Tot het bittere einde

CI GhnGHoe volg je een van de meest frustrerende games aller tijden op? Op die vraag had Capcom in 1988 een passend antwoord. Ghouls ’n Ghosts was namelijk nog moeilijker, nog sadistischer dan zijn voorganger Ghosts ’n Goblins. En iedereen vond dat prima blijkbaar.

Een game toegankelijker maken voor een groter publiek? Onzin! Makkelijke games verdienen geen geld in de speelhal. Money makes the world go round, zeker in het geval van operators die hun business draaiende moesten houden met spelers die steeds terug kwamen voor meer. En dus zadelde Capcom hun fans op met nog meer dood en verderf. Pay to play, oude stijl.

In het intro is meteen duidelijk dat het menens is. Drie jaar na de gebeurtenissen uit de eerste game is Arthur nietsvermoedend op weg met zijn liefje, als letterlijk de hel losbreekt en duivels zijn paard en vrouw onder vuur nemen. Een man van zijn paard en vrouw scheiden kan natuurlijk niet, dus gaat Arthur andermaal op pad om de schepsels van de onderwereld een kopje kleiner te maken.

GnG1

Dit met de bittere kanttekening dat het een bijna onmogelijke taak is. Arthur sleept de speler mee in een kamikaze actie naar de hel, wat ze handenvol geld gaat kosten. In ruil voor een muntje kreeg je destijds drie levens en twee minuten per level om de klus te klaren, maar dat was natuurlijk bij lange na niet genoeg. Als kind kon je in ieder geval beter al je zakgeld meenemen, want hier maakt alleen de aanhouder kans op slagen.

De game speelt in grote lijnen precies hetzelfde als zijn voorganger. Je hebt zes levels van verschillende niveaus onmogelijkheid, elk met een enkel checkpoint om je toch een vaag gevoel van progressie te geven. Arthur kan nou veel betere wapens vinden dan eerst, maar dit is slechts een doekje voor het bloeden. Ook met de meest glanzende werpbijl zal je keer op keer sterven.

Een wezenlijke vernieuwing is de mogelijkheid om je wapens omhoog en omlaag te gooien. In Super Castlevania IV zou dit jaren later tot een beduidend makkelijkere game leiden, maar daar merk je hier weinig van. Arthur gooit zijn wapens in wanhopige pogingen om niet in zijn boxershorts te eindigen, vaak geheel ten spijt. Je bent nooit veilig en een dodelijke fout ligt altijd om de hoek.

GnG2

Om deze reden is het handig dat je nou ook je harnas kan upgraden. De meeste schatkisten worden door een tovenaar bewoond, maar soms vis je er ook een groen harnas uit. Deze geeft je niet een extra hit om te incasseren, maar maakt wel speciale aanvallen mogelijk. Een belangrijke extra, want bij gebrek aan beter is in Ghouls ‘n Ghosts de aanval de beste verdediging.

Toch zal je zien dat je ook dit groene harnas weer snel moet inleveren. In principe zijn de lay-outs van de levels niet bijzonder moeilijk, maar Capcom peperde de uitdaging nogal door veel obstakels willekeurig te maken. Vijanden verschijnen in willekeurige patronen op beeld en bazen vallen je aan zonder een opzichtige strategie. Soms werkt dit in je voordeel, maar meestal niet.

Het spelen van deze game in de speelhal was dan ook een dure aangelegenheid als je er niet bijzonder goed in was. Om toch de nodige aandacht te genereren gooide de ontwerpers van Capcom er daarom een prachtig sausje vormgeving overheen. Ik durf best te stellen dat Ghouls ’n Ghosts het net zoveel van zijn reputatie moet hebben als van de audiovisuele presentatie.

GnG3

Al in het eerste level is het duidelijk dat je met een grafische tour de force te maken hebt. Op een duistere nacht verschijnen Magere Heinen uit de grond om je een kopje kleiner te maken. De voorgrond is al redelijk bezaaid met schedels, maar voor die van jou is zeker ook nog plaats. Op een gegeven moment gaat het ook nog stormen en kom je nog met dodelijke flora in aanraking.

Het hoogtepunt wacht je natuurlijk op het eind, in de vorm van een ridder die zijn monsterlijke hoofd van zijn romp aftrekt en je vervolgens lastig valt met het hoofd in de hand. Dit soort momenten zijn precies de reden waarom je als kind naar de speelhal wilde, want op een thuissysteem hoefde je dit soort graphics niet te verwachten. Tenminste, niet totdat de Mega Drive verscheen in ieder geval.

In de latere levels wordt het bonte vertoon van dood en verderf makkelijk volgehouden, en bezoek je onder andere nog een helse kermis, levende steenmonsters en een grot met vleesetende planten. Om uiteindelijk in de hel te belanden, waar je een heuse martelgang staat te wachten. Reken er in ieder geval niet op om het einde te zien zonder flink wat geld in de machine te pompen.

GnG4

Tenminste, zo ging het vroeger. De kans is natuurlijk veel reëler dat je tegenwoordig een van de vele console ports speelt. In dat geval betaal je vooraf, maar zal je nog steeds moeten zien om te gaan met de willekeurige obstakels die de game presenteert. Zonder het pay to play aspect komt de game veel beter tot zijn recht, hoewel de moeilijkheid voor veel gamers nog steeds te veel gevraagd is.

Toen ik de game laatst op Capcom Classics Collection Reloaded speelde wist ik de hele eerste helft uit te spelen – dat wil zeggen, alle zes levels. Daarna verwacht de game dat je alles nog een keer doet om het echte einde te zien, maar daar dank ik voor. Ik heb evenwel van de game genoten, al was het maar vanwege de geniale vormgeving en het constante gevoel dat ik beetje bij beetje beter werd.

Voor de serie was dit trouwens de sluitpost in de speelhal. Super Ghouls ‘n Ghosts zou op de Super NES uitkomen en er verschenen ook de nodige spin-offs op diverse systemen. Een terugkeer naar de speelhal zat er om een of andere reden niet meer in. Wellicht dat de typerende moeilijkheid toch iets teveel van het goede was in ruil voor je zakgeld.

[Ghouls ’n Ghosts | Arcade]

GnG5

Screenshots vol dood en verderf gesourced via Mobygames.com

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Tot het bittere einde

  1. Pingback: Een ophitsende koning | patraversus

  2. Pingback: Voor de liefhebber van oud | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s