Op audiëntie bij de bazen

Mega Man 2Toen ik afgelopen zomer Mega Man had uitgespeeld was ik eigenlijk in de stemming om ook meteen de rest van de serie te doen. De aankondiging van de NES Classic Mini gooide echter roet in het eten. Mega Man 2 ging ik hoe dan ook wel spelen, maar liever via een moderne aansluiting op m’n plasma TV.

En zo moest ik een paar maanden wachten om voor de zoveelste keer met Mega Man 2 aan de slag te gaan. Best lastig, want dit blijft een van m’n favoriete games. Als klein jochie huurde ik ‘m geregeld en medio jaren 90 viste ik nog mijn eigen exemplaar uit de budgetbak van Bart Smit. De NES was tegen die tijd al lang oud nieuws, maar zo’n speciale game moest mee naar huis.

Mijn liefde voor deze klassieker uit 1988 is sindsdien nooit verminderd. Zo speelde ik ook de Mega Drive variant in Mega Man – The Wily Wars en kwam ik dankzij emulatie eind jaren 90 ook in aanraking met de Amerikaanse 60hz versie van de NES game. Dat smaakte naar meer, dus haalde ik een paar jaar later ook maar de Mega Man Anniversary Collection in huis. Een ROMmetje op de Wii Virtual Console mag ook niet ontbreken natuurlijk.

Toen ik met de NES Classic Mini aan de slag ging was mijn voornemen om de games hierop zoveel mogelijk in chronologische volgorde te spelen. Dat lukte redelijk goed, behalve met Mega Man 2. Als een hongerige hond die in de verte een natte kluif ruikt wipte mijn linkerduim de cursor instinctief naar rechts, totdat ie op Capcoms meesterwerk belande. Mega Man 2 blijft toch een speciale titel.

mm21

Zijn voorganger, Mega Man, was een degelijke poging om een nieuwe actiegame op de markt te brengen. Toch ging het gebukt onder enkele gebreken. Een groot probleem was de moeilijkheid, die niet altijd het product was van goed doordacht design. De game is slordig ontworpen, wat je bijvoorbeeld goed merkt in Dr. Wilys kasteel, waarin je een optionele power-up nodig hebt om te game te kunnen uitspelen.

Toch waren de contouren van een solide actiegame wel degelijk zichtbaar. Audiovisueel gezien was het top-of-the-line­ en qua besturing deed de game niet veel onder voor Super Mario Bros. Het concept van bazen verslaan om vervolgens hun speciale kracht te stelen was ook goed bedacht, evenals de mogelijkheid om zelf te bepalen waarin je de levels speelt.

Het team dat met de ontwikkeling van Mega Man 2 doorging had hiervoor slechts drie maanden. Normaal gesproken zou dit betekenen dat het project gedoemd was te mislukken, maar men wist juist het onmogelijke te realiseren. De basis van Mega Man bleek zo solide te zijn dat men met enkele aanpassingen een van de meest legendarische actiegames van zijn tijd wist te maken.

Mega Man 2 is typisch zo’n game waarin vrijwel alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. Dr. Wily zit alweer onrust te stoken en heeft ditmaal acht kwalijke robots op de wereld losgelaten. Met namen als Bubble Man, Wood Man en Air Man zijn ze op papier niet echt imponerend, maar onderschat ze niet. Dr. Wily is een gewiekste mafkees die niet zomaar prulrobots op de wereld loslaat.

mm22

Elke robot heeft wederom een eigen level dat je eerst moet uitspelen voordat je op audiëntie bij de baas mag. Deze levels zien er net wat strakker en kleurrijker uit dan die uit de eerste game en signalen een zichtbare sprong in kwaliteit. Alleen Mega Man loopt er nog hetzelfde bij, maar veel reden om die iconische sprite te veranderen was er natuurlijk niet.

Net als voorheen hebben de levels allemaal onderscheidende elementen. Zo heeft het level van Bubble Man grote waterreservoirs waarin je anders beweegt, zit Metal Man in een fabriek vol lopende banden, heeft Quick Man effectieve laserbeveiliging geïnstalleerd en moet je in het level van Crash Man veel klimmen. Deze levels variëren enorm qua zowel architectuur als uiterlijk en je vraagt je af hoe de makers dit in zo’n korte periode wisten te realiseren.

Het hoogtepunt van elk level kom je natuurlijk op het einde tegen, als je oog in oog staat met de zogeheten Robot Masters. Hier treedt een steen, papier, schaar element in werking, want elke baas is zwak tegen een specifiek wapen van een andere Robot Master. Je kan ze natuurlijk ook proberen te verslaan met je standaard buster, maar deze robots gaan een stuk sneller naar de kloten als je het juiste wapen gebruikt.

Als de game dan toch ergens scheurtjes in zijn superioriteit toont, dan is dat in het feit dat het wapen van Metal Man duidelijk beter is dan de overige zevens wapens. Het Metal Blade is sterk tegen maar liefst de helft van de bazen, terwijl in het de levels zelf meestal een betere keus is dan je standaard wapen. Ik vind het eerlijk gezegd prima, want dit wapen zorgt voor een hele andere spelervaring.

Mega Man 2

Aan het begin van de game krijg je nog de keuze of je op normal of hard wilt spelen. Ik zeg ga altijd voor hard, want dit was de originele visie van de makers. Mocht dit toch te moeilijk zijn, kies dan niet voor normal, maar speel de game dan gewoon met het Metal Blade als je primaire wapen. Hiermee kan je lekker in acht richtingen schieten, waardoor de meeste vijanden eigenlijk kansloos zijn.

Een fijne bijkomstigheid van deze toch al goede game is de soundtrack. Deze was al goed in de vorige game, maar is hier ronduit legendarisch. In het intro van de game hoor je meteen dat je met een speciale titel te maken hebt en dit gevoel wordt alleen maar versterkt tijdens het spelen. Slechte muziek hoor je hier niet, wel klassiekers als de thema’s van Bubble Man, Air Man en Flash Man.

Met acht reguliere levels en nog een vijf stages in Dr. Wilys kasteel is Mega Man 2 een veel robuustere ervaring dan voorheen. Zodoende is het handig dat er ook een paswoord systeem is. Na wat jaartjes oefening kan je de hele game wel in anderhalf uur uitspelen, maar de mogelijkheid om halverwege een pauze in te lasten via een paswoord is toch mooi meegenomen.

Wat dit betreft komt het goed uit dat je op de NES Classic Mini gebruik kan maken van savestates. Niks paswoorden opschrijven, maar gewoon na elk level even een savestatetje maken en dan doorspelen of iets anders doen. Dit past goed bij mijn moderne speelstijl, waarbij ik wel deze oude games wil spelen, maar niet per se de tijd heb om er een paar uur per avond aan te wijden.

mm24

De Mini heeft tevens het voordeel van die HDMI aansluiting. Voor mijn gevoel zien dit soort games er toch beter uit op een degelijke CRT televisie, maar zo’n crispy HD signaal is verder niet verkeerd. De Mini heeft ook een optie om de game met scanlines te spelen, maar deze modus emuleert helaas ook de gebreken die je van een low-budget SCART aansluiting mag verwachten, wat niet ideaal is.

Wellicht belangrijker dan het visuele aspect van de Mini is het gemak waarmee je deze game in het gezelschap van 29 tijdgenoten op een moderne TV kan spelen. Gewoon een (lange) kabel in je TV pluggen en je hebt geen gehannes met cartridges verwisselen of afzonderlijk games downloaden. Voor het echte jaren 80 gevoel krijg je zelfs een replica NES controller bij het systeem, waardoor dit toch een goede optie is om zonder fratsen met Mega Man 2 aan de slag te gaan.

Als alternatief voor de Mini is er ook nog de Mega Man Legacy Collection. Deze speel je net zo makkelijk in HD op je mainstream console en je krijgt er ook de overige vijf NES games bij die op de Mini ontbreken. Het maakt in ieder geval de oude Anniversary Collection totaal overbodig en de €15 die het kost zal je vermoedelijk ook wel overleven.

Voor iets meer geld krijg je echter een replica van de NES met maar liefst dertig games. Dat is omgerekend slechts €2 voor Mega Man 2, wat het dubbel en dwars waard is. Deze game is oneindig speelbaar, want je kan het elke keer in een andere baas volgorde spelen, met andere wapens. Een modern meesterwerkje en wat mij betreft één van de beste redenen om een Mini in huis te halen, zo niet de beste.

[Mega Man 2 | NES Classic Mini]

Mega Man 2

Screenshots gesourced via The Video Game Museum

Advertenties

9 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

9 Reacties op “Op audiëntie bij de bazen

  1. Pingback: Het beste van het alfabet | patraversus

  2. Pingback: Batman ziet het niet zitten | patraversus

  3. Pingback: Mega Man redux | patraversus

  4. Pingback: Klaar voor meer | patraversus

  5. Pingback: Oud is weer nieuw! | patraversus

  6. Pingback: Een man als vele anderen | patraversus

  7. Pingback: Knabbelen en babbelen | patraversus

  8. Pingback: De kunst van het verfijnen | patraversus

  9. Pingback: Recycledesign in mineur | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s