Het mysterie van toet

TutankhamDe oergame Tutankham brengt je in meerdere opzichten terug naar de oudheid. Het thema van schatten zoeken in een oude piramide is natuurlijk tijdloos. Tegelijkertijd is de manier van spelen duidelijk een product van 1982, toen de lat toch net wat lager lag dan tegenwoordig.

Om het laatste punt kracht bij te zetten, kijk maar eens naar de titel. Ik weet dat Toetanchamon niet het makkelijkste woord is om te spellen, maar om het dan maar af te korten naar Tutankham? Dat kan beter. Toch is het ergens ook wel typerend voor ontwikkelaar Konami om hun game zo te noemen. Het is niet alsof titels als Castlevania of Gradius veel beter waren.

En, toegegeven, de verbastering Tutankham is ook nog net genoeg herkenbaar. Iedereen met een beetje gevoel voor geschiedenis koppelt dit rare woord uiteindelijk wel aan Egypte. En dan denk je al snel door naar de piramides, die weer een beeld van mysterie en schatten oproepen. Kijk, zo kom je met een kleine omweg alsnog snel bij de kern van Tutankham terecht.

Je speelt in deze actiegame als een avonturier, die in vier levels op zoek gaat naar de verborgen schatten van Toetanchamon. Of Tutankham dus, zoals ie hier heet. Opvallend voor een game uit 1982 is dat de actie niet aan één scherm is gebonden, maar van links naar rechts scrollt. De opzet is verder oersimpel – zoek sleutels om het level te verlaten – maar het scrollende beeld valt op.

Toch wilt dat niet zeggen dat dit verder een vooruitstrevende productie is. In tegendeel. Vroeg of laat zijn je drie levens op, waarna de zoektocht naar rijkdom meteen gestaakt wordt. Tutankham komt uit een tijd waarin het credit feeden nog niet was uitgevonden, en je dus niet tegen betaling door kon blijven spelen. Dat is nog best een struikelblok, want de game is regelrecht meedogenloos.

Al zoekende naar schatten word je lastig gevallen door een oneindige stroom aan vijanden. Deze spawnen op vaste punten in het doolhof, waardoor je een beetje vooruit kan plannen. Maar zelfs het beste gameplan kan direct de prullenbak in als een vijand zich boven of beneden je bevindt. Als dappere schatzoeker kan je namelijk alleen naar links en rechts aanvallen.

Nou moet het nagegeven worden dat je een indrukwekkende laser kan schieten, met een lang bereik. Elk beestje dat van links of rechts komt is in feite kansloos. Maar omdat deze oneindig terug blijven komen is er een groot gevaar dat je hoe dan ook onder de voet wordt gelopen. De beste tip? Laat alle schatten maar links liggen en focus je vooral op het vinden van de sleutels.

Maar juist op dit punt laat de game zich niet van zijn beste kant zien. Je kan namelijk maar één sleutel per keer op zak hebben. Het aantal sleutels dat je nodig hebt is echter gelijk aan het nummer van het level. Geen probleem in level 1, maar zwaar frustrerend in levels 3 en 4 als het scherm op onmogelijke wijze wordt gevuld met spastisch bewegende beestjes.

Om de pijn te verlichten heb je nog een allesvernietigende smart bomb, in de vorm van een magische lamp. Reuze handig, maar hier kleeft een strategische keerzijde aan. Je hebt er namelijk maar één per leven en/of level. Je moet het dus alleen in een ultiem noodgeval gebruiken, maar er kunnen meerdere van die situaties per level ontstaan. En zo kom je vaak in onwinbare situaties terecht.

Nee, Tutankham is niet bepaald een verloren parel die je als videogame archeoloog per se moet opduiken. Het werd in de jaren 80 nog geport naar systemen als de Atari 2600 en Intellivision, maar ook deze konden geen potten breken. De echte arcade release verscheen pas na de millenniumwisseling op consoles, in de vorm van Konami Arcade Classics op de Nintendo DS en de Microsoft Game Room, een digitaal distributie platform voor oude arcade games.

Je moet echter wel heel gek zijn om deze titel los te kopen. Als onderdeel van Konami Arcade Classics is het een onschuldige curiositeit, dat aantoont hoe simplistisch dit soort games ooit waren. Maar die periode ligt al een tijdje achter ons en er is geen enkele reden om de kortzichtige design keuzes van Tutankham tegenwoordig nog te tolereren. Ik stel dan ook voor om de farao in zijn tombe te laten rusten.

[Tutankham | Arcade]

Screenshots gesourced via Mobygames.com en The International Arcade Museum

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Het mysterie van toet

  1. Pingback: Ploeteren naar de top | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s