Een indrukwekkend begin

Super Mario WorldVorig jaar had ik een Super NES Classic Mini bemachtigd met de bedoeling stukjes te schrijven over alle games. Het leven besloot echter anders, waardoor ik bleef hangen bij Final Fantasy III. Het zou zonde zijn om de stukjes die ik toen had geschreven niet te publiceren, dus de komende maand volgt een incomplete blik in de bibliotheek van de Super NES Classic Mini.

Niet dat ik een excuus nodig had om het te doen, maar de release van de Super NES Classic Mini is de ideale gelegenheid om me te verdiepen in de Super NES catalogus. Een maand is zo gevuld met 21 stukjes over oude games, dus laten we snel van start gaan met Super Mario World!

Wat een verschil is de release van de Super NES Classic Mini vergeleken met de NES variant van vorig jaar. Toen ging ik nog tevergeefs van winkel naar winkel in de hoop zo’n unit te bemachtigen. Die kreeg ik uiteindelijk ook, maar wel pas na een paar maanden jagen. De kleine Super NES werd echter netjes op de releasedatum thuisbezorgd, voor de normale winkelprijs nog wel. Beter kon niet.

Nou duurt het wel even voordat ik alle 21 games op het systeem heb uitgespeeld, dus deze stukjes verschijnen met enige vertraging. Toevallig is er bijna geen overlap tussen de games die op de Mini staan en de games die ik al heb besproken. Ik heb hier een schoenendoos vol met toffe importgames, maar mijn smaak is blijkbaar te esoterisch vergeleken met de mainstream keuzes op de Mini.

Super Mario World

Een van de games die ik wel al had besproken is, natuurlijk, Super Mario World. Elke keer als ik mijn Super NES op de televisie aansluit komt deze klassieker ook tevoorschijn. Omdat ik heel voorspelbaar ben met dit soort dingen was Super Mario World het eerste station waar ik stopte om de Mini hardware te testen. Ik ken de game op m’n duim, dus een betere kandidaat was er eigenlijk niet.

Gelukkig viel er niks vreemds op toen ik Mario weer eens door alle levels van Dinosaur Island loodste. Als iets al opvalt dan is het dat deze game uit 1990 ook tegenwoordig nog heerlijk speelt. Het geheim zit ‘m volgens mij in de besturing. Vroeger dacht je dat Nintendo deze al had geperfectioneerd op de NES met games als Super Mario Bros. 3, maar World verfijnt het nog verder.

Mario springt, rent en vliegt met grote finesse door de levels, waardoor de game voor iedereen goed speelbaar is. Bekende power-ups als de paddenstoel en vuurbloem ontbreken niet, en worden aangevuld door een gele cape en de dinosaurus Yoshi. Met die cape om je schouders vlieg je met groot gemak over complete levels heen, terwijl je Yoshi op commando van alles kan laten opeten.

Om de release van de Super NES Classic Mini te vieren heeft Nintendo op haar website allerlei interviews met de makers van deze games openbaar gemaakt. Beetje bij beetje komen er hierdoor interessante weetjes naar boven drijven. Zo zag Yoshi er in het begin een stuk komischer uit dan ie nou doet en slaat Mario hem wel degelijk op zijn harsens zodat ie van schrik zijn tong uitsteekt.

SMW02

Tja, Mario en dierenleed zijn natuurlijk niks nieuws. Sinds de release van Donkey Kong Jr. houdt hij er al twijfelachtige praktijken op na en ook op de Super NES gaat ie schaamteloos te werk. Bowser roept heel wat onheil over zichzelf en zijn onderlingen af door alweer prinses Peach te ontvoeren, want Mario toont weinig genade voor de schildpadden, wandelende kastanjes en dinosaurussen die hij tegenkomt.

In navolging van Super Mario Bros. 3 duiken hier ook de zeven Koopa Kids op. Elk heeft een eigen kasteel, waarin je platformskills flink op de proef worden gesteld. Een sessie Super Mario World is natuurlijk ook niet compleet zonder de Special World uit te spelen, waar acht levels het uiterste van je skills en geduld eisen. De beloning is er echter wel naar, dus ga ervoor zou ik zeggen.

Als het gezicht van de Super NES viel de game tijdens release natuurlijk erg op vanwege de kleurrijke spelwereld en idem dito soundtrack. Het kleurgebruik is eigenlijk heel simplistisch, waardoor het een beetje cartoonesk uitziet vergeleken met de veel grover gekleurde Mega Drive games die in die tijd erg populair waren. Deze simpele stijl heeft het voordeel dat Super Mario World ook nu nog erg goed uitziet, hoewel je hier natuurlijk maar net van moet houden.

Qua geluid liet Koji Kondo de Sony soundchip echt zingen. Net zoals de tekenstijl en het kleurgebruik is de muziek relatief eenvoudig, maar wel erg catchy. Een geniale touch is de toevoeging van een neurotisch drummetje zodra je op Yoshi zit, waardoor de muziek pas compleet aanvoelt als je Yoshi hebt gevonden. Het is in ieder geval een elegante manier om het belang van Yoshi te onderstrepen.

Super Mario World

Minstens net zo gevat was de keuze om spelers naar 96 uitgangen te laten zoeken. Er zijn bij lange na niet 96 levels in de game verstopt, maar een teller houdt op het file select scherm wel bij hoeveel unieke uitgangen je hebt gevonden. De meeste hiervan leiden naar andere levels of shortcuts op de worldmap, dus het loont de moeite om de game helemaal uit te pluizen en ze allemaal te vinden.

Typisch voor Nintendo is dat je via de juiste uitgangen in het begin van de game al een shortcut naar het kasteel van Bowser kan vinden. Bedreven spelers kunnen hierdoor kiezen of ze een nieuwe sessie in een half uurtje willen uitspelen, of dat ze in alle rust Dinosaur Island willen verkennen. Persoonlijk koos ik voor dat laatste, want je wilt een tijdloze game als deze toch helemaal herontdekken als een nieuw systeem als de Mini je hiervoor een kans geeft.

Zoals gezegd ben ik tijdens het spelen geen rare dingen tegengekomen die in het nadeel van het systeem spreken. Het geluid wordt goed geëmuleerd en zaken als input lag zijn niet merkbaar. De vertraagde playback van geluid waar de NES Classic Mini eerder wel nog last van had is hier afwezig, waardoor de spelervaring erg authentiek is. Niet slecht voor zo’n goedkoop emulatiesysteem!

Het uitspelen van Super Mario World geeft me in ieder geval goede hoop voor de overige 20 games die op het systeem staan. Ik zal ze bespreken in de volgorde van release, zoals aangegeven door de Mini. Dat betekent dat ik wel nog even moet wachten voordat ik met het legendarische vervolg van Super Mario World aan de slag kan, maar ik heb het vermoeden dat ik me wel vermaak in de tussentijd.

Super Mario World | Super NES Classic Mini | 1990

Super Mario World

Screenshots gesourced via The Video Game Museum

 

Advertenties

6 gedachten over “Een indrukwekkend begin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s