Sterven tussen de outlaws

ci-gusTerwijl de Amerikaanse soldaat flink in aanzien steeg in de jaren 80, ging de zon stilletjes onder voor de ouderwetse cowboy. Ooit het symbool voor mannelijkheid, nou slechts een cliché. Een gepast einde voor een icoon van onderdrukking, hoewel Japanse videogame ontwikkelaars deze memo iets later zouden ontvangen.

Capcom had er in ieder geval geen bezwaar tegen om in 1985 hun arcade hit Commando direct op te volgen met de Wild West shooter Gun.Smoke. Gezien de populariteit van Commando is dat ook niet vreemd. Goede code moet je immers niet weggooien als je er nog geld mee kan verdienen. En zo mocht Yoshiki Okamoto aan Commando sleutelen om er zo snel mogelijk iets nieuws van te maken.

Gun.Smoke toont veel gelijkenissen met zijn voorganger, maar het is een wezenlijk andere ervaring. Zo scrollt de game automatisch naar boven, waardoor het een stuk dichter bij eerdere titels als Vulgus en Exed Exes staat. Dit met de kanttekening dat de grote stijl voor de sprites uit Commando werd behouden, waardoor alles een stuk krampachtiger aanvoelt.

Dat niet alleen, maar Okamoto paste ook zijn perverse voorkeur voor moeilijkheid toe. Met 1942 en Exed Exes toonde hij al eerder aan absoluut geen genade met de spelers te hebben en dat is in Gun.Smoke niet anders. Waar Commando juist nog door iedereen uitgespeeld kon worden, is Gun.Smoke qua moeilijkheid weer terug bij af. Dat wil zeggen, het is een zwaar frustrerende game.

Nou komt dit natuurlijk mede door de relatief grote sprites. Het beeld scrollt constant naar boven, terwijl er steeds meer schietende vijanden in beeld worden geduwd. Het is aan een zekere Billy Bob om niet alleen de boeven te snel af te zijn, maar ook hun kogels. En laat nou juist dat laatste nog best een uitdaging zijn. De outlaws in deze game zijn namelijk erg bedreven in scherpschieten.

Vergeleken met Commando zie je hier wel wat meer variatie in je tegenstanders. Je hebt typische outlaws die schietend in beeld komen gerend, bandieten die vanuit ramen op je schieten, mannen die dynamiet op je pad gooien, wilde bizons en meer. Dit zooitje ongeregeld wordt aangestuurd door een tiental bazen, waarvan eentje je opwacht aan het einde van elk level.

Dat klinkt typisch, maar het is nog een hele afmatting om het einde van level 1 te halen. Met een beetje doorzettingsvermogen kan je de eerste levels wel uitspelen, maar de game wordt zelfs op easy onaangenaam moeilijk na een paar levels. Billy Bob lijkt me zodoende een echte masochist, want deze gunslinger is nauwelijks opgewassen tegen de outlaws die hij wilt inrekenen.

Wat hem onderscheid van zijn collega Super Joe uit Commando is zijn behendigheid met pistolen. Billy heeft twee revolvers op zak, waarmee hij meerdere richtingen op kan schieten. Het maakt niet uit of een outlaw recht voor zijn neus staat of diagonaal komt aangelopen, want door op de juiste knop of knoppencombinatie te drukken maak je korte metten met hem.

Tenminste, zolang deze maar van voren op je afkomt. Billy Bob heeft de pijnlijke handicap dat hij niet zijwaarts of naar achteren kan schieten, terwijl zijn vijanden dat wel kunnen. Omdat lang niet alle outlaws aan de bovenkant het scherm betreden ben je eigenlijk bij voorbaat al gehandicapt. Er zijn diverse power-ups om je een redelijke kans op slagen te geven, maar echt eerlijk is deze strijd niet.

En dat is typerend voor een arcadegame uit 1985 dat gemaakt werd door iemand die zijn spelers duidelijk minachtte. Tegenwoordig hoor je niemand meer over Gun.Smoke, op een handjevol fans van de NES conversie na. Zoals dat ging in die tijd was de NES game flink aangepast ten opzichte van de originele release, waardoor het veel speelbaarder was.

Tegen de tijd dat de arcade versie fatsoenlijk geport kon worden zat vermoedelijk niemand hier nog op te wachten. Desondanks dook het nog op in een aantal arcade collecties. Deze gebruikten allemaal de Playstation port als basis, waardoor de game in ieder geval rapid fire en een arranged soundtrack ondersteunt. Maar ook met deze extra’s staat je nog een enorme oorwassing te wachten.

Nee, fans van de betere shoot ‘em ups kunnen Gun.Smoke beter vergeten laten. Beter speel je nog een keer Commando, dat weliswaar simpeler is van opzet, maar veel minder frustreert. Billy Bob zouden we hierna nooit meer terug zien in een game. Gestorven in het harnas, in een ultieme poging om iets te maken van deze genadeloze shoot ‘em up. Helaas Billy, we zullen je niet missen.

[Gun.Smoke | Arcade]

Screenshots vol ellende gesourced via Mobygames.com en HG101

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s