concurrentie bij te kunnen benen.

Zo bracht Capcom bijvoorbeeld Street Fighter Alpha 2, X-Men VS. Street Fighter en het drie dimensionale Street Fighter EX uit. 3D was tegen die tijd sowieso booming, getuige ook de releases van Tekken 2, Virtua Fighter 3 en Dead or Alive. SNK deed zelf natuurlijk ook een duit in het zakje, met onder andere Art of Fighting 3 en Samurai Shodown IV.

Waar Art of Fighting en Samurai Shodown hun meeste glans tegen die tijd al hadden verloren, kon The King of Fighters-reeks nog jaren vooruit, mede dankzij het succes van dit derde deel. Met 27 speelbare personages is er veel variatie mogelijk. De game introduceerde Leona, Kasumi Todoh, Mature en Vice, een Boss Team bestaande uit Geese, Krauser en Mr. Big, plus de nieuwe eindbazen Chizuru en Goenitz.

ACA NEOGEO KOF'96

Minstens net zo belangrijk als de nieuwe personages en de opgepoetste terugkerende vechters is het feit dat het vechtsysteem ook flink onder handen was genomen. Zo kan je hier voor het eerst in de serie die typische voor- en achteruitrolbewegingen doen, die nou niet meer weg te denken zijn uit KoF-games.

De ACA NeoGeo-versie van de game brengt al dit moois zonder enige hapering naar je Switch. De game is perfect geëmuleerd en er zijn tal van opties om de beleving naar wens bij te stellen. Je hebt bijvoorbeeld meerdere filters om het beeld aan te passen, variërend van pixel perfect tot smooth, en diverse variaties op scanlines zodat je het idee krijgt dat je achter een oude arcadekast zit.

Dat is natuurlijk heel mooi, maar toch vraag ik me af dit genoeg is voor het gros van de fans. Laat ik vooropstellen dat er natuurlijk altijd mensen zijn die alleen genoegen nemen met een perfecte overzetting van de originele arcaderelease. Dat begrijp ik en kan ik respecteren. Echter, ik durf te stellen dat je dan genoegen neemt met de minste versie van dit soort games.

Games als The King of Fighters ’96 zijn in de loop der jaren al meerdere keren opnieuw uitgebracht. De ene keer als onderdeel van een collectie, de andere keer als een opzichzelfstaande release. Elke versie brengt iets nieuws met zich mee dat het voor fans weer de moeite waard maakt. Denk bijvoorbeeld aan een versus of training modus, een opgepoetste soundtrack, speciaal artwork of extra speelbare personages.

ACA NEOGEO KOF'96

In de “kale” versie op de Switch mis ik vooral een normale versus modus. Ik speel nog steeds graag games met andere mensen in de huiskamer en ik zou het liefste die controllers die ik speciaal voor de Switch heb gekocht zo vaak mogelijk gebruiken. Het nadeel van het spelen van een arcadegame als deze is echter dat de winnaar altijd hetzelfde team behoudt. Dat gaat natuurlijk vervelen, maar expres verliezen is ook maar verspilling van je tijd.

Tegelijkertijd merk ik dat de besturing in deze versie wel heel erg precies is. Zelfs de degelijke Pokkén controller is niet genoeg om de game met 100% precisie te spelen. Dat is jammer, want ik zie mezelf niet snel €150 neerleggen om een arcadestick te kopen. In consoleversies van The King of Fighters heb je vaak de mogelijkheid om de besturing iets losser te maken, wat hier erg wenselijk was geweest.

En dan is er ook nog de kwestie van de soundtrack. The King of Fighters ’96 heeft een van de beste gearrangeerde soundtracks die ooit voor een vechtgame is gemaakt en ik geef eerlijk toe dat ik die muziek erg mis in deze versie. De emulator geeft je nog de mogelijkheid om het NeoGeo-geluid naar eigen voorkeur bij te stellen, maar dan nog is het een verschil van dag en nacht vergeleken met de instrumentale versie van de soundtrack.

Ik kan me dan ook niet aan het gevoel onttrekken dat het opnieuw uitbrengen van authentieke arcadegames weinig meerwaarde heeft voor de gemiddelde fan. Zelfs iemand als ik, die bereid is te investeren in extra hardware om het meeste uit zijn games te halen, loopt al snel tegen de functionele beperkingen van dit soort releases aan.

ACA NEOGEO KOF'96

Zeker in een sociaal genre als vechtgames zou je hopen dat multiplayer, maar ook de spelervaring in zijn geheel, beter was verzorgd. Maar ook voor de single players kon het beter, want echt vrolijk wordt je er ook niet van om met je brakke controller keer op keer tegen difficulty spikes aan te lopen die er alleen maar zijn om je zo veel mogelijk geld in de speelhal afhandig te maken.

Dus, om terug te komen op de vraag wat je tegenwoordig nog aan dit soort games hebt: vrij weinig. ACA NeoGeo: The King of Fighters ’96 kost je een luttele zeven euro, maar dat krijg je eigenlijk alleen maar frustratie en een karig aantal spelopties voor terug. Beter speel je de Virtual Console-versie op de Wii of The Orochi Collection op de Playstation 2.

Toch wil ik niet al te hard zijn in mijn oordeel. Het blijft immers een prachtig vormgegeven game, met schilderachtige achtergronden, leuke personages en memorabele muziek. Het probleem zit ‘m alleen in het feit dat er betere versies voorhanden zijn dan de originele arcaderelease. Respect voor Hamster dat ze deze games een tweede leven geven, maar koop ze alleen als je zeker weet waar je aan begint.

ACA NeoGeo: The King of Fighters ’96 | Nintendo Switch | 1996 / 2017

ACA NEOGEO KOF'96

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s