Klaar voor de tweede ronde

The King of Fighters R-2Wellicht de grootste smaakmaker van de lancering van de NeoGeo Pocket Color was The King of Fighters R-2. Deze handheldvariant van The King of Fighters ’98 liet weinig te wensen over en maakte het wel een heel makkelijke keuze om even naar de winkel te gaan om zo’n unit op te pikken.

Dat de NeoGeo Pocket eerder nog genadeloos flopte getuigt niet van heel veel marktinzicht van SNK, maar aan de andere kant kwam de NGPC wel op het perfecte moment uit. Het vechtgenre beleefde in de periode 1998/1999 een gouden tijdperk, met fantastische games als Street Fighter III – Third Strike, Marvel vs Capcom, The Last Blade 2 en The King of Fighters ’98 allemaal in de speelhal.

Voor SNK was vooral KoF’98 een grote hit. Deze zogenaamde “dream match” was een continuatie van KoF’97 en verfijnde die game tot in de puntjes. Met een gigantische cast, vlotte gevechten en een killer soundtrack lag het voor de hand dat dit tot een van de grote favorieten van SNK zou uitgroeien en een handheldversie voor de nieuwe NGPC kon dan ook niet ontbreken.

Het mooie aan KoF R-2 is dat het net als de grote broer in de speelhal zijn directe voorganger eigenlijk overbodig maakt. SNK ging flink aan de bak om het debacle van de zwart-wit Pocket niet te herhalen en trok alle registers open om betere games te maken. En met succes, want KoF R-2 is een verademing ten opzichte van KoF R-1 en dat ligt niet alleen aan het feit dat je nou alles in kleur ziet.

De belangrijkste verbetering zit ‘m in het finetunen van de engine. R-2 loopt nou net iets vlotter, de besturing reageert net iets preciezer en combo’s verlopen net wat betrouwbaarder. Men voerde een flink aantal quality of life verbeteringen uit, terwijl de vechtsystemen ook geüpdate zijn naar de specificaties van KoF’98. Het is een beetje loeplezen om alle vernieuwingen te spotten, maar ze zijn er wel degelijk.

Omdat de basis van de game al een jaar eerder was gelegd hadden de makers ook genoeg ruimte om aan extra content te denken. Zo zijn Chizuru, Kim en Orochi ingeruild voor Kasumi, Saisyu en Rugal. Verder kan je vijf alternatieve versies van personages unlocken, geïnspireerd door de “ura” varianten uit KoF’98. Voeg hier een paar nieuwe achtergronden aan toe en je hebt een game die net zozeer een vervolg is als een software update.

De 15 personages die terugkeren uit KoF R-1 hebben de nodige updates gekregen, geheel in lijn met de vernieuwingen in KoF’98. De karakteristieke sprites uit de NGP game zijn grotendeels behouden, hoewel Athena in een nieuwe outfit is gestoken en Yuri een nieuwe neutral stance heeft. De muziek is waar nodig geüpdate, maar het gros van de deuntjes komt rechtstreeks uit de eerdere game.

Belangrijk is de aanwezigheid van drie nieuwe spelmodi. Zo is er een Sparring Mode, waarin je alle ruimte krijgt om tegen de CPU te vechten en het combosysteem onder de knie te krijgen. Ook is er een Dreamcast Mode, waarmee je punten kunt uitwisselen tussen deze game en de Dreamcast versie van KoF’98. Het zijn prima extra’s, maar het is vooral Making Mode dat je aandacht waard is.

Making Mode is gemaakt voor de spelers die net wat meer uit hun vechtgame willen halen. Hierin kies je een personage dat je verder wilt ontwikkelen en ga je gevechten aan onder verschillende omstandigheden. De ene keer verlies je gestaag levens, de andere keer kan je niet blocken, enz. Je doet dit niet voor niks, want door te winnen kan je belangrijke skills bemachtigen.

Je kan een waslijst aan skills bij elkaar sprokkelen en er twee aan je personage toewijzen. Deze hebben vaak uiteenlopende effecten, variërend van een mondaine snelheids- of damageboost, tot bizarre zaken als het uitrusten van een pistool of aanvallen een elektrisch effect meegeven. Je kan het zo gek niet bedenken of het is wel mogelijk in Making Mode, waardoor het leuk blijft om te experimenteren.

Deze leuke extra is typerend voor een game die toch al bovengemiddeld goed in elkaar zit en het doet ook sterk denken aan de populaire World Tour Mode die je destijds in de consoleversies van Street Fighter Alpha 3 aantrof. Hierdoor is KoF R-2 niet alleen een game die erg lekker speelt, maar ook een ongelofelijk robuust totaalpakket waarmee SNK een nieuwe standaard voor handheld vechtgames inluidde.

In typische SNK-stijl is het echter verre van een perfecte game. De ergste bugs waren dan wel uit KoF R-1 verholpen, maar dat wil niet zeggen dat gevechten altijd vlekkeloos verlopen. Met name Chris en Iori zijn gehandicapt, aangezien bepaalde vernietigende combo’s alleen op hun werken. Maar de game heeft ook last van een bug waarbij de CPU pas na een paar seconden begint te vechten. Dat is meer dan genoeg tijd voor een capabele speler om ‘m al de helft van zijn levens af te snoepen.

En het mocht dan wel de beste vechtgame zijn die je op dat moment op welke handheld dan ook kon spelen, maar het gebrek aan kleur in de sprites plaatste de nieuwe hardware niet echt in een positief licht. Des te meer omdat het scherm sowieso geen backlight had en je dus zelf een lichtbron moest opzoeken om de game überhaupt te kunnen zien.

Toch vallen deze minpunten in het niet bij de zaken die goed zijn uitgevoerd. KoF R-2 was het soort game dat je met trots aan je vrienden kon laten zien en wellicht zelfs een paar van hun Pokémonverslaving had afgeholpen. Voor fans van de betere arcadegames was er een serieuze handheld op de markt, waarmee SNK zowaar een nieuwe niche doelgroep wist aan te spreken.

In dit licht was de mogelijkheid om de game aan de Dreamcastversie van KoF’98 te linken extra saillant, aangezien SNK op deze manier hun handheld aan de opmars van de Dreamcast kon koppelen. Veel Dreamcast magazines schonken dankzij deze functie ook aandacht aan NGPC games, waardoor het systeem verder bekend raakte onder het soort gamer die deze games op waarde kon schatten.

Een betere start voor de NGPC was eigenlijk niet denkbaar, en dan laat ik games als Samurai Shodown! 2 nog buiten beschouwing. Beter nog, KoF R-2 was een voorbode van wat nog zou komen. Grote namen als Match of the Millennium en SNK Gals Fighters lieten even op zich wachten, maar bewezen uiteindelijk dat je als liefhebber echt aan het goede adres was bij SNK. Alleen jammer dat het systeem niet lang genoeg leefde om nog KoF R-3 mee te maken…

[The King of Fighters R-2 | NeoGeo Pocket Color | 1999]

Advertenties

8 gedachten over “Klaar voor de tweede ronde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s