Voeten aan de bal

Tecmo BowlIn Amerika is Tecmo Bowl een legendarische game. Iedereen die er in de jaren 80 mee opgegroeide koestert er warme herinneringen aan. Logisch dus dat het ook op de NES Classic Mini opduikt. Maar wat gebeurt er als je die Amerikaanse bril even afzet? Dan zie je een beduidend ander plaatje.

Tecmo Bowl is echt zo’n voorbeeld van een regionaal verschijnsel. Zoiets dat alleen maar in een bepaalde regio populair is. American Football is voor Amerikanen ongeveer wat frikandellen en kroketten voor Nederlanders zijn, dus ik kan wel begrijpen dat Tecmo Bowl vroeger menig kinderhart sneller deed kloppen. Die sport wordt er immers met de paplepel ingegoten.

Lekker balletje gooien met je vader en dan voor het eten nog snel een potje Tecmo Bowl spelen op je NES. Het kan niet veel Amerikaanser, hoewel de game natuurlijk uit Japan komt. Tecmo kennen we vooral als de ontwikkelaar van het heftige Ninja Gaiden, maar hun arcade divisie was ook niet vies van de nodige sportgames. Als ambitieus Japans bedrijf kan je de Amerikaanse markt niet negeren, dus een gehaaide ontwikkelaar maakt dan al snel een American Football game.

Eigenlijk was de originele arcade release nog best opzienbarend voor zijn tijd. De game maakt gebruik van twee monitoren, die een extra breed speelveld mogelijk maken. In deze versie nemen de fictieve Wildcats het op tegen de eveneens verzonnen Bulldogs, om onderling uit te maken wie zich mag kronen tot de nieuwe titelhouder. Echt bijzonder is de game verder niet, maar de luxe hardware was zeker een indicatie dat Tecmo de Amerikaanse markt serieus nam.

Tecmo Bowl

Net zoals de arcade-naar-NES conversie van Ninja Gaiden onderging ook Tecmo Bowl een flinke metamorfose toen het naar Nintendo’s broodrooster werd overgezet. In beginsel is het natuurlijk nog steeds een football game, maar als game was het wel degelijk gegroeid. Het veld lag er in de speelhal wellicht wat fraaier bij, maar het was de thuiservaring die de game zo populair maakte.

Zo kan je op de NES kiezen uit maar liefst twaalf teams. Deze zijn nog steeds fictief, maar de spelers zijn nou op echte mensen gebaseerd. Niemand zal deze namen buiten Amerika kennen, maar ik kan me voorstellen dat dit destijds een groot pluspunt was voor de thuismarkt van de game. Gelukkig hoeven wij ons maar over één naam te bekommeren, want je kan niet om Bo Jackson heen.

Jackson is zo’n superieure atleet dat ie een beetje de show steelt. Hoewel je de game speelt met twee teams à negen man, doet eigenlijk alleen de aanwezigheid van Jackson op het veld er echt toe. Zonder hem erbij is de game een soort steen, papier, schaar waarbij je maar net de juiste strategie voor je beurt gekozen moet hebben. Maar met hem in de gelederen knal je met gemak door de defensie van je tegenstander heen, ongeacht de strategie.

Dat is meer dan een beetje ongebalanceerd, maar je moet de game toch leuk zien te houden. Eindeloos met de verkeerde strategie kansloos tegen een muur van tegenstanders inrennen gaat erg snel vervelen, dus soms heb je gewoon die shortcut naar succes nodig voor een beetje voldoening. Bo Jackson is zeg maar een digitale frikandel speciaal: Hij maakt je niet beter, maar het voelt wel goed om te winnen.

Tecmo Bowl

Een belangrijk detail is dat je de game ook met z’n tweeën tegen elkaar kan spelen. Ik zou persoonlijk nooit tegen de computer spelen, want zo interessant is American Football ook weer niet. Liever met z’n tweeën een beetje aankloten en lachen om de onnozele naam van deze sport dan in je eentje de verdediging van de computer uiteen scheuren met Bo Jackson aan de bal.

Ondanks dat Tecmo Bowl verder een vrij competente conversie is van de arcadegame trek ik het bestaansrecht van de game op de NES Classic Mini sterk in twijfel. Voor de Amerikaanse markt is het een no-brainer, dat snap ik, maar hier in Europa was iets als Nintendo World Cup veel meer op zijn plaats geweest. De universele release van de Mini heeft zodoende ook zo zijn nadelen – hoewel de 60hz versies van deze games natuurlijk erg gewaardeerd worden.

Het spelen van deze overbodige football game op de Mini zorgde zodoende nog voor de nodige cognitieve dissonantie. Tijdens het spelen kreeg ik wel degelijk waardering voor de kwaliteit van de conversie, maar als game doet het me verder niks. Zonder de juiste culturele bagage is het verder maar een matige game en daar leg je uiteindelijk toch niet je centen voor neer als je zo’n apparaatje koopt.

[Tecmo Bowl | NES Classic Mini]

tb3

Screenshots gesourced via The Video Game Museum

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Voeten aan de bal

  1. Pingback: Dit kan niet de bedoeling zijn | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s