Samus is terug

Metroid: Samus ReturnsNa de pijnlijke misser van Metroid: Other M laste Nintendo even een time-out in. Soms moet je effe alles op een rijtje zetten om erachter te komen wat je nou precies wil. Blijkbaar was dat een remake van Metroid II: Return of Samus, die onlangs verscheen in de vorm van Samus Returns op de 3DS.

Het verhaal gaat dat Nintendo niet zelf op zoek was naar een nieuwe Metroid game. Dat kan ik best geloven, want ik krijg altijd het idee dat games bij Nintendo vooral voortvloeien uit het verlangen van hun personeel om deze te maken. Maar omdat Nintendo met enige regelmaat herstructureert willen ontwikkelteams wel eens versnipperen, zoals begin jaren 2000 ook het Metroid team overkwam.

De laatst overgebleven kampioen van Metroid met enige invloed binnen Nintendo lijkt Yoshio Sakamoto te zijn, een oudgediende die jaren geleden zijn natste droom verwezenlijkte met Metroid: Other M. Dit slappe aftreksel zag je massaal in budgetbakken wegkwijnen en niemand bij Nintendo leek er zin in te hebben om de reputatie van deze geliefde serie uit het slop te trekken.

De Spaanse ontwikkelaar Mercury Steam – die je wellicht kent van de Castlevania: Lords of Shadow reeks – zag het echter wel zitten om de eerste ontwikkelaar te worden die zowel een Castlevania als Metroid game maakte. Ze wilden in eerste instantie een remake van Metroid Fusion maken. Dat zag de Big N gelukkig niet zitten, maar een nieuwe versie van Metroid II was wel bespreekbaar.

Metroid: Samus Returns

Nou ben ik persoonlijk niet zo onder de indruk van die constante drang om het verleden steeds opnieuw uit te vinden, maar ik erken wel dat als er een Metroid game een tweede kans moest krijgen dat Metroid II de beste kandidaat was. Voor wat het is kan je er best nog plezier aan beleven op de GameBoy, maar het is vermoedelijk voor het gros van het publiek te verouderd.

En dus stuurde Nintendo een team creatieve geesten naar Spanje, om daar samen met Mercury Steam vorm te geven aan de terugkeer van Samus Aran. Ik geef toe dat ik er niet helemaal gerust op was. Niet alleen nam Sakamoto weer plaats achter het stuur, maar Mercury Steam liet zelf ook niet de beste indruk achter toen ze met Lords of Shadow 2 de reputatie van Castlevania bedoezelden.

Ik heb echter een positief karakter, dus ging ik gewoon naar de winkel om m’n eigen exemplaar van de nieuwe game uit de schappen te vissen. Een ezel zou zich niet twee keer aan dezelfde steen moeten stoten, maar we hebben het hier wel over Metroid. Ondertussen heb ik zowel de normale game als de hard mode uitgespeeld, dus is het hoog tijd om m’n gedachten van me af te schrijven.

Samus Returns is, in een notendop, een redelijk geïnspireerde remake. Men bleef in grote lijnen trouw aan de opzet van Metroid II, maar gaf feitelijk een nieuwe invulling aan het avontuur. De besturing is gemoderniseerd, de levels hebben een complexere structuur en het achtergrondverhaal is een beetje aangepast zodat het beter in de huidige visie van Sakamoto past.

Metroid: Samus Returns

Dat laatste is belangrijk, want het verhaal geeft vorm aan de nieuwe ervaring. De game opent met een samenvatting van de gebeurtenissen in Metroid: Zero Mission. Wat volgt is de ontdekking van planeet SR388, de thuisplaneet van de Metroids. Het is een te groot risico om deze beestjes te laten leven, dus huurt de galactische federatie Samus Aran in om ze voor eens en altijd uit te roeien.

In Metroid Fusion werd al uit de doeken gedaan dat het Chozoras de Metroids creëerden om de X parasieten op SR388 onder controle te houden. Nu blijkt dat de Chozo in eerste instantie naar de planeet kwamen om de energiebron Aeion te mijnen. Dat ging een tijdje goed, totdat de Metroids begonnen te muteren, zodat de Chozo genoodzaakt waren de planeet weer te verlaten.

Samus moet in feite hun puinhoop opruimen en de game maakt dankbaar gebruik van de extra beetjes informatie. Waar SR388 eerst nog bestond uit donkere gangenstelsels ziet het er nou veel meer uit als een mix tussen buitenaardse grotten en een mijninstallatie. Zodoende moet Samus niet alleen oppassen voor de inheemse flora en fauna, maar ook voor verlaten Chozo afweersystemen.

SR388 is opgedeeld in acht regio’s, waarin je elk een handjevol Metroids tegenkomt. In de originele game waren deze gebieden van elkaar gescheiden door lava, dat wegzakte zodra je alle Metroids in die regio had verslagen. Samus Returns leunt op een vergelijkbaar systeem, waarbij een machine nou paars zuur draineert uit het centrale gangenstelsel tussen de gebieden.

Metroid: Samus Returns

Eenmaal begonnen duurt het niet lang voordat je de eerste Aeion upgrade tegenkomt. Deze energiebron is meer dan alleen een detail in het nieuwe verhaal, maar een wezenlijk onderdeel van de spelervaring. Er zijn in totaal vier Aeion upgrades, die echt iets nieuws toevoegen aan de formule. Zo kan je automatisch stukjes van de minimap invullen, een hit armor activeren, rapid-fire gebruiken en tijd vertragen.

Deze vaardigheden zijn gekoppeld aan een aparte Aeion energiebalk, die je kan opvullen door vijanden te verslaan. Traditiegetrouw laten de monsters op SR388 ook energie en raketten achter, maar het is vooral Aeion dat je op zal pikken. Een mooi stukje modernisatie is het feit dat gewonnen voorraad naar Samus toe komt gevlogen, zodat je niet de hele tijd naar de vrijgekomen energie hoeft toe te lopen.

Aeion is echter niet de enige vernieuwing die makers doorvoerden. Een andere in het oog springende vernieuwing is de mogelijkheid om aanvallen te pareren. Elke vijand in de game heeft één aanval die kwetsbaar is voor de nieuwe counteraanval van Samus, waarna je ze met één schot kan doden. Het is een toevoeging die goed in de tijdsgeest past, hoewel ik het in de praktijk een beetje vond tegenvallen.

Combat speelt vergeleken met eerdere Metroid games namelijk een veel grotere rol. Arme Samus schiet zich in de eerste vier regio’s suf om zelfs de meest duffe beestjes te overmeesteren, waardoor de nadruk al snel op haar counteraanval kom te liggen. Als je gaat wachten tot de vijanden zich kwetsbaar opstellen verpest je echter de hele flow van de game, wat toch niet de bedoeling kan zijn.

Metroid: Samus Returns

Pas toen ik op hard mode begon te spelen kwam ik erachter dat je in de eerste helft van de game veel assertiever te werk kan – en moet – gaan door vijanden met de Ice Beam te bevriezen en ze daarna kapot te beuken met de counteraanval of verpulveren met een raket. Op deze manier heb je weinig te vrezen van het leven op SR388 en wordt de game zelfs kinderlijk eenvoudig.

Tenminste, zolang je met enig beleid te werk gaat. Ik was verrast hoe veel schade de monsters wel niet doen als je even niet oppast. Samus Returns heeft een duidelijke leercurve, want het is bij vlagen meedogenloos. Zelfs de meest lullige slakjes kunnen gehakt maken van de stoerste premiejager in videogames, om nog maar te zwijgen over de Metroids die staan te popelen om Samus op te eten.

De nieuwe interpretaties van deze bazen zien er in grote lijnen uit als in de officiële art van Metroid II. De Alpha, Gamma, Zeta en Omega varianten zijn meteen herkenbaar voor fans van de originele game, maar vereisen nou allemaal een uniek aanvalsplan. Mooi is hoe je vrijwel de hele toolset van Samus kan inzetten om ze te verslaan en je hebt nog best veel vrijheid om je eigen aanpak uit te stippelen.

Deze vrijheid was nooit mogelijk geweest als de makers de besturing en mogelijkheden van Samus niet naar de verwachtingen van 2017 hadden aangepast. Je hebt niet alleen de bovenstaande Aeion upgrades en counteraanval tot je beschikking, maar ook bijna alle upgrades uit Super Metroid. Een speciaal complimentje is op z’n plaats voor de Grapple Beam, die na lange afwezigheid terug is.

Metroid: Samus Returns

De Grapple Beam kennen we nog uit Super Metroid, waarin het vooral conceptueel een leuke extra was. Hier heeft het echter ook praktische meerwaarde, aangezien je er niet alleen mee kan slingeren, maar ook blokken en monsters naar je toe kan trekken. Omdat je nou vanuit stand kan richten door de L knop ingedrukt te houden is deze trekstraal accurater dan ooit – om nog maar te zwijgen over Samus zelf.

Vernieuwingen als het kunnen richten vanuit stand hebben een enorm grote impact op de algehele speelbaarheid van de game. Het is een ongelofelijk voor de hand liggende verbetering, eentje die je retroactief ook gaat missen bij het spelen van de oude games. Toch is deze hoge speelbaarheid nog een klein wonder, want ik ben niet echt gecharmeerd van de 3DS hardware zelf.

Ik begrijp dat de makers weinig andere mogelijkheden hadden gezien de plaatsing van de d-pad, maar het besturen van Samus met de cirkel-pad is verre van ideaal. Zodra je snel moet handelen tijdens baasgevechten valt deze manier van besturen helemaal door het ijs. De cirkel-pad is simpelweg niet goed genoeg voor actiegames, waardoor je soms onnodig dood zal gaan.

En het is natuurlijk ook niet alleen de hardware die soms tekort schiet. Tijdens het spelen van de game ervaarde ik een soort eb en vloed werking, waarbij goede ideeën zoals de bovenstaande vernieuwingen afwisselden met minder geslaagde keuzes. Het is in grote lijnen zeker een waardige opvolger van Metroid: Zero Mission, maar er is wel degelijk ook ruimte voor een beetje kritiek.

Metroid: Samus Returns

Zo imiteert de game vanzelfsprekend dezelfde structuur als Metroid II. De individuele regio’s zijn flink uitgebreid ten opzichte van hun inspiratie, maar het verloop van het avontuur is nog steeds zeer lineair – of moet ik circulair zeggen? Wat dit betreft heeft Samus Returns een hoog Metroid Fusion gehalte, waarbij losse gebieden bij elkaar worden gehouden door een centrale hub.

In tegenstelling tot Fusion opent de spelwereld echter niet laat in het avontuur. In die GBA game kon je met de Screw Attack op een gegeven moment tunnels openbreken die de verschillende habitatten met elkaar verbonden, maar Samus Returns zit niet zo in elkaar. Backtracken is nog steeds mogelijk, maar gaat hier via waypoints. Functioneel gezien werken deze redelijk, maar ze komen toch een beetje als een concessie over.

Verder ergerde ik me ook een beetje aan het feit dat er wel heel erg leentjebuur wordt gespeeld bij Super Metroid. Ironisch genoeg wordt de spelervaring hier niet slechter op, maar de toevoeging van de Grapple Beam, Super Missile en Power Bomb zijn net iets te voorspelbaar. Metroid II voelde toch altijd aan als een tussenstap tussen Metroid en Super Metroid, maar Samus Returns speelt meer als een soort Metroid 3,5.

Een ander punt van ergernis was de korte levensduur die bepaalde spelelementen hebben. Zo wordt de Ice Beam redelijk snel overbodig als het op puzzels aankomt; is het “bomb jumpen” nauwelijks nodig; heb je helemaal niks aan wall jumps en trivialiseert het vroege bemachtigen van het Varia Suit de aanwezigheid van hete kamers totaal. En dat terwijl die hete kamers juist zo goed zijn ontworpen.

Metroid: Samus Returns

Nieuwe power-ups worden in zo’n rap tempo geïntroduceerd dat je in regio 5 al bijna op je sterkst bent. De verdeling van items had volgens mij wel een beetje uitgerekt kunnen worden, zodat er nóg meer uit de toolset van Samus gehaald had kunnen worden. Tegelijkertijd wordt je overal geteased met onbereikbare munitie, maar omdat je zo snel zo sterk wordt heb je eigenlijk het idee die extra schietkracht maar overbodig is – en dat is het in zekere zin ook!

Toch was er één nieuwe power-up die je helemaal aan het einde van de game vindt die ik wel kon waarderen. Fans van Metroid II zullen al in het begin van het avontuur een grote hint zien die deze late twist verraad, maat ik moet het de makers toch nageven dat het goed gevonden was. Hierdoor komen de waypoint met enige vertraging ook nog van pas, als je na het uitspelen van de game toch nog voor 100% wilt gaan.

Een ander punt waar ik gemixte gevoelens bij heb is de muziek. Ik ben op zich fan van de soundtrack, maar er is een probleem. Met titels als Magmoor Caverns, Lower Brinstar en Crateria weet je op voorhand dat deze nummers uit andere games komen, Super Metroid in het specifiek. De originele Metroid II muziek is relatief weinig aanwezig, waardoor de remake op dit punt een beetje fake overkomt.

Tegelijkertijd moet ik toegeven dat Magmoor Caverns en Crateria op bijzonder effectieve wijze worden gebruikt. Elke keer als je een hete ruimte betreedt verandert de muziek in het dreigende Magmoor Caverns, wat er een toepasselijk oppressieve sfeer creëert. Aan de andere kant signaleren de noten van Crateria de aanwezigheid van een specifiek gevaar, wat de hele game op de kop gooit.

Metroid: Samus Returns

Het enige moment waarop de originele muziek echt straalt is op het titelscherm, waar de titelsong alle tijd krijgt om te stralen. Maar wat viel mij hier op? De traditionele demo waarin allerlei trucjes uit de doeken worden gedaan die altijd afspeelt als je het titelscherm op laat staan ontbreekt hier! Dat is klote, want Samus Returns introduceert nota bene een nieuwe move die je nodig hebt om de game 100% uit te spelen die nergens gedocumenteerd wordt.

Een wezenlijker probleem is de lage diversiteit in vijanden. De makers staken veel tijd in de uiterlijke metamorfose van SR388, maar vergaten de biodiversiteit ook een boost te geven. Je komt overal dezelfde monsters en Chozomachines tegen, wat natuurlijk enorm snel gaat vervelen. Ik heb in ieder geval genoeg vleermuizen voor een heel mensenleven gezien, om nog maar te zwijgen over aggressieve Metroids.

De enige echte vernieuwing is een verlaten graafmachine, die net als de losgeslagen bewakingsrobot in Metroid Fusion Samus meerdere keren lastig valt. Met name de tweede keer levert een bruut gevecht op, waarbij je keer op keer zal sterven totdat je de juiste strategie hebt “gedownload” in je muscle memory. Dit geldt trouwens ook voor de Metroids, die je genadeloos hard aanpakken.

De grootste eikel van dit stel is ongetwijfeld de Gamma Metroid, die op bepaalde momenten in het gevecht zijn nest verlaat en ergens gaat schuilen. Het is al erg genoeg dat je dit gevecht meerdere keren moet herhalen, maar omdat het monster ook kan vluchten hebben die gevechten iets futiels. Ik werd er in ieder geval niet vrolijk van als ze weer eens uit hun nest opdoken om me op te eten.

Metroid: Samus Returns

Als laatste puntje van kritiek wil ik even terugkomen op de 3DS hardware. Ik vond het opvallend dat de game in het beste geval op slechts 30fps draait. Ik begrijp dat het zwaar verouderde hardware is, maar zo taxerend kunnen deze graphics niet zijn. Met name de scenes waarin Samus via een lift of een waypoint reist zijn niet om aan te zien en je vraagt je af hoe deze in het eindproduct zijn belandt.

Maar oké, de grote gelijkmaker zit ‘m natuurlijk in het feit dat we überhaupt een eindproduct hebben gekregen. De Metroid serie leek lange tijd afgeschreven, nadat Nintendo en ontwikkelaar Team Ninja met Other M een ongelofelijke flater begingen. Het enige wat fans sindsdien wilden zien was een nieuwe 2D game en die hebben we toch mooi eindelijk te pakken.

Qua verhaallijn durft de serie nog steeds niet langs Metroid Fusion te kijken, hoewel er in de galerij van Samus Returns wel degelijk een onheilspellend detail zit dat het verhaal over het dode punt heen kan tillen. Tegelijkertijd stond de deur naar een Super Metroid remake nog nooit zo wijd open, maar die mag wat mij betreft nog lang op zich laten wachten. Eventjes geen remakes meer.

Ik ben in ieder geval zeer tevreden met Samus Returns. Het is eigenlijk een compleet nieuwe game, die slechts op bepaalde punten trouw is aan zijn inspiratie. Kon het beter? Tuurlijk, maar als geheel gezien is het een competente terugkeer naar de bekende Metroid speelstijl. Ik ben eigenlijk een beetje verrast dat ik er zoveel plezier aan beleefde. Samus is terug, dus geniet er van!

[Metroid: Samus Returns | Nintendo 3DS | 2017]

Metroid: Samus Returns

Titelscherm gesourced via gbatemp.net

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s