Tien jaar steenharde actie

Mega Man 8Een tekst schrijven over iets dat op en top middelmatig is blijft moeilijk. Zonder echte uitschieters kan je nergens je verhaal aan ophangen, dus moet je op zoek naar een creatieve invalshoek om je tekst mee te peperen. In het geval van Mega Man 8 heb ik er volgens mij eentje gevonden!

Want ik mag Mega Man 8 dan wel een matige game vinden, het was natuurlijk wel het symbool van het tienjarige bestaan van dit blauwe mannetje, in 1997 welteverstaan. Tien jaar is toch een fraaie mijlpaal. Des te meer in de wereld van videogames, waarin veel titels nooit een tweede kans krijgen. Hoe anders is het wel niet met Mega Man.

Voor het tienjarige jubileum was aan alles gedacht. Capcom zorgde voor een stijlvolle audiovisuele presentatie, compleet met ballonen, een clown en zelfs een act met twee ruimterobots. Op de kosten was duidelijk niet beknibbeld, maar in de hectische planning wellicht wel. Ik krijg namelijk niet de indruk dat Mega Man zich hier bijzonder amuseert, om nog maar te zwijgen over mijzelf.

Aan het geanimeerde intro van de game lag het in ieder geval niet. Deze hommage brengt iedere fan van het eerste uur in extase, met een Japanse tekenstijl waarmee allerlei personages uit de voorgaande games tot leven worden gebracht. Als een hogesnelheidstrein koers je op een geniale climax af en je prijst je gelukkig met je nieuwe aankoop. Totdat je op het titelscherm beland.

Mega Man 8

Zo heftig als het intro is, zo onheilspellend is het titelscherm. De woorden Mega Man 8 verschijnen in beeld, begeleid door een vrouwelijke stem die “Mega Man Eh” zegt, in een mislukte poging eight uit te spreken. Toeval of niet, dit gestuntel is een accurate voorbode van de rest van de game, dat voor een groot deel niet zo bijzonder is en inderdaad als ‘eh’ bestempeld kan worden.

Snel maar van dat titelscherm af dus. Meteen volgt een andere animatie, waarin blijkt dat de eerdere stem teven die van Mega Man is. Nou wil ik niet zeggen dat onze blauwe vriend in het verleden erg macho overkwam, maar het woord man roept wel degelijk bepaalde verwachtingen op. Aan de andere kant is ie hier pas net tien jaar geworden, dus een hoge stem past bij zijn leeftijd.

Het is hoe dan ook niet het grootste probleem met de game. Als Mega Man de toorts van mannen met een hoge stem wilt dragen dan heb ik daar verder geen problemen mee. Sowieso past zijn vriendelijke stem wel bij zijn kleurrijke game. Gestileerd als een tekenfilm ziet het achtste Mega Man avontuur uit als iets dat je voor je plezier in je Playstation stopt.

Mega Man 8

De kleurrijke vormgeving komt ook naar voren in het verhaal, dat toepasselijk kinderlijk is. Mega Man wordt tijdens een potje knokken met rivaal Bass door Dr. Light gesommeerd om daar eens snel mee op te houden. Hij moet namelijk een klusje doen. Ergens op aarde is iets uit de ruimte neergestort en Mega Man moet voorkomen dat Dr. Wowie hiermee aan de haal gaat.

Die duivelse Dr. Wowie is er echter als de kippen bij, waardoor je hem voor de zoveelste keer in de boeien moet gaan slaan. Opvallend is dat de game zich niet spiegelt aan de NES games of Mega Man X, maar vooral voortborduurt op de Super NES titel Mega Man 7. Dat wilt zeggen dat je twee sets van vier bazen moet verslaan, en dat er een shop is waar je upgrades kan kopen.

Mega Man is op zijn tiende dus een beetje een eigenwijs ventje geworden, die meent dat ie het beter weet dan zijn grootouders. Ondanks de atypische structuur van de game speelt het wel degelijk lekker. Mega Man 7 was toch een beetje een slome game, met relatief grote sprites. Dat is op de Playstation wel anders en je voelt dat je een volwassenere game speelt.

Mega Man 8

Zo reageert de blue bomber accuraat op je inputs, ondanks zijn fraaie, vloeiende animaties. Ook kan je tegelijkertijd een speciaal wapen geactiveerd hebben en de standaard buster gebruiken. Na heel veel ergernis heeft Rock zelfs zijn zwemdiploma gehaald! Logisch is dat misschien niet voor een robot die naar een steen is vernoemd, maar het is een welkome vernieuwing.

De puike besturing zal je vooral prikkelen om in de levels op zoek te gaan naar verborgen bolts. Deze boutjes ken je wellicht nog uit Mega Man 7, waarmee je items kon kopen. Dit werkt precies hetzelfde in deel acht, hoewel de game geen moment dusdanig moeilijk wordt dat upgrades essentieel zijn. Je verzamelt ze dus meer voor de uitdaging dan hun praktische nut.

Zo zijn er dus de nodige verbeteringen, maar voor elke stap vooruit zetten de makers er ook eentje terug. In een drang om te vernieuwing zit de game vol setpieces, die in de regel ten koste gaan van de traditionele platformactie. Levels zijn noodgedwongen opgesplitst in twee delen, waarvan eentje meestal in het teken staat van een autoscrollende gimmick, een doolhof, enzovoort.

Mega Man 8

Dat Capcom niet vies was van autoscrollende onzin onderstreepten ze hetzelfde jaar met Mega Man X4, maar het is hier net wat erger. Mega Man 8 introduceerde namelijk het gevreesde hoverboard. Wat een feestelijke aangelegenheid had moeten zijn veranderd hier al snel in ellende, belichaamd door een pratend verkeersbord dat steeds “jump, jump! Slide, slide!” komt zeggen.

Dit heeft helemaal niks te maken met de platformactie zoals we het kennen van Mega Man, en het is bovendien gewoon niet leuk. Een mildere variant zijn twee autoscrollende shoot ‘em up gedeeltes, waarin je wordt bijgestaan door robotische makkers, maar ook deze secties nemen ruimte in beslag dat beter gebruikt had kunnen worden om legendarisch leveldesign ten toon te spreiden.

Minstens net zo berucht las het hoverboard is de voice acting. Mega Man 8 is voor een groot deel verantwoordelijk voor de website Audio Atrocities, waar de ergste voorbeelden van slechte voice acting worden ontmaskerd. Men sloeg met de stem van Mega Man zelf de plank al redelijk mis, maar het is Dr. Light die prutswerk naar ongekende hoogtes weet te tillen.

Mega Man 8

De mentor van Mega Man klinkt namelijk alsof hij er helemaal doorheen zit. Per zin rollen er meerdere klanken van zijn bejaarde tong, met als hilarisch dieptepunt zijn uitspraak van Dr. Wily als Dr. Wowie. Het is natuurlijk legendarisch dat zo’n slechte voice acting in het eindproduct belande, maar tegelijkertijd is het totaal ongepast voor een tiende jubileumgame.

Om toch nog een positieve noot te kraken, met de muziek zit het dan wel weer snor. De soundtrack heeft een typisch Playstation geluid en is een waardige toevoeging aan een serie vol goede muziek. Favoriete nummers van mij zijn onder andere het intro level, het stage select deuntje en de muziek van Frost Man. De soundtrack is zonder twijfel het beste onderdeel van de game, en zorgt ervoor dat de redelijke saaie levels in ieder geval auraal de moeite waard zijn.

Maar zoals Mega Man X5 en X6 later zouden aantonen heb je natuurlijk meer nodig dan alleen goede muziek om een game de moeite waard te maken. Erg veel toegevoegde waarde heeft deel acht echter niet te bieden. Geen enkele van de Playstation Mega Man games zijn tijdloze klassiekers als je het mij vraagt, maar als ik moest kiezen zou ik voor Mega Man X3 of X4 gaan.

MM86

Bij Capcom moest iemand overigens ook niet helemaal tevreden zijn over Mega Man 8. Een jaar later verscheen in Japan namelijk Rockman & Forte, op nota bene de Super Famicom. Men hergebruikte veel art assets uit deel acht om een totaal nieuwe game mee te maken, gericht op harde kern Rockman fans. Weg waren de gimmicks en terug was de bekende platformactie.

Het is zeker geen perfecte game, maar hoe dan ook een opvallende verschijning – al was het maar omdat het de stap terug van Playstation naar Super Famicom maakte. Als je beide games naast elkaar legt valt het wel goed op hoeveel extra ruimte de hogere beeldresolutie (320 x 240) de Playstation biedt. De game doet hier verder weinig noemenswaardigs mee, maar meer bewegingsruimte kan natuurlijk nooit kwaad.

Wellicht dat dat laatste ook typerend is voor de hele game. Je hebt zaken als goede besturing, kleurrijke graphics en een sterke soundtrack, maar de makers maakten hier niet het feestje van dat je van een jubileum mag verwachten. Een dronken opa zorgt onverwacht nog voor de nodige hilariteit, maar of dat nou zo positief is? En dus vind ik ‘Mega Man Eh’ best een toepasselijke titel.

[Mega Man 8 | Playstation / PSOne Classics | Regio: Amerika]

Mega Man 8

Screenshots gesourced via Mobygames.com en Hardcore Gaming 101

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s