Niet pluis onder het huis

10 Cloverfield LaneEr staat me nog vaag iets bij uit Cloverfield, je weet wel, die enorm gehypte film uit 2008. Mensen die aan het feesten waren, toen er opeens een gigantisch monster verscheen. Nou, vorig jaar kwam er een soort vervolg uit, genaamd 10 Cloverfield Lane. Een vreemde titel, maar een leuke film!

10 Cloverfield Lane speelt zich misschien wel, misschien niet af rond dezelfde tijd als de eerste film. Het is typisch zo’n vervolg dat pas vele jaren na zijn inspiratie uitkwam, dus de schrijvers hadden nogal wat creatieve ruimte om wat met het onderwerp te doen. In de nieuwe film heeft het monster met de rare naam geen directe rol en ligt de focus meer op het leven in een ondergrondse schuilbunker.

Laat ik maar meteen mijn grootste punt van kritiek uit de weg nemen: De naam van de film verpest de uiteindelijke twist. Lange tijd weten de schrijvers je het idee te geven dat er misschien wel, misschien niet iets vreselijks aan de gang is boven de grond, maar omdat het een vervolg is weet je bij voorbaat al hoe de vork in de steel zit. Dat is jammer, want het is verder een spannende thriller.

Het verhaal draait om drie mensen. Howard (John Goodman) is een mafkees die in complottheorieën geloofd en uit voorzorg een bunker onder zijn huis heeft voorbereid. Hij brengt hier de tijd door met Michelle (Mary Elizabeth Winstead) en Emmett (John Gallagher Jr.). Michelle is misschien wel, misschien niet ontvoerd, terwijl Emmett per se bij John wilde intrekken om zijn hachje te redden.

Het samenwonen gaat niet van een leien dakje. Howard vindt dat ie niet genoeg waardering krijgt voor zijn vooruitziende handelingen, terwijl Michelle juist doodsbang is omdat ze niks weet van de omstandigheden waarin ze naar de bunker is gebracht of wat er bovengronds aan de hand is. Emmett lijkt het allemaal wel prima te vinden, hoewel hij meer sympathie voor Michelle toont dan voor Howard.

Dit soort films waarin een paar mensen noodgedwongen samenleven in een kleine ruimte gaan meestal dezelfde richting uit. Net zoals in bijvoorbeeld Air (2015) zijn er onderlinge ergernissen en wilt één iemand graag ontsnappen. In dit geval is het Michelle die niet kan accepteren dat er geen normaal leven buiten de bunker is en stelt ze een gewaagd plan in werking om te ontsnappen.

Het leuke van 10 Cloverfield Lane is dat je heel lang in dubio zit over de werkelijke omstandigheden. De connectie met de eerdere film verraad impliciet dat er iets vreemds op onze planeet gaande is, maar dan nog weet je niet zeker hoe de mensheid hiermee is omgegaan. De film geeft sterke hints dat er weinig reden voor hoop is, maar dat kan natuurlijk ook slechts lokale pech zijn.

Om de situatie van Michelle en Emmett iets benauwder te maken zijn er ook aanwijzingen dat Howard niet helemaal spoort. Niet omdat ie het soort persoon is dat een bunker onder zijn huis bouwt, maat omdat er flinke gaten in zijn verhaal zitten. Als ze op een gegeven moment een teken van onheil vinden in de bunker worden het tweetal des te gemotiveerder om de benen te nemen.

Maar dat gaat zomaar niet. 10 Cloverfield Lane weet zijn verschillende elementen redelijk goed te balanceren en het blijft tot het laatst spannend wat nou de motieven van Howard zijn en wat er allemaal gaande is in de normale wereld. De titel haalt helaas een beetje de angel uit het verhaal, maar tegen de tijd dat de film duidelijkheid geeft heb je er al een spannende thriller opzitten. Niet slecht voor iets dat misschien wel, misschien niet van origine een Cloverfield vervolg was.

[10 Cloverfield Lane]

10 Cloverfield Lane

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s