De mislukte wederopstanding

Gradius IV - FukkatsuAls we Gradius III mogen zien als de asteroïde die een meteorologische krater in het appeal van de serie sloeg, dan is Gradius IV – Fukkatsu de krater zelf. Slechts een afdruk van wat de Gradius reeks ooit zo leuk maakte is hier te vinden en van een return to form is allerminst sprake.

Lange tijd leek Gradius III de doodsteek te zijn voor deze serie waarin het fragiele ruimteschip Vic Viper door het universum vliegt om nietsvermoedende hersens en pratende hoofden op te blazen. Nummer drie was een flop van epische proporties, terwijl het links en rechts ook nog eens werd voorbijgestreefd door concurrenten als Konami’s eigen Parodius, dat stiekem veel leuker was.

Het is geheel aan Gradius Gaiden te danken dat de serie eind jaren 90 nieuwe relevantie vond, nota bene op een systeem waarvan de maker vijandig tegenover 2D games stond. Als consolegame was het niet gebonden aan de tradities van de Gradius games die in de speelhal uitkwamen, waardoor het een frisse blik op de bekende Gradius formule kon presenteren.

Fukkatsu had die luxe schijnbaar niet, want het is alweer een variant op Gradius II. Niet dat er iets mis is met deel twee, maar Gradius III lukte het eerder ook al niet om zijn voorganger te overklassen. Konami lijkt geen enkele les te hebben geleerd van hun succesvolle Parodius games en de release van Gradius Gaiden, want Fukkatsu valt in dezelfde valkuilen die Gradius III eerder ook al fataal werden.

Gradius IV - Fukkatsu

Het is eigenlijk bizar hoezeer Fukkatsu zowel deel twee als drie probeert te imiteren, zonder zelf noemenswaardige vernieuwingen door te voeren of simpelweg ideeën uit Gaiden te kopiëren. Het neemt de meest opvallende elementen uit Gradius II over en koppelt deze aan een moeilijkheid die vergelijkbaar is met die van Gradius III. Een betere manier was er niet om de game zowel oninteressant als veel te moeilijk te maken.

Bij het starten gaat het meteen al fout. Je hebt de keuze uit zes verschillende configuraties voor Vic Viper. Dat lijkt veel, maar de Edit Mode uit deel drie waarmee je zelf een arsenaal kon samenstellen ontbreekt hier. Niet alleen dat, maar de varianten waaruit je kan kiezen barsten ook niet bepaald van vernieuwende mogelijkheden. Helaas blijkt dit slechte begin slechts het halve werk te zijn.

Stage 1 zal ongetwijfeld nostalgische gevoelens opwekken bij fans van de serie. Gradius II opende ooit nog spectaculair met vlammende zonnen waaruit vurige draken ontsprongen, terwijl deel vier opent met vloeibaar metaal waaruit eveneens draken ontspringen. De inspiratie is overduidelijk, maar het is zo’n tamme imitatie van zijn tien jaar oude voorganger dat je meteen in de gaten hebt dat dit wel eens niet de meest ideale opvolger van Gaiden kan zijn.

Dit gevoel van cognitieve dissonantie achtervolgt je de rest van de game, waarin bekende obstakels als gigantische bubbels, moai hoofden, een vuurzee, een speed zone en een boss rush je het leven zuur maken. Deze zaken waren in Gradius II nog wel te overwinnen met een paar continues, maar in navolging van Gradius III probeert ook Fukkatsu je zoveel mogelijk geld af te troggelen door middel van vuil spel.

Gradius IV - Fukkatsu

Ik betwijfel overigens of deze game in zijn financiële mission statement is geslaagd, want de moeilijkheid werkt zo ontgoochelend dat je in level drie waarschijnlijk al de handdoek in de ring gooit. Gradius IV is typisch zo’n game die ontworpen is om in de eerste plaats veel geld te verdienen, maar de makers stonden duidelijk niet lang stil bij het feit dat niemand dit soort games leuk vindt.

En daarom stierf Gradius in 1999 een tweede dood, nadat Gradius III eerder al het appeal van de serie ernstig aantastte. Onbegrijpelijk, want het enige wat Konami hoefde te doen om deze reeks nieuw leven in te blazen was de basis van Gradius Gaiden overnemen en een heftige arcadegame in deze stijl uit te brengen. Maar ja, de motieven van Konami zijn niet altijd even goed te doorgronden.

Ondanks het gebrek aan populariteit verscheen Gradius IV uiteindelijk toch nog op de Playstation 2 en Playstation Portable. Op de PS2 werd het op komische wijze gebundeld met Gradius III en vormde zo een tweeluik dat je gewoon in de winkel kon laten liggen. De PSP release was indrukwekkender, want Gradius Collection moet je sowieso in huis halen, al was het maar om Gradius Gaiden te spelen.

Omdat het maar twee keer op een console verscheen blijft Gradius IV ook tegenwoordig een beetje een obscuriteit. Hierdoor zou je in de verleiding kunnen komen om te denken dat je met een verborgen pareltje te maken hebt, maar dat is zeker niet het geval. Fukkatsu – Japans voor wederopstanding – faalt op alle fronten en hoe minder licht erop geschenen wordt hoe beter.

[Gradius IV – Fukkatsu | Arcade]

Gradius IV - Fukkatsu

Screenshots gesourced via Hardcore Gaming 101

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “De mislukte wederopstanding

  1. Pingback: De oer-shooters komen terug | patraversus

  2. Pingback: De grote sprong vooruit | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s