Bloed moet spuiten

ci-sashWaar gehakt wordt vallen spaanders. En reken maar dat er veel gehakt werd in de Japanse arcadescene begin jaren 90. Iedereen wilde meeliften op het succes van Street Fighter II, maar de imitators vielen bij de bosjes neer. Toch was er een titel die blijvende indruk maakte. Ik heb het natuurlijk over Samurai Shodown.

Is er een videogame die nog Japanser is dan Samurai Shodown? De samoerai is een blijvende bron van inspiratie voor Japanse verhaalvertellers, en een spelfout als “Shodown” in de titel van de internationale release heeft zeker ook iets Japans. Toch is het een goede titel, want het contrasteert mooi met Street Fighter II – The World Warrior. Die samoerai zijn natuurlijk allemaal Japanners.

Of wellicht toch niet? SNK was in die periode best een maf bedrijf. Zo hoef je in deze legendarische vechtgame niet alleen hoffelijk samoerais te verwachten, maar ook Amerikaanse ninja’s, een Franse vrijheidsstrijdster, een Chinese krijger en een inboorling uit de jungle. Gooi hier een flinke dosis humor overheen en je hebt een perfecte tegenhanger voor al dat Street Fighter geweld.

Waar Street Fighter II het vooral van de betere martial arts moet hebben, verschijnt iedereen in Samurai Shodown met zijn of haar favoriete wapen in de ring. Dit zorgt niet alleen voor een grote diversiteit in aanvallen, maar brengt ook het betere geweld met zich mee. Speel de game in ongecensureerde vorm en je ziet het nodige bloed, en zelfs vechters die in tweeën worden gehakt.

ss1

Ja, nog voordat Mortal Kombat op het idee kwam had SNK al lang in de gaten dat je game de nodige flair nodig had om op te vallen. Logisch ook, want als nieuwkomer moet je vooral gezien worden in een zee vol hongerige concurrenten. De presentatie is wat mij betreft dan ook het meest tijdloze aspect, en dus de grootste kracht, van de game. Neem bijvoorbeeld het intro van de attract mode.

Als niemand aan het spelen is schakelt de game vanzelf over naar een intro waar we kersenbloesems zien dwarrelen. Een narrator vertelt in het Japans wat het inhoudt om een samoerai te zijn, terwijl iemand in grote concentratie in een donkere ruimte zit. En dan, BAM! De samoerai opent zijn ogen en hakt in één beweging de kandelaars en een boom in zijn omgeving in tweeën.

Kijk, dat is nog eens zieltjes winnen. De samoerai uit het intro blijkt Haohmaru te heten en is de hoofdpersoon van het verhaal. De man reist de hele wereld af, om met de beste vechters te vechten. Enorm cliché natuurlijk, maar doet dat er iets toe? Met zijn wilde haar en grote katana staat ie garant voor intense battles, en dan hebben we de rest van de personages niet eens gezien.

Aan Japanse figuren geen gebrek. Zo is er de eenogige Jubei Jagyu, die met twee zwaarden vecht. Hanzo Hattori mag ook niet ontbreken, en is een geniepige ninja. Nakoruru is een jonge vrouw die samen met een havik ten tonele verschijnt, terwijl de Amerikaanse ninja Galford samen met een wolf vecht. Het zijn stuk voor stuk iconische personages, die nog steeds tot de verbeelding spreken.

ss2

En laten we vooral de freaks niet vergeten. Wat dit betreft steekt het Street Fighter II makkelijk naar de troon, met figuren als de trolman Gen-An, de kabuki vechter Kyoshiro, de junglemens Tam Tam, en natuurlijk de vadzige Amerikaan Earthquake. Eindbaas Amakusa spoort ook niet helemaal, en is meteen een vroeg voorbeeld van een onmogelijk moeilijke SNK baas.

Deze figuren komen helemaal tot leven dankzij grote sprites en bont kleurgebruik. Earthquake alleen al kan bijna een hele helft van het scherm vullen, terwijl hij slechts een standaard personage is! De wapens zien er ook toepasselijk gevaarlijk uit, met verschillende zwaarden, messen en zelfs sikkels in de ring. Scherp zijn ze ook, want het bloed spuit op Tarantino-achtige wijze uit fatale slachtoffers.

Ook qua geluid wist de game zich te onderscheiden, met typisch wapengekletter als twee wapens elkaar weer eens raken. Wie de game in een rustigere thuisomgeving speelt zal ook een heerlijke soundtrack opmerken, die het deels moet hebben van lekkere melodieën en deels van sfeervolle achtergrondgeluiden die samen voor muziek moeten doorgaan.

In de achtergronden gebeurt overigens van alles. Een scheidsrechter hobbelt vrolijk achter de vechters aan, om de winnaar officieel aan te kondigen na een gevecht. De verliezer wordt op komische wijze per brancard van het veld geholpen, om vervolgens met een absurde tekst beledigd te worden door de winnaar. En dan heb ik het niet eens gehad over die irritante koerier die in elk level rotzooi in de arena komt dumpen, variërend van bommen tot voedsel.

ss3

Ik kan nog wel even doorgaan om alle eigenaardigheden van de game te omschrijven, maar ik moet natuurlijk ook stilstaan bij de kern van de game: de gevechten zelf. Het spektakel eromheen is leuk voor toekijkers, maar een vechtgame draait vooral om de gevechten, die nog best intens zijn. Van combo’s is hier nauwelijks sprake, waardoor de nadruk vooral ligt op het landen van zware aanvallen.

Samurai Shodown is, in tegenstelling tot veel andere vechtgames van SNK, in feite een zes-knoppige game. De NeoGeo had er helaas maar vier, dus doe je hier de sterkste aanvallen door beide slash of kick knoppen in te drukken. In het begin is dit even behelpen, maar het went snel. Na een tijdje vliegen de zwaarden je om de oren en ga je helemaal op in het ritme van het gevecht.

Als eerste in de reeks heeft de game niet een bijzonder grote cast. De twaalf speelbare personages zijn niet erg diep uitgewerkt, en hebben soms een karige moveset. Dit wordt echter gecompenseerd door de genoemde sterke aanvallen die je kan doen met je wapen, waardoor elk moment van onachtzaamheid afgestraft kan worden met een harde hit die de game letterlijk tot stilstand brengt.

De combinatie van intense gevechten en een unieke vormgeving zorgde eventjes voor een ware hype. In 1993 leek het erop dat Samurai Shodown een goede kans maakte om Street Fighter II van de troon te stoten, hoewel het uiteindelijk nooit zover is gekomen. Toch was de game succesvol genoeg voor een flink aantal vervolgen, evenals legio ports naar thuissystemen. En dat laatste is vreemd.

ss4

Want als er in die tijd één game was die veel NeoGeo systemen kon slijten, dan was het deze wel. Toch kwamen er in 1994 ook ports van de game uit op de Super NES, Mega Drive, GameBoy en Game Gear. Dit spreekt boekdelen over de populariteit van de game, maar op hun eigen manier waren ze allemaal ruk. Hoewel Samurai Shodown op de GameBoy in ieder geval bovengemiddeld goede muziek heeft.

De betere console versies lieten echter lang op zich wachten. Er verschenen acceptabele ports op nota bene de 3DO en de Playstation, maar die konden beter. Toch heb je tegenwoordig geen dure NeoGeo meer nodig, want je kan de game in vrijwel perfecte staat spelen op de Samurai Shodown Anthology op de Playstation 2 en Wii, en het is ook los verkrijgbaar op de Virtual Console van de Wii.

Ondanks de status als klassieker weet ik echter niet of ik de game nog aan iemand zou aanraden. Als onderdeel van een collectie is het zeker een leuke extra, maar het vervolg, Samurai Shodown II, doet het origineel, evenals veel tijdgenoten, helemaal verbleken. Samurai Shodown is simpelweg overbodig geraakt dankzij een gezonde concurrentiestrijd tussen SNK en Capcom.

Maar overbodig of niet, dit was een belangrijke titel voor SNK. Samurai Shodown bracht het nodige geld in het laatje en ook de extra inkomsten van de console versies zullen goed gedaan hebben. Met deze centjes in de pocket konden ze weer een tijdje vooruit, waarna titels volgden als The King of Fighters ’94, Samurai Shodown II en shooters als Metal Slug. En zo wist het ambitieuze SNK toch aardig te bouwen op een beginnende rivaliteit met Capcom.

[Samurai Shodown | Arcade]

ss5

Screenshots gesourced via The Fighters Generation

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Bloed moet spuiten

  1. Pingback: Op het scherpst van de snede | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s