Dubbele draken doen het beter

Double Dragon II - The RevengeDouble Dragon II – The Revenge: Die game heeft nog eens boxart. Mannen die vechten met tuig op straat, een vrouw in nood, en zelfs een helikopter die verdacht laag vliegt. Als je nog geen zin had om de game te spelen dan krijg je het na het zien van deze Amerikaanse tekenkunst vanzelf wel.

Het mooie aan Double Dragon II is dat het niet alleen in een treffend doosje werd verkocht, maar dat het ook nog eens een verdienstelijke beat ‘em up is. In dit opzicht was het een trendbreker voor publisher Acclaim, een bedrijf dat vooral bekend stond om hun twijfelachtige output. Zeg nou zelf, van rotzooi als Bart vs The Space Mutants en WWF WrestleMania werd nooit iemand vrolijk.

Dankzij een goede deal met ontwikkelaar Technos Japan wisten ze echter de rechten voor Double Dragon II en III te bemachtigen, waardoor hun brakke catalogus spontaan wat sprankelender werd. Beat ‘em ups waren rond 1990 nog een booming business en met zo’n heftige verpakking als Double Dragon II is het logisch dat deze game als zoete broodjes over de toonbank vloog.

Nou heb ik zelf altijd het idee gehad dat deze serie het vooral van zijn naamsbekendheid moest hebben. Het originele Double Dragon was een hit in de speelhal, maar de NES versie vind ik niet bijzonder. De stijve besturing en hoge moeilijkheid zijn in ieder geval niet aan mij besteedt. Het vervolg zit gelukkig een stuk beter in elkaar, iets dat je zelf opnieuw kan ervaren door het te spelen op de NES Classic Mini.

Double Dragon II - The Revenge

Het verhaal van de game zal niemand verbazen: De broers Billy en Jimmy Lee keren terug om wraak te nemen. Blijkbaar zaten de gebeurtenissen uit de vorige game de karatebroers toch niet helemaal lekker. Jimmy lijkt overigens vergeten te zijn dat hij eerder nog de eindbaas was; ook broederliefde maakt schijnbaar blind. En gelukkig maar, want met z’n tweeën neem je toch beter wraak.

In dit opzicht is de game een grote stap vooruit ten opzichte van zijn voorganger op de NES, die zijn naam nooit kon waarmaken omdat het maar door één speler gespeeld kon worden. Ontwikkelaar Technos perste voor het vervolg flink wat meer kracht uit de NES hardware, waardoor je met zowel Billy als Jimmy op hetzelfde scherm kan spelen. Gewelddadige broederliefde, zo zie ik het graag.

Ondanks deze grote verbetering laten de beperkingen van de NES zich wel degelijk voelen. Zo is het maximale aantal vijanden op het scherm beperkt tot slechts twee, die dan ook nog eens hetzelfde zijn. Wat dit betreft is die legendarische boxart toch een tikkeltje misleidend, want qua variatie hoef je niet op het soort brute groepsgevechten te rekenen dat je daar zo treffend voorgespiegeld wordt.

Double Dragon II - The Revenge

Om een gevoel van herhaling de kiem in te smoren voltrekt het verloop van de game zich in een lekker tempo. Je bent nooit lang met dezelfde tegenstanders bezig voordat weer een nieuwe groep verschijnt, terwijl de levels gevarieerd en kort zijn. De mensen van Technos hadden toch de nodige ervaring op zak toen ze deze game maakten, en dat uit zich in een goed geoliede game.

Met maar twee actieknoppen op de NES controller is het een beetje behelpen, maar de broeders Lee kunnen slaan en trappen als de besten. Niet alleen dat, maar ook springende aanvallen, houdgrepen en dodelijke uppercuts behoren tot hun repertoire. Er zit net genoeg variatie in hun martial arts om de boel een beetje levendig te houden, hoewel een extra actieknop wellicht toch wenselijk was.

Iets dat onveranderd is ten opzichte van het originele Double Dragon is de moeilijkheid. Sterker nog, Acclaim heeft het vervolg videotheekproof gemaakt, waardoor de Westerse release moeilijker is dan de Japanse. Publishers waren vroeger als de dood dat makkelijke games een weekendje gehuurd werden en daarna niet meer gekocht. Grote onzin natuurlijk, maar deze angst zorgde er wel voor dat continues in Double Dragon II met een speciale code unlockt moeten worden.

Double Dragon II - The Revenge

Die code moet je maar net weten, want anders is het waarschijnlijk snel gedaan met de pret. Verdeeld over drie moeilijkheden zijn er in totaal negen levels om uit te spelen. De laatste stage kom je echter alleen maar tegen als je aan hard mode begint. Met genoeg doorzettingsvermogen en de continue code op zak lukt het wel, maar de game deelt je in principe een slechte hand.

Maar goed, ondanks een paar schoonheidsfoutjes maakt Double Dragon II zijn voorganger totaal overbodig. Strikt als beat ‘em up genomen behoort het natuurlijk tot de B-garnituur, maar het is dankzij een gritty uitstraling en natuurlijk die boxart met recht een cultgame te noemen. Zodoende heeft het zijn plekje in op de NES Classic Mini dubbel en dwars verdiend.

Omgerekend betaal je er slechts €2 voor en die haal je er wel uit. Des te meer als je de game met iemand anders kan spelen. Samen pummel je dat tuig toch net wat makkelijk het ziekenhuis in, waardoor de kans een stuk groter is dat je levend het einde van de game haalt. Als bonus krijg je ook weer eens het Acclaim logo te zien, iets dat jaren na hun faillissement zowaar nostalgisch aanvoelt.

[Double Dragon II – The Revenge | NES Classic Mini]

ddiitr4

Screenshots gesourced via The Video Game Museum

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Dubbele draken doen het beter

  1. Pingback: Lompe ninjas, groene helden | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s