Als herboren

Super Mario Bros. Deluxe

Ik vrees dat mijn voornemen om alleen maar onbekende games op de Virtual Console van de 3DS te spelen op niks is uitgelopen. Ik had nog maar net Mega Man Xtreme uitgespeeld en ik zat alweer aan Super Mario Bros. Deluxe. Alsof ik dat nog nooit eerder had gedaan!

Je vraagt je af hoe vaak een mens wel niet opnieuw aan Super Mario Bros. kan beginnen. Niet alleen gooit Nintendo je ermee om de oren op hun Virtual Consoles, maar deze legendarische game verscheen ook al meerdere malen op de NES, om nog maar te zwijgen over Super Mario All-Stars op de Super NES. Op een handheld was het echter pas in 1999 voor het eerst te spelen.

Ja, het duurde even voordat Super Mario Bros. aan de Pokémongeneratie geïntroduceerd werd, maar dat was natuurlijk niet de eerste keer dat de bolle loodgieter op een GameBoy verscheen. Denk bijvoorbeeld aan Super Mario Land en Super Mario Land 2, die respectievelijk in 1989 en 1992 op de GameBoy uitkwamen. Prima games voor hun tijd, maar toch enigszins beperkt vergeleken met hun grote broers op de consoles.

Zo zijn de sprites in Super Mario Land wel heel erg klein. Dit was een bewuste keuze van Nintendo om de speelbaarheid te behouden, maar hierdoor oogde de game tijdens release al erg verjaard. Super Mario Land 2 had last van een tegenovergesteld probleem, waarbij grote en gedetailleerde sprites juist voor een beklemmend gevoel zorgden op het kleine scherm van de GameBoy.

De GameBoy Color hanteert dezelfde schermresolutie als zijn voorganger, dus een overzetting van welke NES game dan ook lag eigenlijk niet voor de hand. Toch weerhield dit Nintendo niet ervan om Super Mario Bros. een tweede leven in te blazen, in een deluxe versie ook nog wel. En dan niet eens met kleinere graphics, maar gewoon één op één overgezet van de NES.

Het heeft iets onwerkelijks, maar deze port van een decenniaoude game was in 1999 een overtuigende reden om een GBC in huis te halen. Super Mario Bros. was ook toen al lang en breed achterhaald door vervolgen als Super Mario Bros. 3 en World, maar het was in de kern natuurlijk nog steeds een goede game. En deze versie maakt de deluxe noemer ook zonder meer waar.

Super Mario Bros. Deluxe is zeker niet een snelle overzetting in de geest van de latere NES Classic heruitgave op de GameBoy Advance. De game bestaat uit meerdere onderdelen, variërend van de klassieke NES game tot speciale uitdagingen en bonusmateriaal als een horoscoop, stickers om uit te printen met je GameBoy Printer en een galerij met Mario artwork.

De eerste optie op het keuzescherm is “Original 1985”. Dit is de hoofdattractie, waarin je de 32 levels uit de originele game kan spelen. Een handjevol levels is noodgedwongen aangepast om de beperkte zichtbaarheid op het GBC beeldscherm te faciliteren, maar in grote lijnen is dit precies dezelfde ervaring die je uit je jeugd herinnert.

Dit alleen al zou de game in 1999 een must-have hebben gemaakt, maar Nintendo probeerde dus zoveel mogelijk sap uit de originele game te persen. Een persoonlijke favoriet is de Challenge modus, waarin je levels individueel kan spelen om drie uitdagingen te klaren. In elk level zijn vijf rode munten verstopt, kan je een Yoshi-ei vinden en moet je een bepaalde highscore verbeteren.

Met name de rode munten zijn interessant, want de makers maakten dankbaar gebruik van de lage beeldschermresolutie. Vaak liggen deze muntjes net buiten je zicht verstopt en moet je omhoog springen of de camera manipuleren om ze te zien. Net zo vaak tref je ze echter aan in bakstenen of coinblocks, dus het loont de moeite om elk level grondig uit te pluizen.

Maar dat zal je sowieso moeten, al was het maar om het Yoshi-ei te vinden. Deze zitten in een onzichtbaar blok verstopt, dat vaak alleen verraden wordt door afwijkende graphics in de achtergrond. De game leert je op deze manier aan om door een hele andere lens naar die oude levels te kijken, waardoor de ervaring toch net dat extra beetje diepgang krijgt.

Tijdens het overzetten van de game voerde Nintendo ook een aantal quality of life verbeteringen door. Zo is de besturing van Mario hier net iets strakker dan in de originele game. Hierdoor moet je soms je routine aanpassen – je kan bijvoorbeeld niet meer in één beweging over bepaalde buizen in level 4-1 springen – maar in de regel doet Mario precies wat je van hem verlangt.

En Luigi natuurlijk ook! Tussen de levels door krijg je nou een minimap te zien, waarop je tussen Mario en Luigi kan switchen door op select te drukken. Luigi heeft nou zijn meer traditionele kleuren, in plaats van het groen en wit op de NES. Hij speelt verder identiek aan Mario, wat ergens wel jammer is. Des te meer als je bedenkt dat er ook levels uit het Japanse Super Mario Bros. 2 speelbaar zijn.

Jawel, Nintendo was zo aardig om ook de directe opvolger van Super Mario Bros. in deze deluxe variant te verwerken. Zet een score van 300.000 punten neer en je unlockt de eerste 32 levels uit Super Mario Bros. 2. Toegegeven, dat is niet de complete game, maar op deze manier krijg je toch mooi twee keer zoveel levels voor je geld. Als dat niet deluxe is weet ik het ook niet.

Super Mario Bros. For Super Players – zoals de extra levels hier heten – is flink onder handen genomen, zeker vergeleken met de hoofdattractie. Zo zijn de windeffecten afwezig op de GBC en is ook de werking van sommige springplanken aangepast. Luigi speelt ook hier precies hetzelfde als Mario en alle nieuwe graphics zijn vervangen door die uit het originele Super Mario Bros.

Hierdoor voelen de 32 extra levels meer aan als een expansion pack dan een regelrechte overzetting. Dat geeft verder helemaal niks, want deze sadistisch ontworpen levels zijn natuurlijk nog steeds waardevolle extra content. Helaas ontbreekt er een Challenge modus voor dit extraatje, maar de moeilijkheid is van nature al zo hoog dat het ook niet echt uitdagender hoeft als je het mij vraagt.

Als totaalpakket genomen kan je moeilijk om deze release heen. Je krijgt min of meer twee complete Mariogames voor de prijs van één, die ook nog eens voorzien zijn van allerlei extra’s. Toch is er wel degelijk een olifant in de kamer die moeilijk te negeren is. Want zo’n NES game valt qua resolutie natuurlijk niet echt te verenigen met het GBC beeldscherm van 160 bij 144 pixels.

Technisch gezien is het natuurlijk een leuke prestatie dat Nintendo hun meest invloedrijke creatie zonder problemen naar de GBC wist over te zetten. Maar zo vlot als de game over het beeldscherm beweegt, zo vaak zal je in bodemloze putten rennen of tegen een Goomba aanknallen. Voor gamers die niet opgegroeid zijn met Super Mario Bros. kan ik het goed voorstellen dat deze versie erg onoverzichtelijk is.

Het is letterlijk een wereld van verschil. Op de NES had Mario 256 bij 224 pixels om te navigeren, ruim twee keer zoveel als op de GBC. En dus loopt Super Mario Bros. Deluxe tegen hetzelfde probleem aan als Super Mario Land 2, met de kanttekening dat Deluxe geen concessies aan de snelheid doet. De game is verre van onspeelbaar, maar erg beginnersvriendelijk is het ook niet.

En dat is dan weer het voordeel van de latere NES Classic heruitgave op de GBA. Die versie mist alle extra’s van Deluxe, maar heeft het voordeel dat de graphics kleiner zijn gemaakt. De makers van Super Mario Land hadden dit in 1989 al door, dus je vraagt je af waarom Nintendo juist de deluxe versie van Super Mario Bros. per se authentieke graphics wilde geven. Het blijft een lekkere game om te spelen, maar enige voorkennis van de levels is zeker vereist voor een optimale ervaring.

Super Mario Bros. Deluxe | GameBoy Color | 1999

Screenshots gesourced via Mobygames.com

Advertenties

Een gedachte over “Als herboren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s