Vier muren om te slopen

DeadpoolMijn persoonlijke dieptepunt van 2009? Ik weet vrij zeker dat ik rond mijn verjaardag met een paar vrienden de film X-Men Origins: Wolverine was wezen kijken. Dat ouder worden niet leuk is weten we allemaal, maar door naar dit soort films te gaan word je natuurlijk niet vrolijker.

Gelukkig stompt met de jaren ook het gevoel van spijt over verkeerde keuzes een beetje af. En het helpt dat de wereld ook zijn best doet om die gewraakte film te vergeten, wat zich onlangs uitte in de vorm van de film Deadpool (2016). Opvallend detail, waar de film over Wolverine nog met veel bombarie en zelfvertrouwen werd gepresenteerd, was men over Deadpool juist een beetje huiverig.

Vreemd is dat niet, want Deadpool kennen we nog uit Origins, waarin ie een irritante hitman was met gaven van diverse mutanten uit de X-Men wereld. Hij ging tevens erg hard dood, want in een film over Wolverine kan natuurlijk alleen Wolverine aan het einde nog leven. Deadpool is echter een cultpersonage, eentje die je als geldgeile filmmaatschappij liever niet zomaar dood laat.

En dus kreeg hij dit jaar zijn eigen film, waarin zijn oorsprong opnieuw verteld wordt. Overigens met Ryan Reynolds in de hoofdrol, die eerst ook al in de huid van Wade Wilson kroop – de man die uiteindelijk Deadpool wordt. Beide films hebben verder echter niks met elkaar te maken, en dat is maar goed ook. Origins was echt een vreselijk slecht idee.

Wade Wilson is ook in de nieuwe film een irritante hitman. Hij heeft maar één doel voor ogen en dat is Francis “Ajax” Freeman (Ed Skrein) vermoorden. Freeman is een handyman die Wilson behandelde in het zogeheten Weapon X programma, om hem te genezen van kanker / een dodelijk mutant van ‘m te maken. Beide zaken zijn gelukt, hoewel Wilson er niet vrolijker op is geworden.

Voor deze pijnlijke behandeling moest ie immers breken met zijn vriendinnetje (Morena Baccarin) en hij werd er ook niet mooier van. Wel heeft hij zijn irritante persoonlijkheid behouden, wat wellicht het meest verfrissende element van de film is. Als actiefilm genomen is Deadpool namelijk dertien in een dozijn, maar als moderne komedie werkt het een stuk beter.

Deadpool breekt graag de vierde muur en lijkt vrijwel niks serieus te nemen. Voor de schrijvers was dit een perfecte gelegenheid om de spot te drijven met zaken als striphelden en men neemt op even subtiele als onsubtiele wijze het genre op de hak. Alles, van de X-Men tot film als Taken (2008), moet eraan geloven en dat is best verfrissend voor een film die behoort tot het superheldengenre.

Verwacht echter niet een al te hoog niveau van humor. Als ik zeg dat Stan Lee hier opduikt in een tittybar dan weet je waarschijnlijk genoeg. Ironisch genoeg betekende deze puberale humor wel dat de film in Amerika een R rating kreeg, en dat terwijl het alles behalve een volwassen film is. Geheel tegen alle verwachtingen in wist men wel een recordomzet te draaien, dus vermoedelijk zijn er heel wat zoontjes door vaderlief de bioscoop in gesmokkeld.

Omdat men wist dat de film alleen voor volwassenen toegankelijk was, werd ook de hardheid van de actie flink opgeschroefd. In het intro alleen al zien we hoe Deadpool op ballet-achtige wijze één kogel in drie hoofden lanceert. Niet veel later splitst ie iemand op bloedige wijze in tweeën met zijn zwaarden. Zoiets zijn we toch niet echt gewend van Marvel films.

Het grafische geweld is opvallend, maar verder niet speciaal. Ik heb het idee dat men bloedige scenes in de film heeft verwerkt simpelweg omdat het mogelijk was, maar het deed me verder weinig. Net zoals de toevoeging van de lame duck X-Men Colossus (Stefan Kapicic) en Negasonic Teenage Warhead (Brianna Hildebrand), die niks substantieels toevoegen. Behalve dan een paar makkelijke grappen over het feit dat er geen geld was om betere X-Men of Samuel L. Jackson te casten.

Maar Deadpool heeft helemaal geen binding met de X-Men fictie nodig. Of harde actiescenes die verder uit elke andere moderne actiefilm voor “volwassenen” kunnen komen. Nee, de onverwachte kracht van Deadpool zit ‘m in de humor van dit personage. Want als zelfs iemand als ik, die redelijk cynisch is over dit genre, moest lachen om de domme grappen hier, dan doet de film toch iets goed.

[Deadpool | Blu-Ray]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s