De tijdloze schakel

A Link to the PastVoor veel fans zal The Legend of Zelda: A Link to the Past ongetwijfeld een van de hoogtepunten in de line-up van de Super NES Classic Mini zijn. Deze bejubelde game is de grondlegger van de moderne Zelda formule en het staat ook nu nog garant voor de nodige uurtjes avontuur.

A Link to the Past is echt zo’n game die sierlijk is verouderd. We waren van The Legend of Zelda en The Adventure of Link op de NES al indrukwekkende spelwerelden gewend, maar het 16-bit entree Link en prinses Zelda overtrof alle verwachtingen. Hyrule was nog nooit zo groot, mede dankzij een spelwereld die in elke uithoek wel een nieuw geheim heeft liggen.

Hoewel je heel wat uurtjes kwijt bent met het verkennen van deze spelwereld is het qua oppervlak niet veel groter dan de overworld in The Legend of Zelda. Het grote verschil zit ‘m in de invulling van de wereld. Hyrule komt op de Super NES echt tot leven, met veel unieke bewoners, twaalf dungeons om uit te pluizen en – niet onbelangrijk – een Light en een Dark World.

Het opdelen van Hyrule in twee spiegelbeelden was een enorme innovatie. Tegenwoordig zie je dit concept incidenteel in andere games – variërend van Silent Hill Origins tot Castlevania: Harmony of Dissonance – maar in 1991 was dit nog baanbrekende shit. Je krijgt in zekere zin voor twee games aan content en reken maar dat Nintendo hier veel spelwaarde uit wist te halen.

A Link to the Past

De game opent op een regenachtige nacht, als je oom plotseling naar Hyrule Castle gaat om Zelda te redden. Hij komt niet ver, maar de nieuwsgierige Link is bereid om zijn strijd voort te zetten. Na een kort avontuur wordt hij naar de keerzijde van Hyrule geteleporteerd, waar de slechte invloed van Ganon ervoor zorgt dat alles een andere gedaante aanneemt. Het is vervolgens aan de speler om Ganon te stoppen voordat hij de Light World kan betreden.

Wat volgt is een game waarin je constant tussen twee werelden switcht. In de Light World zijn speciale teleportatietegels verstopt, terwijl je in de Dark World gebruik kan maken van een spiegel waarmee je naar eigen inzicht kan switchen tussen werelden. Belangrijke items liggen uiteraard op plekken die alleen toegankelijk zijn als je vanaf de juiste plek de overstap maakt van Light naar Dark of omgedraaid, waardoor dit mechanisme al snel een centrale plek inneemt.

De spelwereld is ongelofelijk rijk aan geheimen en wie de tijd neemt om deze te ontrafelen vindt altijd wel iets. Hyrule is een beetje ontworpen als een puzzel waarbij je stippen verbindt, zodat je het idee hebt dat je avonturiersinstinct je nooit in de steek laat. De ontwerpers hebben subtiele hints in de game achtergelaten, dus als je vermoedt dat je iets op het spoor bent dan is dat meestal ook zo.

Zo struikel je haast over de rupees die overal verborgen liggen, maar kom je ook items als flesjes en stukjes hart tegen. De flesjes zijn handig om elfjes en elixers in op te slaan, terwijl je de hartstukjes kan verzamelen voor een extra hartje in je levensbalk. Nou ben ik persoonlijk geen fan van het opsplitsen van heart containers in vier kleine units, maar de jacht naar dit soort geheime items heeft zonder meer iets verslavends.

ALttP02

De overworld alleen al is dus een ongelofelijke bron van avontuur en afleiding, en dan zijn er ook nog eens twaalf dungeons die je moet slechten. Traditiegetrouw komen er hele andere vaardigheden kijken bij het uitspelen van deze locaties, want in toevoeging van goed verstopte items zal je hier ook met lastige monsters moeten afrekenen.

Nou is combat in zekere zin niet het sterkste punt van deze oude Zelda games. Link moet het vooral van zijn zwaardje hebben, dat zelfs in de vorm van het Master Sword niet bijzonder indrukwekkend is. Je kan er mee slaan en in het beste geval projectielen mee schieten, maar veel diepgang hebben de gevechten niet. Vreemd genoeg komt dat goed uit, want de eenvoudige combat zorgt voor een beetje vaart in het verloop van de game.

En het is natuurlijk ook niet zo dat combat begint en eindigt bij je satéprikker. Bekende items als de boemerang en pijl en boog duiken ook hier op, aangevuld met nieuwe tools als het hookshot, een ijs- en vuurstaf en zelfs nog een stok waarmee je exploderende blokjes kan maken. De magische items maken gebruik van een magiemeter, wat je noodzaakt om met enig beleid te werk te gaan.

Aan het verloop van de dungeons is logischerwijs niet echt gesleuteld. Je vindt een map en kompas, pikt ergens een Big Key op en opent hiermee zowel de belangrijke schatkist met hierin een nieuw item als de deur naar de baas. De baas heeft meestal als zwakke plek het nieuwe item dat je in de dungeon vond en zodra ie verslagen is herhaal je deze stappen ergens anders.

ALttP03

Het is een simpele opzet, maar toch gaat er nog verdacht veel tijd in het spelen van de game zitten. The Legend of Zelda kon je nog in een paar uurtjes uitspelen, maar in A Link to the Past kom je al gauw boven de tien uur uit. De game zit werkelijk bomvol content, waardoor je het niet van de ene op de andere dag eventjes uitspeelt. Dat is toch die stap naar 16-bit, waarbij alles net wat groter en complexer was.

Technologisch gezien valt het vooral op dat de game eigenlijk niks opvallends doet. De designers kozen voor een haast minimalistische uitstraling, waarbij eigenlijk alleen het cameraperspectief opvalt. Hardwarematig wordt er niks speciaals gedaan, op de polygonale Triforce uit het intro na. De wereldkaart is nog met mode 7 gemaakt, maar deze ziet er verder niet spectaculair uit.

Ik krijg altijd het gevoel dat de ingetogen presentatie het bijproduct was van het hoge zelfvertrouwen van de ontwerpers. Men wist dat ze met een legendarische game bezig waren, waardoor er minder tijd in uiterlijk vertoon gestoken hoefde te worden. Zelfs het vreemde voorkomen van Link werd op de koop toe genomen, die er met z’n roze haar best wel raar bijloopt.

De eenvoudige vormgeving misstaat de game verder ook helemaal niet. In tegendeel. De simpele tekenstijl is niet alleen erg overzichtelijk, maar heeft ook iets tijdloos. Des te meer in combinatie met de muziek, die traditiegetrouw erg goed is. A Link of the Past introduceert meerdere deuntjes die in latere games zouden terugkeren, te beginnen bij Ocarina of Time op de Nintendo 64.

A Link to the Past

En het is niet alleen de muziek dat in latere games zou opduiken. Het concept van twee werelden – hier licht en donker – nam in Ocarina de vorm aan van heden en verleden. Of neem het hookshot, dat in de 3D Zelda games vaak een centrale plek inneemt bij puzzels. Het dorpje Kakariko Village zou ook een vaste ontmoetingsplek worden, hoewel de inwoners van game tot game verschillen.

Eigenlijk kan je een waslijst maken van dingen die in A Link to the Past voor het eerst werden gedaan. Als je bedenkt dat de game in 1992 uitkwam dan kan je toch spreken van een redelijk inspirerend ontwerp. Natuurlijk haalt het zelf ook voldoende inspiratie uit haar eigen voorgangers op de NES, maar het is ontegenzeggelijk deze game die lange tijd de blauwdruk was voor de rest van de serie.

Logisch dus dat het ook op de Super NES Classic Mini opduikt. Het is hier in goed gezelschap van andere grootheden als Super Mario World, Super Mario Kart, Super Metroid en Final Fantasy III. Dit vijftal was op hun eigen manier erg belangrijk voor het verloop van de genres die ze representeren en voor €80 mag je spreken van een werelddeal als je bedenkt dat er nog 16 andere games van bovengemiddelde kwaliteit op het systeem staan.

Mocht die prijs je te gortig zijn voor een emulatiedoos en een paar ROMs dan kan je natuurlijk ook nog bij de Virtual Console terecht. Voor een tiende van de prijs van een Mini ga je op je Wii of 3DS met de game aan de slag, wat natuurlijk ook geen slechte deal is. Hoe je de game ook ervaart, de kans is groot dat deze link naar het verleden je goed zal bevallen.

The Legend of Zelda: A Link to the Past | Super NES Classic Mini | 1992

A Link to the Past

Screenshots gesourced via The Video Game Museum

Advertenties

11 gedachten over “De tijdloze schakel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s