Kommer en kwel in de 8-bit hel

Ghosts 'n GoblinsEen van de minder doordachte keuzes voor de NES Classic Mini is Ghosts ’n Goblins. Het is een iconische arcadegame, maar de NES versie is ver beneden peil. Met maar dertig titels op het systeem is elke misser eigenlijk eentje te veel, des te meer als het zo’n kwelling is als deze.

Vorig jaar ploeterde ik nog met veel moeite door de arcade versie van Ghosts ’n Goblins heen. De extreme moeilijkheid in die game is een pijnlijke herinnering aan tijden waarin ontwikkelaars als Capcom werkelijk alles deden om spelers zo vaak mogelijk te laten sterven. Elke game over leidde tot een nieuwe speler die z’n geld gewillig afstond, dus hoe moeilijker hoe beter.

Om te zien hoe schaamteloos men hier het geld uit je zakken probeerde te kloppen moet je vooral de NES versie eens proberen. Technisch gezien is het op alle fronten een mindere game dan zijn grote broer, maar de originele moeilijkheid staat wonderwel fier overeind. Je krijgt oneindig veel continues, die je nog hard nodig hebt als je serieus voornemens bent om het einde van de game te zien.

De fragiele ridder Arthus sterft ook op de NES met het grootste gemak. Het is dan wel niet zijn eigen keuze om aan dit avontuur vol dood en verderf te beginnen, maar hij had er wellicht toch beter aan gedaan om een professional te vragen deze zware klus uit te voeren. Bij het minste of geringste contact met iets vijandigs spat zijn harnas uit elkaar, waarna hij in zijn onderbroek moet zien te overleven.

Ghosts 'n Goblins

Het is haast een bij voorbaat kansloze missie. Je kan in elk level een upgrade voor je harnas vinden, hoewel deze vaak goed verstopt zijn. Erg veel ruimte om te zoeken heb je sowieso niet, want vijanden spawnen op onverwachte plakken en een timer tikt genadeloos naar nul. Met een beetje pech spat ook het vel van je geraamte af, waarna je alles opnieuw mag proberen vanaf het begin of een checkpoint.

De enige handreiking die de game maakt komt in de vorm van extra wapens. Maar ook hier moet je oppassen, want Ghosts ’n Goblins staat niet boven het geven van slechtere wapens dan je standaard lans. Je wilt waarschijnlijk de snelle messen, maar in het slechtste geval pik je per ongeluk die trieste bijl op. En dan ben je de lul, want wapens veranderen niet terug na het gebruik van een continue.

Het is eigenlijk ongelofelijk dat zo’n masochistische game een groot succes in de speelhal werd. Toch zijn er wel degelijk ook de contouren zichtbaar van een bovengemiddeld ambitieuze game. Met name de vormgeving van de spelwereld is geweldig. Laat het nou op dit punt zijn dat de NES conversie op zijn zwakst is. Op beter gezegd: Het is een audiovisuele puinhoop.

Een van de grote weggevers van een brakke actiegame uit de jaren 80 is een gebrekkige framerate. Aan games die de simpele processor van de NES uitdaagden geen gebrek, maar het was in die tijd gebruikelijk om dit op te lossen met slowdown. Games die frameskip als oplossing kozen kwamen in de regel uit het Westen en waren doorgaans minder goed speelbaar dan hun Japanse tegenhangers.

gng2

Waarom Capcom in dit geval voor frameskip koos is moeilijk te zeggen, maar het maakt de vreselijk moeilijke game er niet leuker op. Ghosts ’n Goblins moet het hebben van accurate besturing, maar dat wordt aardig bemoeilijkt als de framerate niet optimaal is. Het beeld scrollt schokkerig vooruit, terwijl ook Arthur en zijn vijanden houterig over het scherm bewegen.

Het is echter niet alleen de framerate die onder de NES conversie heeft te lijden, want de graphics en muziek zijn ook flink gedowngrade. Ik ben meestal redelijk mild als het op dit soort 8-bit graphics aankomt, maar er valt weinig positiefs te zeggen over de pauperuitstraling van deze game. De sprites zijn slordige recreaties van de arcade sprites, terwijl de achtergronden er erg grof uitzien.

Als port is het zodoende 100% mislukt, daar moeten we eerlijk over zijn. Capcom zou er ook beter aan doen om het los te laten. Wat de gedachtegang was om het op de NES Classic Mini te plaatsen weet ik niet, want deze game heeft niks op dit systeem te zoeken. Het teert op nostalgische gevoelens voor de originele arcadegame, maar is verder zonder meerwaarde.

Ik hoef niet eens te speculeren of deze stinker mijn €2 test doorstaat, want dat is net zo onmogelijk als het spelen van de game met een prettig gevoel. Het is helaas niet moeilijk om meer zinvolle alternatieven te verzinnen, zelfs als je deze beperkt tot de output van Capcom. Dat mocht helaas niet zo zijn, waardoor Capcom de goede reputatie van deze reeks arcadegames onnodig te grabbel gooit en een waardevolle plek in de line up van de Mini verspilt. Jammer!

[Ghosts ’n Goblins | NES Classic Mini]

Ghosts 'n Goblins

Screenshots gesourced via The Video Game Museum

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Kommer en kwel in de 8-bit hel

  1. Pingback: Bellen en bubbles | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s