Wegdromen bij nummer 3

TetrisDe laatste tijd lijk ik last te hebben van een lichte Tetris verslaving. Ik betrap mezelf erop dat ik voor het slapen gaan nog even voor de televisie kruip om een potje te spelen. Wat blijkt? Niks is zo verslavend als half slapend blokjes stapelen.

Ik dank deze nieuwe hobby geheel aan het ontbreken van Tetris op de NES Classic Mini. Toen de Mini net uit was vond ik het een groot gemis, maar nu ik het systeem een tweede leven heb gegeven door er allerlei ROMs op te laden valt pas echt op dat Dr. Mario maar een matige stand-in was. Ik heb hier ook de GameBoy versie nog ergens liggen, maar dan stapel ik toch liever blokjes op m’n miniatuur NES.

De originele versie van Nintendo welteverstaan. De “illegale” variant van Tengen is in de loop der jaren best populair geworden, maar die heeft niet achtergrondmuziek 3. En laat nou net dat deuntje de stuwende kracht achter mijn waardering voor deze game zijn. Leuk dat je andere versies met twee spelers kan spelen, maar zo vlak voor het slapen gaan zit ik helemaal niet op opwinding te wachten.

In tegendeel, als ik Tetris speel probeer ik juist weg te dromen op de slaperige klanken van muziek 3. Op de GameBoy werden je diverse stukken klassieke muziek voorgeschoteld, maar op de NES is het podium geheel voor Hirokazu Tanaka. Hij etaleerde z’n skills eerder al in klassiekers als Balloon Fight, Metroid, Kid Icarus en Super Mario Land, maar het is hier in Tetris waarin ie het volgende niveau van game muziek bereikte.

Tetris

Tenminste, als je het mij vraagt. De soundtrack is in ieder geval een wezenlijk onderdeel van de ervaring. Typerend is hoe de muziek van chill naar paniekerig overslaat als je toren een bepaalde hoogte bereikt. Erg nuttig ook, want slaperige spelers als ikzelf willen nog wel eens het overzicht verliezen met de ogen slechts half open. Als het water je eenmaal aan de lippen staat is het alle zeilen bijzetten om een spoedige afgang nog te voorkomen.

Toch is niks onmogelijk in de wereld van Tetris, met een beetje geluk. Zelfs een scherm gevuld met een onmogelijke spaghetticluster aan blokjes hoeft niet je einde in te luiden, als je maar attent genoeg de gaatjes in je muur weet te vullen. Voor je het weet zakt de toren weer een paar lijnen, waarna de rust terugkeert en je aan een definitieve oplossing voor de situatie kan werken.

En dat is het appeal van Tetris in een notendop. Je krijgt willekeurige blokjes aangereikt om lijnen mee te vullen, maar als je even niet oplet of simpelweg pech hebt ontspoort de hele game. Een rustige situatie kan elk moment omslaan in paniek, waarna de echte uitdaging van direct overleven begint. Het is een ongelofelijk eenvoudige game, waardoor het erg goed is verjaard.

Zelfs de NES versie dus, die door velen als achterhaald wordt beschouwd. Voor mijn behoeftes is ie echter goed genoeg en het is jammer dat het vanwege gekloot met licenties ontbrak op de NES Classic Mini. Wie niet vies is van het downloaden van antieke ROMs kan dit echter makkelijk zelf verhelpen, waarna je als vanouds kan gaan stapelen onder begeleiding van de meest chille muziek die je op een 8-bit systeem zal horen. Leuk!

[Tetris | NES]

Tetris

Screenshots gesourced via The Video Game Museum

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

3 Reacties op “Wegdromen bij nummer 3

  1. Pingback: Verslaafd aan blokjes | patraversus

  2. Pingback: 25 jaar blokjes stapelen | patraversus

  3. Pingback: Spoedeisende hulp voor loodgieters | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s