Van Neptunus naar de Aarde

GyrussVoordat Yoshiki Okamoto in 1983 klaar was om naar Capcom te verkassen zou ie eerst nog een laatste game voor Konami uitbrengen. Zijn vorige release, de shoot ‘em up Time Pilot, viel in goede aarde en daar mocht Gyruss natuurlijk niet voor onderdoen.

Wat zowel Time Pilot als Gyruss typeert is dat ze redelijk opzichtig geïnspireerd zijn door grote titels van Namco. Voor Time Pilot haalde Okamoto inspiratie uit Bosconian, terwijl Gyruss leentjebuur speelt bij het bekende Galaga. Een beetje schaamteloze nepperij moet op zijn tijd best kunnen, des te meer als het geïnspireerde nieuwe werken oplevert. En dat was zeker het geval met Gyruss.

Voor deze game gooide Okamoto het hele perspectief van de traditionele shoot ‘em up op de kop. De game lijdt aan tunnelvisie, op een letterlijke manier. Stel je een wc-rolletje voor waarin rotzooi van boven naar beneden komt gevallen en je weet ongeveer hoe Gyruss in elkaar steek. Het is een vroege poging om met een 3D perspectief te werken en het resultaat mag er nog best wezen.

De opzet van de game is verder vrijwel identiek aan die van Galaga. Je bestuurt een ruimteschip dat vijandelijke hordes moet neerknallen voordat deze hetzelfde met jou doen. Het verschil zit ‘m in het feit dat jouw schip in een cirkel rondom de randen van het scherm kan bewegen. Hierdoor schiet je in de diepte, richting de vijandige schepen die zich in het midden van het scherm ophopen.

Vanuit zijn nest wiebelt de vijand zenuwachtig op en neer, totdat deze besluit richting jouw fragiele ruimteschip te vliegen. Direct contact kan je beter vermijden, want dat pakt nooit in je voordeel uit. Om de uitdaging het hoofd te bieden kan je gelukkig ook een power-up verdienen waarmee je een dubbel schot schiet. Op papier misschien niet zo indrukwekkend, maar in de praktijk reuze handig.

Met een dubbele blaster gemonteerd aan de neus van je schip neem je strategisch plaats op het scherm, terwijl je inkomende vijanden, hun schoten of asteroïden ontwijkt. Ja, je hebt het zwaar moederziel alleen in de ruimte, maar iemand moet deze klus toch zien te klaren. Gelukkig hoor je op de achtergrond welbekende klanken van Bach, zodat je in stijl het noodlot tegemoet vliegt.

Om de zoveel levels wordt je getrakteerd op een bonus level, waarin vijanden in formatie door het scherm komen vliegen. Dit doen ze op zo’n manier waarop het makkelijk is om veel punten bij elkaar te scoren, precies zoals dat ook in Galaga ging. Ja, Gyruss is echt schaamteloos als het op het nabootsen van Galaga aankomt, maar er zijn natuurlijk veel slechtere games om te neppen.

In totaal zijn er maar liefst 24 levels om te overleven, met als eindbestemming de planeet Aarde. Na onze eeuwige dank vergaard te hebben vlieg je als een mallemoer terug naar Neptunus, om hierna alles te herhalen totdat je uiteindelijk een wordt met het sterrenstof en de klanken van Bach niet meer te horen zijn. In het hiernamaals rest alleen een high-score om je indrukwekkende prestaties te eren.

Hoewel Okamoto er niet meer zou zijn om met de eer te strijken, portte Konami de game in de loop der jaren naar een waslijst aan systemen. De arcade versie zou opduiken in Konami 80’s Arcade Gallery voor de Playstation en op de Game Room voor de Xbox 360. Een redelijke variant is ook speelbaar op de GBA, in de vorm van Konami Collector’s Series – Arcade Classics.

Opmerkelijker is de NES versie. Deze is, zoals zoveel arcade conversies op dat systeem, flink onder handen genomen en sterk verbetert. Op de NES heb je meer levels, andere wapens en meer variatie in de muziek. Dit is de versie die ik persoonlijk aan zou raden, hoewel het nooit in Europa was uitgebracht. Een US import kost gelukkig niet veel, dus er zijn slechtere titels om te importeren.

Voor iedereen die Galaga met een twist wilt spelen is Gyruss in ieder geval een aanrader. De game speelt zeer simpel, maar zoals vaker met dit soort oude games ligt daarin ook hun kracht. Gyruss is makkelijk om te beginnen, maar moeilijk om te meesteren. Samen met Time Pilot vormt het de één-twee Konami combo van Okamoto, die met deze games al vroeg bewees een begenadigde ontwikkelaar te zijn.

[Gyruss | Arcade]

Screenshots gesourced via Mobygames.com

Advertenties

7 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

7 Reacties op “Van Neptunus naar de Aarde

  1. Pingback: Op bezoek bij de kern | patraversus

  2. Pingback: Voor de verzamelaars | patraversus

  3. Pingback: Totale crash | patraversus

  4. Pingback: Van Pluto naar de Zon | patraversus

  5. Pingback: Van Midway naar Okinawa | patraversus

  6. Pingback: Een pijnlijke steek | patraversus

  7. Pingback: Vliegen door de tijd | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s