Het feest is begonnen

CI VulbSoms moet je het niet van je naam hebben. Kijk maar naar Paul Cliteur, dan kan je achternaam toch beter gewoon Jansen zijn. Japanners lijken aan dit soort pijnlijke namen schijt te hebben. Neem bijvoorbeeld Capcom, die hun allereerste arcadegame de vreemde titel Vulgus gaf.

Je vraagt je af hoe een groep Japanners op deze titel kwam. Het is schijnbaar een oude Latijnse term voor iets als “gepeupel”. Nou, fraaie titel dan. Mij klinkt het meer in de oren als een lichaamsdeel van een diepzee octopus. Eentje dat zich in het centrum van zijn tentakels bevindt en open en dicht kan. Vermoedelijk wordt het ook gebruikt bij de voortplanting.

Maar goed, dat geheel terzijde. Vandaag hebben we het dus over Vulgus. Waarom? Nou, ik ben al een tijdje bezig om op een laag tempo door Capcom Classics Collection Reloaded heen te spelen. Het nadeel van dit soort collecties is dat de onbekende titels in de schaduw staan van de klassiekers, maar ik push mezelf om niet alleen bij de grote namen als Street Fighter II te blijven hangen.

En dan kom je al snel uit bij Vulgus. Echt vreemd is het niet dat niemand het tegenwoordig nog over deze game heeft. Als dertien in dozijn shoot ‘em up uit 1984 spreekt het een stuk minder tot de verbeelding als titels als Mega Man, Street Fighter II of Resident Evil. Toch verdient ook deze game een korte replay, want we hebben het hier wel over de stamdrager van alles wat zou volgen.

In 1984 was het shoot ‘em up genre een beetje wat FPS games tegenwoordig zijn: leuk, maar niet bijzonder origineel. De promotionele flyer rept er nog over dat de gigantische insect mutanten van Vulgus een feestje bouwen, en dat jij als speler bent uitgenodigd. Dat je welkom was om hier je geld aan te verspillen geloof ik wel, maar ik heb er zeker geen plezier aan beleefd.

Het spelen van Vulgus anno nu is namelijk als je hand in een bijenkorf steken en op de tast willen achterhalen of de koningin het nog naar haar zin heeft. Neem maar van mij aan dat er leukere dingen zijn om te doen. Dit is het soort game dat moeilijk begint en gaandeweg alleen maar frustrerender wordt. Leuk voor speelhal operators, maar als speler kan je beter elders je heil zoeken.

De game heeft maar liefst drie hele levels. Opvallend is dat het geen credit feeder is. Dat wil zeggen, als je doodgaat – en dat ga je geregeld – krijg je niet de gelegenheid om een nieuwe credit te kopen en door te spelen in het level waar je sneuvelde. Dit rekt de speelduur van de game enorm op, want dat “feestje” op Vulgus gaat wel even duren op deze manier.

Het enige houvast dat de game je geeft om verder te komen is extra levens verzamelen door middel van punten te verzamelen. Dit is tegenwoordig nogal achterhaald, maar je moet begrijpen dat dit in de speelhal vroeger de enige manier was om als speler door te kunnen blijven spelen op je credit. Des te meer in een game als deze, waarin je geen continues kan kopen.

Om de puntentelling toch wat soepeler te laten verlopen heb je een beperkt aantal raketten. Deze banen zich niet alleen een recht pad door groepen vijanden, maar hebben ook een score multiplyer effect. Tussen de levels door krijg je de gelegenheid om hiermee monsters in formatie neer te halen, waardoor je in ieder geval een reële kans hebt om extra levens te verdienen.

Deze daad van barmachtigheid is overigens best atypisch voor de game. Vulgus heeft namelijk de vreemde eigenschap dat je in levels ook power-ups voor je vijanden kan bemachtigen. In elk level liggen letters in het landschap, die elk een specifieke eigenschap van de monsters verbetert als je eroverheen vliegt. Ja, bij Capcom wist men duidelijk hoe je de feeststemming er goed in kan houden.

Oh, en het zou natuurlijk geen feestje zijn als er geen goede muziek werd gedraaid. Helaas voor iedereen met functionerende oren heeft het geluid de subtiliteit van een dove Atari 2600. De muziek is een constante loop van dezelfde tonen die hooguit 3 seconden in beslag nemen. Minstens net zo erg zijn de schoten die je lost, die wel heel erg retro klinken. En niet op de goede manier.

Nou kan je aan dat laatste zelf iets doen. Vulgus is namelijk zo’n game zonder turbo knop. Voor elk schot moet je op een knop drukken, dus hoe minder je schiet hoe minder de herrie is. Maar helaas pindakaas, de game overspoelt het scherm met vijanden, dus je wordt eigenlijk gedwongen om als een territoriale aap die schiet knop helemaal de grond in te rammen. Wat best irritant is.

Gelukkig was Capcom zo vriendelijk om de game op dit punt te verbeteren voor de thuisversies. In de heruitgaven van Vulgus krijg je niet alleen een geremixte soundtrack – ha! – maar ook een optie voor turbo schieten. Daar had je anno 1984 natuurlijk helemaal niks aan, maar beter laat dan nooit. De game kan alle hulp gebruiken die het kan krijgen, want het is tegenwoordig flink afzien.

Maar wat wil je ook eigenlijk? De director van de game was Tokuro Fujiwara, een overloper van Konami en een sadist in spé. Later zou ie onder andere ook nog Ghosts ’n Goblins en Ghouls ’n Ghosts maken, dus we weten aan wie we de moeilijkheid hier toe kunnen schrijven. Hoewel ie ook mede verantwoordelijk was voor de Mega Man games, dat siert ‘m dan weer een beetje.

Verder valt er eigenlijk niet meer zo veel te vermelden over deze antieke aanslag op je geduld en vingers. Ja, oké, behalve dan dat toekomstig aartsrivaal SNK de game in Amerika had uitgegeven. Tja. Gelukkig zouden latere collaboraties smakelijkere vruchten opleveren. Ik laat het hier in ieder geval bij, want ondanks de historie is dit er eentje om weer snel te vergeten.

[Vulgus | Arcade]

Screenshots gesourced via Mobygames, Capcom Unity, Arcade Gear

4 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

4 Reacties op “Het feest is begonnen

  1. Pingback: Een pijnlijke steek | patraversus

  2. Pingback: Rennen en schieten | patraversus

  3. Pingback: Sterven tussen de outlaws | patraversus

  4. Pingback: Voor de liefhebber van oud | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s