Mama is boos

Super MetroidMet de recente release van Metroid: Samus Returns nog vers in mijn geheugen was het een heel simpele keuze om ook aan Super Metroid te beginnen. De games sluiten niet alleen naadloos op elkaar aan, maar Super Metroid is ook een prominent onderdeel van de Super NES Classic Mini line-up.

Vermoedelijk was ik ook wel aan de game begonnen als ik geen Mini op de kop had getikt. Ik heb een vreemd ritueel als ik mijn Super NES weer eens van stal haal, waarbij ik steevast opnieuw Super Mario World, Super Castlevania IV en Super Metroid speel. Dit drietal gaat nooit vervelen en elke keer als ik ze speel zie ik weer iets waarvan ik een glimlach op mijn gezicht krijg.

Mijn liefde voor Super Metroid overstijgt echter dat voor menig andere game. Ik heb een soort onuitputtelijke waardering voor deze klassieker, een gevoel dat helemaal teruggaat naar de eerste keer dat ik het speelde. De game creëert een sfeer als geen ander, om nog maar te zwijgen over de ongelofelijk indrukwekkende spelwereld die je op zoveel manieren kan benaderen.

Ik heb het in de loop der jaren zo vaak gespeeld dat ik het ondertussen nog net niet met mijn ogen dicht kan spelen. En toch blijf ik terug komen voor meer, want actiegames van dit kaliber zijn extreem zeldzaam. Niet slecht voor een game uit 1994.

Super Metroid

Een detail dat je makkelijk over het hoofd ziet is dat dit wel degelijk Metroid 3 is. Voor veel mensen is de titel logischerwijs Super Metroid, maar in het intro flitst de alternatieve titel ook even voorbij. Het is een belangrijk detail, want ondanks de indrukwekkende evolutie die het Metroid concept hier heeft ondergaan is de game ook onlosmakelijk met Metroid en Metroid II verbonden.

Zo staat het vliegende kwalletje dat je aan het einde van Metroid II Samus Returns redde hier centraal. De Space Pirates hebben hun zinnen gezet op de laatste levende Metroid en gaan over lijken om deze te bemachtigen. In de proloog van de game zien we hoe Ridley dit beestje steelt uit een ruimtestation, waarna Samus Aran de achtervolging inzet en terugreist naar planeet Zebes.

Super Metroid vertelt net zozeer het verhaal van de premiejager Samus Aran als dat van de baby Metroid. In principe is dit een totaal onschuldig wezen dat een speelbal is tussen twee partijen. De ene wil zijn soort voor altijd uitroeien en de ander wil Metroids klonen om een leger mee te maken. Niet echt het soort publiek waarmee je geassocieerd wil worden, maar als kleine larve heb je verder weinig te willen.

Hoewel er geen woord tekst aan het verhaal wordt vuilgemaakt zodra je voet op Zebes zet zal het verhaal van de kleine Metroid niemand ontgaan. Het beestje wordt gekloond door de Space Pirates, maar zal uiteindelijk opkomen voor de enige moeder die het ooit heeft gekend. Het grote offer van de baby is een cruciaal moment en leidt uiteindelijk tot een apotheose die je maar zelden in een game meemaakt.

Super Metroid

De impact die de “Super” Metroid maakt is zo sterk dat je Nintendo bijna zou vergeven dat ze er met Metroid: Other M verder op wilden borduren. Maar laten we eerlijk zijn, dat was geen goed idee. Gelukkig doet die flater verder ook helemaal af aan het triomfantelijke design van Super Metroid.

Dit is namelijk gamedesign voor gevorderden. Ruimtefictie zonder een verhaal; rechtlijnigheid in een doolhof. Nintendo zette een game neer die zo ver zijn tijd vooruit was dat het tegenwoordig nog steeds vaak wordt nageaapt. Het is de blauwdruk van menig indiegame en zelfs Nintendo kon het niet laten om Metroid II opnieuw uit te brengen in de stijl van Super Metroid.

Zelden heeft een game zoveel impact op mij gemaakt als deze. Castlevania: Symphony of the Night en Metroid Fusion kwamen akelig dicht in de buurt, maar dat zijn uiteindelijk heel andere takes op hetzelfde concept. Super Metroid is in veel opzichten nog steeds niet overtroffen en dat maakt het in zekere zin ook lastig om erover te schrijven. Waar moet je immers beginnen?

Wat in ieder geval meteen opvalt is dat Zebes in al haar 16-bit glorie een stuk indrukwekkender uitziet dan dezelfde planeet in het originele Metroid. De NES game heeft zonder meer een iconische uitstraling, vol duistere gangenstelsels die een haast niet te navigeren doolhof vormen. Super Metroid leende de meest herkenbare locaties hiervan, maar deed voor de rest vooral waar 16-bit games zo goed in zijn: er indrukwekkender uitzien dan 8-bit games.

Super Metroid 03

Dat betekent dat je op een regenachtige middag op Zebes arriveert, verlaten grotten bezoekt die na verloop van tijd tot leven komen, een neergestort ruimteschip verkent, diep onder de grond gaat in waterige regionen en zelfs de hete kern van de planeet bereikt. Ja, die Samus moet er wat voor over hebben om haar baby terug te krijgen, maar alle moeite gaat niet onbeloond.

Deze games staan immers synoniem aan het gestage vergaren van nieuwe upgrades. Om onbegrijpelijke redenen laat Samus altijd haar sterkste wapens thuis liggen als ze aan een nieuwe missie begint, waardoor ze haar harnas vanaf het nulpunt moet upgraden. Erg slim is dat niet, hoewel het wel een belonend verloop van de game mogelijk maakt.

Super Metroid heeft echter een verrassing voor attente spelers in petto. Je kan namelijk vanaf het begin van de game een wall jump doen. Met deze eenvoudige manoeuvre zet Samus zich van een muur af en springt ze omhoog. Op papier is het maar een simpele toevoeging, maar in de praktijk breekt dit het verloop van de game wagenwijd open.

Ironisch genoeg zullen veel spelers niet eens door hebben dat ze deze move kunnen doen als ze de game voor het eerst spelen. Je hebt het alleen nodig als je jezelf opsluit in een specifieke schacht, maar de kans is groot dat je deze nooit tegenkomt. Als je later met de game aan de slag gaat zal je de kracht van dit trucje echter vanzelf in gaan zien, want je kunt er hele stukken van de game mee overslaan.

Super Metroid

De eerste keer dat je de game speelt is zodoende een heel andere ervaring vergeleken met het spelen na de tiende keer. Knowledge is power en met de kennis van de mogelijkheden van Samus speel je een heel andere game dan zonder. Wall jumps, shine sparks en bomb jumpen zijn geavanceerde skills, die helemaal in dienst van het zogeheten sequence breaking staan.

Dat wil zeggen dat Nintendo wel degelijk een bepaalde route voor de spelers heeft uitgestippeld, maar dat je net zoals in het originele Metroid vrij bent om hiervan af te wijken als je denkt dat je dat kan. De game beloont spelers die het binnen drie uur uit kunnen spelen door Samus in een bikini te presenteren, maar hier gaat natuurlijk de nodige oefening aan vooraf.

En ook al lukt het je niet om Samus in al haar natuurlijke glorie te zien, dan nog zal je een avontuur beleven als geen ander op de Super NES – of welk systeem uit die tijd dan ook. Dit is de gewelddadige zoektocht van een boze moeder naar haar geadopteerde kind van een buitenaards ras, eentje die gepaard gaat met de nodige agressie, logisch nadenken en handelen op puur geluk.

Indrukwekkend is hoeveel upgrades je wel niet kan vinden. Traditiegetrouw kom je de nodige life tanks en raketupgrades tegen, maar de game introduceert ook bijvoorbeeld een x-ray scan waarmee je door muren kan kijken en een grapple beam waarmee je aan bepaalde blokken en vijanden kan slingeren. Alle vernieuwingen uit Metroid II zijn ook present, hoewel de Metroid gevechten gelukkig zijn vervangen door meer traditionele baasgevechten.

Super Metroid

De bazen in Super Metroid zijn toepasselijk monsterlijk. Je hoeft niet verder te kijken dan Kraid om te zien hoe groot de stap van de NES naar Super NES was. Voorheen was dit mannetje nauwelijks groter dan Samus, maar hier past ie met moeite net in twee schermen. De verschijning van de nieuwe Kraid is een echt what the fuck-moment, hoewel de overige bazen niet veel voor hem onderdoen.

Ik ben met name gecharmeerd van Draygon, het onderwatermonster dat in het nieuwe gebied Maridia leeft. De andere bazen zijn veelal bullet sponges, maar Draygon kan je ook verslaan door op slimme wijze gebruik te maken van de grapple beam. Super Metroid moedigt je vaak aan om out of the box te denken en ik vind het mooi dat dit principe zich ook verspreidde naar de baasgevechten.

Een ander aspect van de game dat ik erg kan waarderen is de algehele sfeer. Hoe heerlijk is het wel niet om op een verlaten planeet aan te komen en er even later achter te komen dat je eigenlijk het verwoeste kwartier van Mother Brain in de eerste game aan het verkennen bent? Of het spotten van alle vreemde wezens in Maridia, die er alleen maar lijken te zijn om de spelwereld kleur te geven.

Geniaal is ook het moment als je halverwege het avontuur door een buis naar beneden valt en een glimp opdoet van een Metroid. Althans, dat zou je denken. Je hebt het idee dat je in de buurt van de endgame bent, maar later blijkt dat je slechts slappe klonen hebt gezien. De makers van de game zijn meester in het voorhouden van intrigerende locaties, hoewel deze lang niet allemaal tot iets wezenlijks leiden.

Super Metroid

Die onzekerheid houdt je echter wel scherp. Bij twijfel is Super Metroid altijd een geval van een glas halfvol, want er is altijd wel ergens nog iets dat je niet hebt ontdekt. Het grootste plezier zit voor mij echter niet in het bijeenrapen van alle goodies, maar gewoon in het verkennen van de wereld op mijn eigen tempo. De ene keer wil je opschieten, terwijl je de andere keer juist alles rustig op je wilt laten inwerken.

Hierbij helpt het natuurlijk dat de muziek subliem is. Het intro knalt je nog net niet van je stoel als een stem (!) meedeelt dat de laatste Metroid in gevangenschap is en er vrede heerst. Meteen hierna doet Samus een korte recap van de gebeurtenissen tot nu toe, terwijl een duister stukje muziek de onheilspellende toon zet voor wat nog gaat komen.

De game heeft een onverwacht duister geluid, waardoor het veel volwassener klinkt dan menig ander Nintendo game op het systeem. Elk afzonderlijke gebied van Zebes heeft zijn eigen achtergrondmuziek, waardoor deze locaties niet alleen visueel verschillen, maar ook voor het oor makkelijk te onderscheiden zijn.

Het muzikale hoogtepunt bewaarde men toepasselijk voor het einde. Het gevecht met Mother Brain heeft al iets bevrijdends als op een cruciaal moment fanfare begint te spelen, maar de creditsmuziek is zowaar nog beter. Deze begint met een triomfantelijke fanfare, maar eindigt juist heel onheilspellend. See you next mission zegt de game afsluitend, alsof Nintendo nog grootste plannen had.

Super Metroid 07

Wellicht dat die plannen er wel degelijk waren, maar we moesten uiteindelijk acht jaar wachten op Metroid Fusion en Prime. Toegegeven, dat waren wel het soort releases waar je even voor gaat zitten, maar als ik eerlijk ben heeft Nintendo Super Metroid tot op heden niet overtroffen.

Het enige punt van kritiek zit ‘m in de besturing. Samus bestuurt in principe prima, hoewel de lage zwaartekracht even wennen is. Het probleem zit ‘m echter in het feit dat al haar functies niet op een slimme manier naar de controller zijn gemapt. Je kan deze in het optiemenu zelf aanpassen, maar latere games als Metroid Fusion en Zero Mission zouden dit enorm stroomlijnen.

De net-niet-perfecte besturing gooit echter geen roet in het eten. Je beweegt nog steeds met grote souplesse door Zebes en je hebt hierbij de vrijheid om zelf je route uit te stippelen. Het is een soort 2D sandbox, met de kanttekening dat je enige skills moet hebben om hier het meeste uit te halen. Dat het verhaal ook nog een emotioneel randje heeft zonder dat hierbij tekst aan te pas komt is helemaal indrukwekkend.

Mooi dus dat Nintendo je met de Super NES Classic Mini alle ruimte geeft om het allemaal nog eens te ervaren. De game speelt perfect op deze fraaie emulatiebox en omgerekend betaal je slechts €3,80 voor het privilege. Dat is nog eens een koopje, des te meer als je bedenkt dat je ook nog eens games als A Link to the Past, Mega Man X, Yoshi’s Island en Earthbound erbij krijgt. Iedereen heeft zo zijn eigen favoriet uit dat indrukwekkende lijstje, maar voor mij staat Super Metroid nog steeds op #1.

Super Metroid | Super NES Classic Mini | 1994

Super Metroid

Screenshots gesourced via The Video Game Museum

Advertenties

20 gedachten over “Mama is boos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s