Rake klappen

Street Fighter II - Hyper FightingDe Super NES Classic Mini zou niet compleet zijn zonder een variant van Street Fighter II. Het vechtgenre en de Super NES braken rond dezelfde tijd door begin jaren 90, dus de aanwezigheid van Street Fighter II Turbo: Hyper Fighting op het systeem was een makkelijk intikkertje.

De consoleversie van Street Fighter II was destijds een cruciale overwinning voor Nintendo. Sega had met hun marketing een pijnlijke deuk geslagen in het imago van de Super NES, iets dat alleen verholpen kon worden met goede games. Capcom stond toevallig te popelen om hun fenomenale Street Fighter II ook op consoles los te laten, waar Nintendo handig op inspeelde door een exclusieve conversie te bemachtigen.

Volgens een lijst op de Capcom website ging de Super NES versie van Street Fighter II maar liefst 6,3 miljoen keer over de toonbank. Dat zijn toch de betere verkoopcijfers, waar zelfs de latere overzetting van Champion Edition naar de Mega Drive niet tegenop kon boxen. De Super NES versie van het bliksemsnelle Street Fighter II’ Turbo: Hyper Fighting deed het ook prima en bewees met 4,1 miljoen verkochte exemplaren dat Super NES eigenaren nog lang niet waren uitgekeken op Street Fighter.

Om een of andere reden verloor Turbo die rare apostrof in de titel tijdens de verhuizing naar de Super NES, maar het is in grote lijnen precies dezelfde hitgame dat eind 1992 menig speelhal onveilig maakte. Het overgrote deel van de sprites en achtergronden werden gerecycled uit Street Fighter II, waardoor Capcom met minimale moeite bootladingen yen op hun bankrekening kon bijschrijven.

Street Fighter II Turbo - Hyper Fighting

Belangrijk voor de spelers is dat de vernieuwingen die de arcadeversie doorvoerde ook allemaal in de Super NES versie aanwezig zijn. Dat betekent nieuwe moves voor alle personages, de mogelijkheid om met de vier bazen te spelen en een flink hogere speelsnelheid. Standaard vecht je op een rappe drie sterren, maar met behulp van een code kan je dit verder opvoeren naar een onspeelbare tien.

Praktisch is het niet, hoewel het prima marketing was. De Super NES stond toch bekend als het slome neefje van de Mega Drive, maar in Turbo merkte je hier niks van. En de hoge snelheid is meer dan alleen maar gebakken lucht. Turbo wordt met goede reden gezien als een belangrijke stap in de evolutie van de Street Fighter speelstijl, want de snelheid maakt de game een stuk complexer.

Je hebt er misschien nooit bij stilgestaan, maar de snelheid waarop je een game speelt is wel degelijk van invloed hoe je het ervaart. De originele Super NES conversie van Street Fighter II is tegenwoordig nauwelijks speelbaar, zo traag voelt het aan. De hoge snelheid in Turbo staat echter een stuk dichter bij die in moderne games, waardoor je ook sneller moet handelen om te kunnen winnen.

Het is een kunstmatige manier om de game naar een hoger niveau te tillen, maar je hebt op de juiste snelheid wel meer plezier in het spelen tegen iemand anders. Wat dit betreft komt het goed uit dat de Super NES Classic Mini met twee controllers wordt geleverd, want als er één game op het systeem staat die dit rechtvaardigt dan is het deze wel.

Street Fighter II Turbo - Hyper Fighting

Vechtend als je favoriete “World Warrior” ga je natuurlijk tot het uiterste om je tegenstander te verslaan. Om deze reden is het belangrijk dat iedereen nieuwe moves heeft. Hoe meer opties je hebt als speler hoe veelzijdiger je plan van aanpak kan zijn. In Street Fighter II had je nog genoeg aan simpele tactieken om te winnen, maar in Turbo wordt het kaf van het koren gescheiden.

Vuurballen vliegen je om de oren, evenals draaiende judoka’s, groene junglemonsters, dictators en sumoworstelaars. Street Fighter II is een kleurrijke verzameling vechtersbazen, de een net wat meer gebaseerd op een pijnlijk stereotype dan de ander. Maar of je nou iemand z’n ogen uitkrabt met de stierenvechter Vega of juist iemand de lucht in gooit als de Russische worstelaar Zangief, de kans is groot dat een van de vechters een speelstijl heeft die klikt voor jou.

Wat dit betreft komt het goed uit dat de besturing perfect werkt op de Super NES controller. De arcadeversie maakte dankbaar gebruik van zes actieknoppen, iets dat redelijk goed op de Super NES kan worden nagebootst. De L-knop is niet altijd ideaal als high punch, maar met wat oefening tover je alsnog met grote precisie allerlei complexe knoppencombinaties uit je vingers.

Het mooie aan Turbo is dat je de snelheid ook naar beneden kan bijstellen als de standaard snelheid te hoog is voor jouw niveau. Plezier in het spelen ontstaat in eerste instantie toch vaak dankzij goede besturing, dus als je beter tot je recht komt op één of twee sterren moet je dat vooral doen. Zeker met een personage als Zangief en zijn piledrivers helpt het als je meer tijd hebt om de correcte input in te voeren, dus schroom je niet om ook de lagere snelheden uit te proberen.

SFIIT03

Ik heb ondertussen alweer meerdere uurtjes in de game gestoken op de Mini, iets waarvan ik toch sta te kijken. Toen Nintendo het systeem aankondigde begreep ik niet echt waarom men ervoor koos om Turbo op het systeem te zetten terwijl Super Street Fighter II ook beschikbaar was. Maar nu ik het weer heb gespeeld kan ik best met die keuze leven, want het is nog steeds erg leuk om tegen m’n vrienden te spelen.

Wat ook opvalt is hoe tijdloos de vormgeving van de game is. Sowieso kan ik het ontwerp van de personages erg waarderen, maar ook de twaalf stages roepen mooie herinneringen op. Mijn favoriete arena’s zijn die van Blanka en Sagat, waarvan ik de vormgeving en de achtergrondmuziek erg stijlvol vind. Maar ook een relatief saai level als dat van Guile blijft geweldig, dankzij die tijdloze themesong.

Als je de game anno nu opnieuw speelt is het in ieder geval goed te begrijpen waarom Street Fighter II destijds zo’n grote hype was. Capcom introduceerde een wezenlijk nieuw fenomeen, dat in alle opzichten top-of-the-line was. En Super NES eigenaren hadden net het geluk dat Nintendo scherp genoeg was om de beste conversies van deze games te regelen. Het is een iconische game op een iconisch systeem, die we gelukkig niet hoeven te missen op de Mini!

Street Fighter II Turbo: Hyper Fighting | Super NES Classic Mini | 1993

Street Fighter II Turbo - Hyper Fighting

Screenshots gesourced via The Video Game Museum

Advertenties

2 gedachten over “Rake klappen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s