Het betere hakwerk

CI DrCrVorig jaar was ik vol goede moed aan Dragon’s Crown begonnen, maar omstandigheden zorgden ervoor dat ik het een tijdje uit het oog verloor. Laatst pakte ik de game echter weer op, om het deze keer wel helemaal uit te spelen. En gelukkig maar, want dit soort pareltjes kom je niet vaak tegen.

De kans is groot dat je ooit wel eens van de game hebt gehoord, ook al heb je het niet gespeeld. In 2013 brak er namelijk een internet relletje uit toen de tekenstijl van de game bekend werk. De Japanse ontwikkelaar Vanillaware heeft zeker iets van een karakteristieke huisstijl, wat in deze game heel erg sterk naar voren komt in de vrouwelijke personages.

Met name de tovenares valt op, die twee magisch gevormde toverballen heeft. Ik geef toe dat ook mijn wenkbrauwen even moesten fronsen toen ik het voor het eerst zag, maar ik heb me er nooit op blindgestaard. Onder de flamboyante tekenstijl gaat immers een unieke loot game verscholen, gestoken in het jasje van oude beat ‘m ups als Golden Axe en Dungeons & Dragons.

De structuur van de game verschilt niet eens zo heel erg van Diablo III, waar ik een tijdje geleden nog doorheen heb geslapen. Dragon’s Crown is gelukkig een veel leukere invulling van alsmaar meer schatten en geld verzamelen. Het is een throwback naar beat ‘m ups van weleer, aangevuld met moderne systemen en een ijzersterke vormgeving.

DC1

Zoals het een high fantasy game betaamd kan je aan de slag met alle gangbare stereotypes, variërend van een ridder, dwerg, tovenaar, tovenares, amazone en boogschutter. Ieder personage speelt anders en er is ook de mogelijkheid om via skill points hun vaardigheden naar eigen inzicht aan te passen. Net zoals in games als Diablo dus.

De game lijkt in eerste instantie erg rechtdoorzee. Je kiest zelf welke van de negen levels je wilt spelen en verslaat daar monsters totdat je bij de baas arriveert. Als ook deze in de pan is gehakt krijg je goud, punten en wapens voor de moeite. Hiermee kan je je personage sterker maken, zodat de volgende levels dragelijk blijven qua moeilijkheid.

Op een gegeven moment wordt deze structuur echter op zijn kop gegooid. Opeens moet je levels in een willekeurige volgorde spelen, tenzij je alsmaar meer goud wilt neerleggen om ze zelf te kunnen selecteren. In het begin voelt dit aan als een vreemde keuze van de makers, maar op deze manier wordt je al gauw bewust van het feit dat je goud wel degelijk waarde heeft.

Tegelijkertijd openen er ook nieuwe paden in de levels, waar je nieuwe bazen aantreft. Deze zijn niet alleen veel sterker, maar bezitten ook een juweel dat je moet verzamelen  om de game uit te kunnen spelen. Hierdoor kan je de originele structuur van de game dan ook zien als een soort stiekeme training, waarna het echte werk pas begint.

DC2

Voor de variatie is het ook mogelijk om je in de stad aan te melden bij een avonturiers gilde. Hier krijg je allerlei missies toegewezen, die de game niet alleen vers houden, maar ook een belangrijke bron van skills points zijn. Zoals gezegd zijn deze belangrijk om nieuwe vaardigheden mee te kopen, waardoor dit subsysteem zichzelf eigenlijk makkelijk in stand houdt.

Een beat ‘m up is natuurlijk niet compleet zonder multiplayer. Dragon’s Crown kan zowel lokaal als online samengespeeld worden en beide opties werken prima. Lokaal heeft eigenlijk altijd mijn voorkeur, maar eenzame speler kunnen ook botten verzamelen in de levels. In de plaatselijke kerk kunnen deze tot leven worden gewekt, zodat je ook solo nog een beetje ruggensteun hebt.

Niet onbelangrijk is de besturing. Ik speelde de game op de PS Vita en ervoer de besturing als meesterlijk. Maar wat wil je ook met zo’n degelijke d-pad. Bijkomend voordeel is dat het touch screen gebruikt kan worden om een cursor mee te besturen, waarmee je geheime schatten kan vinden. Op de PS3 gebruik je hiervoor de R stick, wat vele malen omslachtiger is.

DC3

Een ander voordeel van de Vita is dat de fraaie 2D art er heerlijk uitziet op het OLED scherm. Natuurlijk komen graphics van dit kaliber het best tot hun recht op een grote televisie, maar er valt ook wat te zeggen voor de overzichtelijkheid van een draagbaar scherm. Die ballonborsten van de tovenares wiebelen er in ieder geval niet minder om kan ik je verzekeren.

Iets waar ik persoonlijk erg gecharmeerd van ben is dat er heel veel invloeden van buitenaf naar voren komen in de speel- en tekenstijl. Zo is de invloed van Golden Axe onmiskenbaar dankzij de aanwezigheid van monsters die je kan berijden. En in de tekenstijl zie je, vreemd genoeg, veel Disney terug. Denk bijvoorbeeld aan Tinkerbell uit Peter Pan en het vliegende tapijt uit Aladdin.

Een game als deze heeft natuurlijk een sterke soundtrack nodig en ook dat punt stelt het niet teleur. Af en toe hoor je een beetje de stijl van Basil Poledouris terug, hoewel de game ook veel zijn eigen ding doet met de nodige bombastische en serene nummers. Met name de muziek bij de wapenhandelaar is catchy, waardoor je ritmisch door de menu’s beweegt op de maat van de drums.

DC4

Ook de voice acting verdient vermelding. Er is een sterke narrator die het verhaal aan elkaar praat, maar ook de speelbare personages hebben toepasselijke stemmen. Ze zijn een beetje luidruchtig, dat wel, maar er wordt goed werk geleverd. Spelers met veel goud op zak kunnen zelfs narratie in de stem van hun favoriete personage kopen – hoewel je daar wel diep in de buidel voor moet tasten.

Als ik naar mijn uiteindelijke speeltijd kijk heb ik er eigenlijk niet eens echt lang over gedaan om de game op normal en hard uit te spelen: slechts 35 uur verdeeld over ruim een jaar. Dit had echter nog flink kunnen oplopen als ik serieus aan de slag was gegaan met meerdere personages. Maar ooit moet je toch ophouden, dus zei ik Dragon’s Crown na het op hard te hebben uitgespeeld gedag.

Toch is dit in principe niet het einde van de game. Na hard mode is er een nog moeilijkere playthrough mogelijk en voor de echte verslaafden is er ook een dungeon met willekeurige layouts. Ik heb daarom ook het gevoel dat ik ooit nog wel eens terugga naar het kleurrijke koninkrijk van Hydeland. Tot die tijd raad ik de game elke fan van beat ‘m ups hartelijk aan.

[Dragon’s Crown | Playstation Vita]

DC5

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s