Stapvoetse verbetering

Street Fighter II' - Champion EditionAls je kip een gouden ei legt, dan ben je blij. Niks mis met een normale omelet, maar eentje die naar goud smaakt eet je niet elke dag. Capcom had met Street Fighter II ook zo’n ei in handen. Het succes van deze game steeg het bedrijf al snel naar de bol, waarna het alle zelfbeheersing verloor.

En ergens is dat helemaal niet zo vreemd. Zou jij niet munt willen slaan uit een cultureel fenomeen, terwijl je ook de spelers hiermee blij maakt? Easy money toch, vervolgen op de markt pompen? En dus was daar in 1992 Street Fighter II’ – Champion Edition, de eerste in een lange reeks van updates. Alleen bedoeld voor kampioenen blijkbaar.

Ik weet in ieder geval dat ik stond te springen om ook met de vier onspeelbare bazen uit The World Warrior aan de slag te gaan. Op de zeldzame momenten dat ik die game niet met vrienden of familie speelde strandde ik meestal in Arcade Mode bij M. Bison. Vechten tegen CPU Bison was om van gek van te worden, maar spelen als Bison leek oh zo leuk.

Street Fighter II' - Champion Edition

Er was geen enkele goede reden dat dit viertal niet speelbaar was, terwijl ze misschien wel het stoerste design hadden. Het grote verkooppunt van Champion Edition was dan ook dat je eindelijk zelf de regie kon nemen over de eindbazen. Reken maar dat speelhal operators weer bakken geld binnen sleepten dankzij deze simpele vernieuwing.

Balrog was de vieze bokser. In het originele Street Fighter zat al een kerel genaamd Mike, maar Balrog heeft veel meer de uitstraling van een hufter. Om nog maar te zwijgen van zijn absurd grote hoofd. Net zoals in The World Warrior is ie nogal zwijgzaam in Champion Edition, maar zijn moveset was voor de gelegenheid in ieder geval een beetje opgepoetst.

Voor de gewaagdere spelers was er Vega, de flamboyante stierenvechter. Hoewel de term stierenvechter de lading niet echt dekt, want hoeveel van deze dierenmishandelaars hebben een ijzeren klauw en dragen een eng masker? En dan jodelt ie ook nog graag. Ergens ziet ie er heel gaaf uit, maar tegelijkertijd is ie ook echt het product van een Japanse designer.

ce2

Sagat kenden we nog als eindbaas van het originele Street Fighter. Of misschien ook niet, want wie heeft die game ooit gespeeld? Hoe dan ook, Sagat is een imposante verschijning, met zijn littekens en gigantische kin. Helaas was de palmboom in zijn stage gesneuveld, hoewel dat ding eigenlijk toch alleen maar in de weg zat.

Bison voelde als ultieme eindbaas altijd een beetje vies aan om mee te spelen. Er kleeft toch iets van valsspelen aan deze dictator, die kan springen als antilope en vliegen als een kogel. Maar vergeet niet dat je dit soort games speelt om te winnen, waardoor niemand zich hoefde te schamen om ook controle te nemen over de eindbaas.

Voor de gelegenheid waren niet alleen de bazen, maar alle personages een beetje gefinetuned. Champion Edition was een redelijk conservatieve update, waardoor niemand echt radicaal anders speelt ten opzichte van de eerdere game. Toch is elke verandering mooi meegenomen, al was het maar zodat het ontwikkelteam een betere grip kreeg op hun eigen product.

Street Fighter II' - Champion Edition

De grootste vernieuwingen – buiten de speelbare bazen – was het feit dat twee dezelfde vechters het tegen elkaar konden opnemen en dat de snelheid omhoog was geschroefd. The World Warrior voelde toch echt aan alsof je in een dikke bak met klei zat opgesloten, dus de kleine versnelling in Champion Edition maakte al een wereld van verschil.

Voor de rest waren er nog een paar kleine cosmetische vernieuwingen, zoals het weghalen van de boom in Sagats stage en het nieuwe portret van Ryu, die hier wat stoppels op zijn kin heeft. Grote grafische veranderingen waren niet echt aan deze game besteed, hoewel je wel een tweede kleur voor je personage kon selecteren, wat tenminste voor een beetje variatie zorgde.

Hoewel het een welkome update was loste het zeker niet alle problemen van The World Warrior op. Touch of death combo’s waren nog steeds een groot probleem en op de vier bazen na was er niet zo heel veel nieuws onder de zon. Hoog tijd dus voor Street Fighter III. Die liet helaas een paar jaar op zich wachten, maar slechts een paar maanden later was er wel Street Fighter II’ Turbo – Hyper Fighting.

En zo begon het gouden ei een beetje zijn glans te verliezen.

[Street Fighter II’ – Champion Edition | Arcade]

ce4

Screenshots X68000 versie, gesourced via Mobygames.com

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Stapvoetse verbetering

  1. Pingback: Op volle vaart vooruit | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s