Ga voor goud

Track & Field1983 was een regelrecht topjaar voor Konami. Dit Japanse bedrijf in een paar jaar tijd uitgegroeid tot een gelouterde naam in de arcadescene en bracht aan de lopende band hits uit. Een van mijn favoriete titels uit dit jaar is Track & Field, dat even eenvoudig als het tijdloos is.

Het is jammer dat je tegenwoordig eigenlijk niks meer over deze sportieve serie hoort. Het is makkelijk om een beetje lacherig te doen over games waarin de diepgang niet verder rijkt dan zo snel mogelijk op een knop rammen, maar de commotie waartoe dit leidt is zo aanstekelijk. Het originele Track & Field staat nog steeds garant voor hilarische taferelen als je het met vrienden speelt.

In deze game staat de Olympische gedachte fier overeind. Iedereen mag deelnemen, hoewel er uiteindelijk maar één winnaar kan zijn. De strijd wordt niet uitgevochten met een atletisch lichaam, maar met slechts drie actieknoppen. Twee voor elk been en eentje om mee te springen / gooien. Gewoon als een idioot buttons mashen dus en hopen op het beste.

Track & Field

Toegegeven, als je voornamelijk tegen de computer speelt verliest de game een beetje van zijn glans. Maar dat ligt niet aan de zes evenementen waarin je strijdt. In tegendeel. Het probleem met de computer zit ‘m in het feit dat het een computer is. Je tegenstander is anoniem en emotieloos en prikkelt zodoende totaal niet om het beste uit je vingers te halen.

Hoe anders is dit wel niet als je het tegen een paar vrienden opneemt? Zelfs tegen je meest saaie achterneef zal Track & Field het Olympische vuur in je aanwakkeren. Zodra je vingers het plastic van de knoppen voelen gaan deze instinctief los. Je kan je innerlijke aap omarmen en de controls helemaal gort slaan, of juist ritmisch over de knoppen bewegen. Beide manieren zijn effectief om een hoge score neer te zetten en daar draait het uiteindelijk om.

Of, misschien ook niet. Natuurlijk wil je als eerste eindigen zodat jouw naam vereeuwigd wordt in het geheugen van de game, maar de drang om te winnen is vooral een katalysator voor plezier. Bij het mishandelen van die arme knopjes komt er een soort oergevoel vrij. De wil om te winnen zeg maar, maar wel aangevuld met het nodige lachen om je eigen falen of dat van je vrienden.

Track & Field

Track & Field is het soort competitieve multiplayer ervaring dat mensen dichter bij elkaar brengt. Elke poging om een record neer te zetten duurt maar een paar seconden, zodat iedereen snel weet waar hij of zij aan toe is. Hierdoor switch je gemakkelijk tussen spelers en evenementen en blijf je proberen om je naam te vestigen als cyberatleet.

Het is misschien wel de meest frisse release uit Konami’s vroege geschiedenis. Frogger was natuurlijk de grote iconische titel die veel spelers wist te trekken, maar Track & Field was een echte pionier op het gebied van menselijke competitie. Het brak met de gewoonte om dertien in een dozijn games gericht op eenlingen uit te brengen, en wist de menselijke strijdlust om te zetten in een leuke ervaring.

En hoe meer mensen plezier hebben, hoe meer de speelhaloperator aan games als deze konden verdienen. Het is dan ook niet vreemd dat Konami het sein gaf om nog heel wat meer Track & Fields uit te brengen – of Hyper Olympic, zoals de serie ook wel bekend is. Andere bedrijven sprongen ook in op deze trend en voor het einde van het decennium was Track & Field een heus genre geworden.

tf5

Maar zoals ik eerder al zei hoor je tegenwoordig niet meer veel over dit soort games. De laatste nieuwe Track & Field game kwam voor de Nintendo DS uit, varianten voor smartphones even buiten beschouwing gelaten. Wie ongegeneerd als een aap op een controller wilt rammen zal dus een kleine tijdreis moeten maken en een ouder systeem aansluiten. Aan keuze echter geen gebrek; Track & Field is te vinden op systemen van de MSX tot de Playstation 2.

Met welk systeem je ook aan de slag gaat, let op dat je een robuuste arcade stick gebruikt. Omdat je rap met je vingers over dezelfde knoppen moet bewegen zijn deze games funest voor normale controllers, laat staan je vingers. Een goede stick kan echter wel een milde afstraffing hebben en heeft ook het soort bolle knoppen die je vingers een beetje zullen sparen.

Toch zullen de echte competitieve geesten uiteindelijk wel een paar blaren oplopen. Het pad naar de top gaat nooit over rozen, zelfs niet als je videogames uit de oudheid speelt. Gelukkig kan je zowel het leed als de glorie met je vrienden delen. Fans van de betere sociale ervaring raad ik Track & Field dan echt aan. Wie weet ben jij wel de nieuwe recordhouder digitaal hordelopen of speerwerpen!

[Track & Field | Arcade]

Track & Field

Screenshots gesourced via Mobygames.com en The International Arcade Museum

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

3 Reacties op “Ga voor goud

  1. Pingback: Charlie de clown | patraversus

  2. Pingback: Ook in de rebound is het niks | patraversus

  3. Pingback: In trance over de snelweg | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s