Grieks zomeravontuur

CI RTLAMet het kwik boven de 25 graden leek het me een goed idee om een rondje te gaan hardlopen. De hele dag achter de computer zitten om te werken is niet echt mijn ding, dus maak ik ook tijd vrij voor lichaamsbeweging. Je hebt zo’n hart immers om te pompen, dus laat je lichaam vooral zweten.

Nou had ik er van te voren rekening mee gehouden dat ik bij deze temperatuur niet helemaal fris zou thuiskomen. Niks mis met mijn conditie, maar er zijn nou eenmaal bepaalde natuurwetten die ook ik moet gehoorzamen. En zo kwam ik na een uur bewegen alweer thuis, hevig zwetend en klaar voor een douche. Maar ho ho, wel eerst even eten om mijn energie aan te vullen.

Bij wijze van experiment had ik een after activity drankje gekocht. Normaal gesproken doe ik het met een stevig glas melk en een verse banaan, maar ik wilde kijken of zo’n drankje echt effect oogst. Nou, dat heb ik geweten. Gulzig werkte ik een vloeibare suikerbom naar binnen, die sterk genoeg was om duizend tanden van cariës te voorzien. Het resultaat: heel veel energie en een stoutmoedige bui.

De combinatie van lichaamsbeweging en high zijn op suiker deed mij na het douchen neerploffen op mijn oude bureaustoel, waar ik ooit nog zo vaak op gamede. De televisie stond er nog, en ook de back-up Playstation 2 leek aangesloten. Goed ook, want mijn originele PS2 verloor vorig jaar spontaan de zin in het leven tijdens het opstarten van SNK vs Capcom Chaos. Kan gebeuren.

ry1

Met verdacht veel focus pakte ik mijn CD binder vol games erbij en plukte ik er resoluut Rygar – The Legendary Adventure uit. Er zitten zoveel games in deze map dat ik meestal niet iets kan kiezen om te spelen – keuze stress! – maar een overdosis suiker doet schijnbaar wonderen voor je daadkracht. Voor ik het wist stond de PS2 aan en kon ik op zoek naar een memory cart met mijn oude savefile.

Ik draag The Legendary Adventure een warm hart toe. Deze vergeten game was de grote inspiratie voor de God of War reeks, en indirect dus ook voor menig God of War kloon. Ik nam de game ooit mee tijdens een bezoek aan Duitsland, waar het niet op veel liefde kon rekenen van het Duitse volk. Of in ieder geval de klanten van de Media Markt, waar het voor minder dan een tientje in de bak lag.

Veel mensen boven de dertig kennen de naam Rygar ongetwijfeld nog uit de jaren tachtig. Rygar begon als een moeilijke arcadegame, waarop een geslaagde variant op de NES volgde. De versie die ik vroeger het meest speelde wat die op de Lynx, de gefaalde, maar imposante handheld van Atari. Zelf had ik niet zo’n apparaat, maar mijn broertje had gelukkig wel interesse in hightech hardware.

Dankzij die nostalgie was het geen moeilijke keuze om jaren later de PS2 versie in Duitsland mee te nemen. En dankzij de nostalgie voor die game was het blijkbaar ook geen moeilijke keuze om de game spontaan uit te willen spelen na een uurtje hardlopen. Op hard mode uiteraard, want onder invloed van sucrose maak je het jezelf nou eenmaal makkelijker moeilijk.

ry2

Het opstarten van de game is een wonderlijke stap terug in de tijd. Rygar was blijkbaar uitgegeven door Wanadoo, de Franse internetprovider die ondertussen zo lang niet meer bestaat dat veel jongeren er waarschijnlijk nooit van hebben gehoord. Rond de tijd dat de game uitkwam zal ik ook Wanadoo internet gehad hebben, hoewel ik die oude internetsnelheden niet echt mis natuurlijk.

Minder aangenaam wat het totale gebrek aan een 60hz optie. In mijn herinnering was dit een PAL60 release, maar dat had ik mezelf duidelijk wijsgemaakt. Toch jammer, want actiegames zien er toch net wat gelikter uit als ze spelen zoals de maker het bedoeld hadden. Veel tijd om te rouwen was er echter niet, want voordat ik het wist begon een introfilmpje te spelen.

Vuur komt uit de hemel geregend en mensen rennen voor hun leven. Demonen kruipen uit de kern van de aarde en er is maar één man die dit geweld kan stoppen: Kratos. Oh wacht, ik bedoel Rygar. Deze glorieuze godenzoon doet op kenmerkende wijze zijn ding en je krijgt al snel zin om de intro weg te klikken en aan de game te beginnen. Nou, start dan maar zou ik zeggen.

Al snel volgt nog een CGI filmpje, dat het verhaal overzichtelijk uiteen zet. Ene prinses Harmonia staat op het punt om Rygar te eren voor zijn heldhaftige daden, als monsters het mediterrane eiland Argus opeens aanvallen. Flink balen voor Rygar, want zijn plannen voor vervroegd pensioen en kindjes maken met Harmonia moeten even in de ijskast geplaatst worden.

ry3

Het verhaal heeft de nodige haken en ogen, maar wordt nooit echt een Griekse tragedie. Of juist wel, afhankelijk van je gevoel voor humor. Dankzij een zeer Japanse invalshoek hebben de personages een apart gevoel voor drama, wat in combinatie met hele matige voice acting voor een typische low-budget ervaring zorgt. Niet geheel zonder charme overigens, maar wel niet serieus te nemen.

Zo blijkt Rygar nog een moeder te hebben. Niet zomaar een moeder, maar de Egyptische meid Echidna – ook wel bekend als Cleopatra volgens de game. Ze ziet er niet veel ouder uit dan Rygar, dus de oude Egyptische verjongingskuren moeten goed werken. Frappant detail is dat ze ook de grote slechterik is, hoewel haar irrationele haat uiteindelijk plaats maakt voor moederliefde.

Het verhaal is echte pulp met een hoofdletter P, maar dat is geen enkele reden om de game links te laten liggen. Voor de gelegenheid heeft Rygar zijn Diskarmor afgestoft en beukt hij op alles wat los en vast zit. The Legendary Adventure is met maar zeven chapters zeker geen lange game, maar ontwikkelaar Tecmo wist wel een lekker avontuur in elkaar te sleutelen met beperkte middelen.

Zo zal combat met het Diskarmor weinig verrassingen hebben voor iedereen die bekend is met games als God of War en zijn klonen. Met het standaard Hades Diskarmor kan je simpele combos doen terwijl je vooruit slaat, terwijl Heaven Diskarmor je meer bereik in de breedte geeft. Het Sea Diskarmor heeft dan weer weinig bereik, maar is goed voor snelle combo’s.

ry4

De drie Diskarmors hebben ook de secundaire mogelijkheid om een magische aanval te doen, waarbij je een mythologisch beest summont om een sterkere aanval te doen. Kost natuurlijk wel wat magiepunten, maar die kan je weer terugverdienen door middel van item drops van vijanden. Het werkt net wat primitiever als in modernere games, maar je hebt het zo gemeesterd.

De rest van de game mag je overigens best als simpel omschrijven. Feitelijk zijn er slechts vijf (!) vijandsoorten die je zal tegenkomen. Varianten op grote wormen, kleine vismannen, zwevende hoofden, spinnetjes en de incidentele minotaurus is alles wat er te zien valt op Argus. Erg inspirerend is het niet, maar de kracht van The Legendary Adventure zit ‘m dan ook ergens anders in.

Rygar moet je namelijk in de eerste plaats spelen voor de sfeer. De game doet haar naam eer aan en weet een gevoel van avontuur over te brengen. Argus dient als een centrale hub, dat vol staat met Griekse architectuur. Tempels, pilaren en standbeelden vormen het straatbeeld en geven je het idee dat de makers in ieder geval goed Wikipedia hadden bestudeerd tijdens het plannen van de game.

Elk chapter van het verhaal speelt zich af op een ander deel van het eiland. Natuurlijk mogen bezoeken aan een paar indrukwekkende tempels niet ontbreken, maar Rygar zal ook nog op bezoek gaan naar een zwevend eiland en de onderwereld. Alles is prachtig vormgegeven en hoewel PS2 graphics qua beeldresolutie niet echt meer overhouden is de vormgeving redelijk tijdloos.

ry5

De game steunt namelijk hevig op voorbepaalde camerastandpunten. Dit is een ouderwetse manier om de mooiste invalshoek per locatie weer te geven, maar het werkt wel. Met een scherp gevoel voor stijl pakt de camera altijd een dramatische kijkhoek, hoewel de besturing wel eens in de war wil raken als je van locatie naar locatie beweegt. Dat is dan weer het nadeel van deze aanpak.

Tecmo was verder niet bang om de spelwereld van een beetje kleur te voorzien. De witte bouwstenen van Argus contrasteren mooi met het groene gras en de heldere blauwe lucht, terwijl in de onderwereld de kleur rood natuurlijk niet mag ontbreken. Ook vijanden maken dankbaar gebruik van kleur, al was het maar om de diverse varianten makkelijker van elkaar te onderscheiden.

Om de eenvoudige gevechten toch een beetje glans te geven is het ook mogelijk om de omgeving met je Diskarmor te lijf te gaan. De ontvoerde prinses Harmonia zal het vast niet waarderen, maar Rygar kan met speels gemak diverse structuren helemaal tot gort slaan. Hij moet zijn frustraties toch ergens op botvieren, dus dan maar op al die fraaie pilaren en standbeelden.

En dat is maar goed ook, want er liggen de nodige goodies in de achtergrond verstopt. Net zoals je in de Castlevania games vaak lekkernijen in de kasteelmuren kon vinden, vind je hier items om Rygar mee te levelen, power-up items en scrolls met achtergrond informatie. Functioneel hooliganisme dus, waardoor de spelwereld niet alleen prettig uitziet, maar ook praktische meerwaarde heeft.

ry6

Minstens net zo belangrijk als de vormgeving is ook de muziek. Deze was gecomponeerd door drie muzikanten van Tecmo en uitgevoerd door het Moscow International Symphonic Orchestra. De muziek heeft iets episch en draagt wezenlijk bij aan het gevoel van avontuur. Het is zonder meer het sterkste element van de game en maakt de ervaring groter dan het eigenlijk is.

Want zo lang is The Legendary Adventure eigenlijk niet. Sterker nog, een paar uurtjes nadat je de schijf in de PS2 hebt gestopt is alles alweer voorbij, zelfs als je het op Hard or Legendary Mode speelt. Persoonlijk ervaarde ik de korte lengte van de game niet als een probleem, want naarmate je verder komt merk je al dat de levels minder complex worden en meer leunen op baasgevechten.

De zeven chapters rekken het verhaal nog onnodig op, terwijl er wellicht te weinig wordt gedaan met de nieuwe power-ups die je vind om achtergrondelementen te verplaatsen. Het avontuur aspect van The Legendary Adventure is dan ook meer een illusie dan een wezenlijk onderdeel van de game. Het is natuurlijk een B titel, die het vooral moet hebben van de zaken die goed uit de verf komen.

Maar wie na een paar uur spelen nog geen genoeg heeft gehad start gewoon een nieuwe savefile in een hogere moeilijkheidsgraad. In principe kan je alle gevonden power-ups van een eerdere save gewoon meenemen, zodat je je kan focussen op het zoeken naar nog niet ontdekte power-ups. Dat betekent nog meer beelden kapot slaan en nog meer geheime passages vinden.

ry7

Voor de diehards zijn er ook nog een paar bonus opties. Zo is er een galerij met artwork en muziek. Niet echt inspirerend, maar mooi meegenomen. Beter is de Necromandio Cave. Dit is een korte dungeon waarin je dertig verdiepingen vol steeds sterkere monsters moet verslaan. Veel punten voor originaliteit krijg het niet, wel voor de toffe remix van oude Rygar muziek die je alleen hier kan horen.

Mijn eigen trektocht door Argus nam uiteindelijk twee weekenden in beslag. Vol energie begon ik dus aan Hard Mode en in de daaropvolgende dagen nam ik de tijd om de game te herontdekken en monsters in de Necromandio Cave te verslaan. Het after activity drankje bleek overigens totaal overbodig, ook na het hardlopen op een warme dag. Die kunnen we dus onder het kopje geldverspilling scharen.

Rygar echter niet. Het blijft een heerlijke game, ook met de nodige beperkingen. Er schijnt zelfs een Wii versie van te bestaan. Ik zie het nu al helemaal voor me, zo’n stereotypische Wii moeder die haar zoontje voordoet hoe je een game op de Wii speelt en als een idioot met de Wiimote staat te gebaren om het Diskarmor te gebruiken. En weet je wat, ze zal het nog leuk vinden ook!

[Rygar – The Legendary Adventure | Playstation 2]

ry8

Screenshots van teleurstellende kwaliteit gesourced via jeuxvideo.com

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s