Gillend door Texas

The Texas Chainsaw MassacreHeerlijk die gouden middagzon over de droge velden van Texas. Lange stukken niemandsland bakken langzaam bruin en vormen een nietszeggende omelet van zand en onkruid. Dit is het bedrieglijke decor van The Texas Chainsaw Massacre (1974), waarin een groep vrienden een pijnlijk einde wacht.

De reputatie van de film is welbekend. Dit was ten tijde van release een schokkende productie, eentje die het horrorgenre openbrak voor het grote publiek en nog lang geïmiteerd zou worden. Niet vreemd, want de opzet is even eenvoudig als het sterk is: vijf vrienden gaan op zoek naar een verlaten huis, maar komen uiteindelijk op het verkeerde adres terecht.

En verkeerd betekent in Texas ook echt verkeerd. En route pikken ze al een lifter op, die dermate gek is dat ik in ieder geval rechtsomkeert zou maken. Maar deze groep is op zoek naar avontuur, dus laten ze zich niet afschrikken door de eerste de beste jokel. Inteelt hoort er nou eenmaal een beetje bij, en je kan de ouders van die lifter ook niet kwalijk nemen dat pap en mam tevens broer en zus zijn.

De gekheid neemt echter dodelijke proporties aan wanneer een ondeugend koppel per ongeluk het huis van Leatherface (Gunnar Hansen) betreed. Leatherface is een simpele man, die het gezicht van iemand als masker draag en graag aanvalt met een kettingzaag. De personages in de film komen er natuurlijk te laat achter, maar elk contact met deze kerel kan beter vermeden worden.

Hoewel de film niet op alle punten even goed is verjaard, vind ik Leatherface zonder meer een geslaagd element. Deze freak gedraagt zich zeer excentriek, kan niet echt praten en is uitermate intimiderend. Hij maakte de weg vrij voor figuren als Michael Myers en Jason Voorhees, maar is op zijn eigen manier toch net wat zieker dan zijn collega moordenaars.

Een ander onderdeel dat ik wel kan waarderen is het uiterlijk van de film. Texas wordt weliswaar niet van haar meest vrolijke kant getoond, maar een groot deel van het verhaal speelt zich overdag af. Hierdoor kon men niet alleen rustig opbouwen naar de horrorscènes in huize Leatherface, maar heb je als kijker ook alle gelegenheid om de personages en omgeving optimaal tot je te nemen.

Het vijftal vrienden dat op reis is ziet er typerend voor hun tijd uit. De jongens hebben dat typische jaren 70 haar en de meiden dragen opzichtig geen BH. Ze hebben iets alledaags, wat goed overeenkomt met de weinig spannende omgeving waarin ze zich begeven. Plus, een van de vrienden is een vervelende zeur in een rolstoel, iets dat je ook niet altijd ziet in dit soort films.

Het normale voorkomen van de vrienden staat goed in contrast met de absurditeit van de slechteriken. Sowieso zijn er die lifter (Edwin Neal) en Leatherface, die in elk Europees land hun leven hadden doorgebracht in een gespecialiseerde inrichting. Hun vader (Jim Siedow) runt een tankstation, en ziet er met name tegen het einde van de film ook toepasselijk achterlijk uit.

Bovenstaande elementen zorgen voor een vermakelijk geheel, hoewel de film een beetje vervelend wordt tegen het einde. Sally (Marilyn Burns) is de laatste overlever en rent in het donker voor haar leven. Ze schreeuwt de hele buurt bij elkaar, maar dat mag niet baten. Eenmaal binnen bij de familie van Leatherface gilt ze maar door en door, waardoor iets angstaanjagends eerder vervelend wordt.

Haar oneindige gegil drukt voor mij een zwaar stempel op de film, dat tot aan haar ondergang ijzersterk is. Ik vind dat jammer, want in tegenstelling tot moderne varianten zoals House of 1000 Corpses (2003) is The Texas Chainsaw Massacre een stuk minder sadistisch in haar geweld. Er is genoeg daglicht en de martelscènes zijn zo gepaced dat het brute sadisme nooit ondraaglijk is.

Mocht je de laatste gilpartij toch uit weten te zitten dan volgt wel nog een van de meest iconische scènes in het horrorgenre. Figurerend voor een opgaande zon zien we Leatherface gefrustreerd uit zijn plaat gaan. Jawel, The Texas Chainsaw Massacre biedt haar kijkers zowaar licht aan het einde van de tunnel. Dat is toch zeker geen vanzelfsprekendheid, maar altijd mooi meegenomen.

[The Texas Chainsaw Massacre | BluRay | Regio: Europa]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s