Tegen betaling lukt het wel

ci-merEr zijn nog best veel parallellen tussen de belastingdienst en arcadegame ontwikkelaars. Makkelijker gingen ze je het niet maken, wel leuker. Als je maar bleef betalen. Capcom wist precies hoe die vork in de steel zat en bracht in 1990 Mercs uit, waarmee ze munt wilden slaan uit de populariteit van het run & gun genre.

Mercs, een afkorting voor mercenaries, is de officiële opvolger van Commando uit 1985. Super Joe mocht in de kazerne blijven en in zijn plaats verschijnen huursoldaten op het strijdveld. Hun missie: het bevrijden van de ex-president ergens in Afrika. Tja, dat is ook lullig: op safari gaan en dan zelf gestroopt worden. Gelukkig zijn er ook soldaten die in ruil voor een heftige vergoeding maar al te graag vijandelijk terrein induiken.

Het run & gun genre stond natuurlijk niet stil sinds Commando de genetische blauwdruk voor dit soort games leverde. Aan imitators geen gebrek; alleen al SNK bracht in de tussentijd meerdere Ikari Warriors games uit, evenals Guerrilla War. Maar ook bedrijven als Data East sprongen op deze trein, met titels als Heavy Barrel en Bloody Wolf. De druk om te innoveren was dan ook hoog voor Capcom.

Gelukkig blijkt de stap van Commando naar Mercs redelijk groot te zijn. Ontwikkeld voor het Capcom Play System (CPS) heeft Mercs een veel hogere resolutie, meer actie in beeld en biedt het allround een veel rijkere spelbeleving. Welkom in de jaren 90 lijkt de game te zeggen, met explosieve actie, luide geluidseffecten en een geldverslindende moeilijkheid waar je U tegen zegt.

Wellicht de grootste vernieuwing van Mercs is dat je het met drie spelers kan spelen. Dat dit soort games zich goed lenen voor multiplayer bewees SNK al met Ikari Warriors, waarvan de naam duidelijk de nadruk legt op meervoud. Met z’n tweeën maai je zo’n scherm vol vijanden toch makkelijker leeg, en twee spelers laten ook meer geld achter dan een lone wolf.

De keuze voor drie spelers past natuurlijk goed in het tijdsbeeld. Niet alleen was dit een manier om Mercs te onderscheiden van de concurrentie, maar andere genres zoals beat ‘em ups waren ook steeds meer met drie en vier spelers speelbaar. Aan de ene kant maakte multiplayer de speelhal een stuk socialer, maar zoals gezegd verdienden operators op deze manier ook meer inkomen. Win win dus.

Maar goed, dat is leuk en aardig als je de game met je vrienden wilt spelen. Solisten hebben echter alle reden om hun borst nat te maken. De game telt slechts zes volledige levels, maar deze worden op het scherpst van de snede gespeeld. Niet alleen kogels vliegen je om de oren, maar ook granaten en afweergeschut. Zodoende is het zeker handig om één of meer partners aan je zijde te hebben.

Multiplayer is echter niet de enige vernieuwing. Zo heb je nou een levensbalk in plaats van levens. De standaard regels gelden hier, dus als je levensbalk leeg is verlies je je credit. Tijdens het spelen kan je nog health items vinden, waarmee je weer een beetje op kracht komt. Toch is het oppassen geblazen, want er zijn meerdere vijanden die je bijna alle health met één hit afhandig kunnen maken.

Om dit gespuis een stap voor te zijn is het belangrijk dat je nieuwe wapens niet op de grond laat liggen. In Mercs kan je op de vreemdste plekken wapens als een spread shot, machine gun, granaatwerper en vlammenwerper vinden. Originele wapens zijn het niet, maar alle hulp is in een game als deze welkom. Des te meer als je oog in oog staat met de enorme bazen.

Mercs haalt flink voordeel uit het feit dat het op het CPS draait, en heeft een verticaal georiënteerde resolutie van maar liefst 224 x 384. Zo’n scherm moet je in de lengte toch met iets vullen, dus wat beter dan met gigantische vliegtuigen, tanks en treinen? Waar die Afrikaanse rebellen het geld vandaan haalden voor deze hightech gear is een raadsel, maar gevaarlijk is het zeker.

De, voor die tijd, moderne hardware zorgt verder voor een gelikte presentatie. Achtergronden zitten vol met bewegende elementen en er vinden om de haverklap explosies plaats. Het scherm kan aardig gevuld worden met vijandelijke soldaten, die op hun beurt weer flink met kogels en granaten spammen. Als speler is het misschien minder, maar het is een leuke game om in beweging te zien.

Des te meer omdat je in Mercs ook zelf voertuigen kan besturen. Dit was op zich niks vernieuwends in 1990, maar het blijft indrukwekkend om over zo’n lang scherm te rijden in een dikke tank. De voertuigen hebben ook hun eigen hitpoints, waardoor ze niet alleen extra vuurkracht meebrengen, maar ook als bewegend harnas dienen. Dat maakt het leven van de huursoldaat tot makkelijker.

Ondanks de goede speelbaarheid, de variatie aan wapens en de aanwezigheid van voertuigen is je beste kans op slagen helaas nog altijd een dikke beurs. Vooral als je de game niet met zijn drieën speelt heb je bij voorbaat al een achterstand. Voor de solisten biedt de Mega Drive variant van Mercs echter nog uitkomst, die is aangepast aan de eisen van eenzame console liefhebbers.

De arcade versie is uiteindelijk het meest geschikt voor de intensere masochisten. Je treft de game tegenwoordig aan op diverse compilaties, evenals op de Wii Virtual Console en Capcoms arcade initiatief voor de Playstation 3 en Xbox 360. Groot voordeel van deze emulaties is dat je geen lening hoeft af te sluiten om het einde van de game te zien. Dat scheelt toch in de kosten.

Nadeel is echter dat oneindige continues de inherente uitdaging volledig om zeep helpen. Zodoende haal je het meeste uit de game met een gezonde dosis wilskracht en doorzettingsvermogen. En een paar goede vrienden natuurlijk, die samen met jou een schier onmogelijke missie willen aangaan om een of andere president te bevrijden. Eeuwige roem wacht, dus wat let je?

[Mercs | Arcade]

Screenshots vol actie gesourced via Mobygames.com en Hardcore Gaming 101

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s