Op zoek naar bananen

Donkey Kong LandCranky Kong is zo’n grote eikel dat ie in 1995 zijn neefje Donkey Kong uitdaagde om Donkey Kong Country dunnetjes over te doen op de GameBoy. Een onmogelijke opdracht zou je denken, maar een beetje alfa-aap gaat zo’n uitdaging niet uit de weg. Het resultaat? Donkey Kong Land.

Wat je verder ook van deze game vindt, de handleiding is leuk. Hierin kleineert een seniele aap 16-bit computers en state-of-the-art graphics, die volgens hem helemaal niet nodig zijn om een goede game te maken. Daar heeft ie groot gelijk in, hoewel deze boodschap haaks staat op de Advanced Computer Modeling graphics die van Donkey Kong Country eerder nog zo’n groot succes maakten.

Deze zogenaamde “3D graphics” verbaasden in 1994 vriend en vijand, met de kanttekening dat ze op industriële computers werden gemaakt en daarna in 2D sprites werden omgezet zodat de Super NES ze ook kon behappen. Het was uiteindelijk niks meer dan een prijzig foefje om gelikte graphics op je scherm te toveren, maar wel eentje die zijn uitwerking niet miste.

Donkey Kong Country wordt door veel kenners namelijk gezien als dé game die de Super NES in het Westen een belangrijke boost in aanzien gaf. Lange tijd ging het systeem gelijk op met de Mega Drive van Sega, maar tegen een paar computerbeelden van apen kon zelfs Blast Processing niet op. Logisch dus dat Nintendo en Rare niet alleen aan een vervolg werkten, maar ook aan een GameBoy versie.

Donkey Kong Land is in veel opzichten het tegenovergestelde van de Donkey Kong game die Nintendo een jaar eerder zelf ontwikkelde voor de GameBoy. Laatstgenoemde is een rustige, overzichtelijke puzzelgame, perfect om zowel onderweg of op de nieuwe Super GameBoy te spelen. De game van Rare is technologisch gezien veel complexer, maar schiet ernstig tekort op het punt van speelbaarheid.

Het grote pijnpunt zit ‘m met name in de geavanceerde graphics, die redelijk accuraat uit Donkey Kong Country zijn overgezet. Sprites en achtergronden zijn op het snertscherm van de GameBoy nauwelijks van elkaar te onderscheiden, waardoor de game onnodig moeilijk is. Een ongeluk zit in een klein hoekje op een scherm van 160 x 144 pixels, des te meer als je je vijanden niet ziet bewegen.

Om dit tegen te gaan wordt de Super GameBoy ook ondersteund, maar op de televisie loop je tegen hetzelfde probleem aan als op de handheld. De sprites gebruiken immers nog steeds dezelfde kleuren als de achtergronden. Een kek palmboomrandje herinnert je niet alleen aan Donkey Kong Country, maar roept ongetwijfeld ook een verlangen op om gewoon die game maar te gaan spelen.

Op het eerste gezicht lijkt Cranky Kong dus geen gelijk te hebben met zijn kritiek op 16-bit systemen. Toch kloppen zijn woorden, hoewel dit pas werd bewezen toen in 1999 de GameBoy Color uitkwam. Dit systeem kan verschillende kleurpaletten toewijzen aan GameBoy games, waarbij achtergronden vaak een andere kleur hebben dan de sprites. Steek de game in deze hardware en het grootste punt van kritiek smelt als sneeuw voor de zon.

De screenshots bij dit stukje spreken waarschijnlijk boekdelen. Achtergronden zijn blauw/groen met een vleugje geel, terwijl de sprites een rood/bruine tint hebben. Dit contrast ontbrak totaal op de originele hardware, maar het geeft de game met terugwerkende kracht een tweede leven. En wat blijkt? In zichtbare vorm is het in ieder geval goed speelbaar.

Donkey en Diddy Kong gaan in 34 levels op zoek naar zoveel mogelijk bananen, om zo de uitdaging van Cranky Kong te winnen. Een verbasterde overzetting van Donkey Kong Country lag voor de hand, maar de programmeurs van Rare maakten in plaats daarvan een geheel nieuw avontuur. Hevig geïnspireerd door het origineel op de Super NES weliswaar, maar ontegenzeggelijk een nieuw geheel.

De aapjes en hun vijanden zien er vrijwel hetzelfde uit als op de Super NES en animeren bijzonder soepel. Een groot deel van de levelthema’s kennen we nog uit de eerdere game, maar op de GameBoy kom je ook nog in de wolken en bezoek je tegen het einde zelfs een stad. Die laatste is gedeeltelijk in aanbouw, wat ongetwijfeld een verwijzing is naar het originele Donkey Kong.

Wat opvalt is dat het gros van de levels best strak is ontworpen. Gelouterde spelers kunnen vaak in een rechte lijn van begin naar eind bewegen, hoewel hier natuurlijk wel wat oefening bij komt kijken. Wie de tijd neemt om de levels helemaal te verkennen komt ook nog veel geheime bonusstages tegen, die je overigens allemaal moet vinden om uiteindelijk een 100% score te kunnen noteren.

Iets anders dat goed voor de dag komt is de muziek. David Wise en Graeme Norgate namen deze voor hun rekening en leverden puik werk. De deuntjes komen deels uit Donkey Kong Country en zijn deels nieuw. Zowel de composities als de instrumentatie werken goed op de GameBoy en het talent van beide heren komt goed naar voren. En ja, Aquatic Ambience klinkt ook op z’n GameBoys prima.

Minder indrukwekkend is het gebrek aan de randzaken die Donkey Kong Country zo apart maakten. Zo zijn minigames en praatsessies met Cranky Kong totaal afwezig. De game heeft hierdoor geen sterke identiteit, op de komische handleiding na. Dat is niet erg voor een game die tijdens release toch niet speelbaar was, maar het is wel dat beetje extra dat van Donkey Kong Land met terugwerkende kracht een speciale titel had kunnen maken.

Want als je het tegenwoordig op de juiste hardware speelt dan valt wel degelijk op dat het technisch gezien hoogstaand is. Voor een game met zoveel detail en grote sprites beweegt het beeld erg soepel en daar komen verder geen functieverhogende chips of iets dergelijks bij kijken. Rare wist het aan de praat te krijgen met pure programmeertechniek, wat toch een indrukwekkende prestatie is.

Maar goed, daar had je ten tijde van release helemaal niks aan. Als de game al iets deed dan was het zichzelf in de voet schieten door de vormgeving van de Super NES game zo slaafs na te bootsen. Ik begrijp best dat Rare trots was op hun ACM graphics, maar de GameBoy was niet het juiste systeem voor zo’n prestigeprojectje. Wellicht dat dat meteen ook de handleiding verklaart, want de makers zullen het zelf ook geweten hebben.

[Donkey Kong Land | Super GameBoy | 1995]

Advertenties

2 gedachten over “Op zoek naar bananen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s