Terug in de ring

Mortal KombatAh, Bart Smit. Daar heb ik al jaren niks meer te zoeken. Toch was ik er laatst even. Meneer Smit heeft blijkbaar last van zijn PS Vita inventaris, want voor €20 loop je met drie games de winkel uit. Tegen dergelijke kruideniersprijzen zeg ik geen nee.

Wat meteen opviel in de winkel is dat het triest is gesteld met de Vita. Dat wil zeggen, ze hadden nog meerdere toptitels op voorraad, maar niemand leek geïnteresseerd. Het gros hiervan had ik al of interesseerde me niet, maar Mortal Kombat kon ik niet laten liggen. Aangevuld met Lumines en God of War Collection verliet ik de winkel met een voordelig gevoel.

Nou ben ik een beetje laat op het Mortal Kombat feestje. De nieuwste variant van Mortal Kombat X ligt ondertussen in de schappen, waardoor de Vita game nogal verouderd is. Dat krijg je als je jaren wacht met het kopen van een vechtgame, die in screenshots overigens nooit echt lekker uitzag. Maar voor 1/3 van €20? Dan neem ik het risico op een verjaarde game wel.

De game heeft immers een puike reputatie. Jaren geleden was de console versie zelfs een heuse sensatie. Critici waren het erover eens dat dit de beste game in de serie was sinds Mortal Kombat 3. En wat ik van de console versie speelde bevestigde dit ook. Dus wachtte ik niet lang om het kaartje in mijn Vita te steken en zat ik binnen de kortste keren de Story Mode te spelen.

Mortal Kombat

Story Mode is noemenswaardig, want het is de grote smaakmaker van de game. In deze lange modus worden de verhaallijnen uit de originele trilogie opnieuw verteld, tot groot genoegen van iedereen met warme gevoelens voor die games. De opzet is simpel: Raiden stuurt een visioen naar zichzelf in het verleden, in een poging om de Earthrealm voor totale vernietiging te behoeden.

Met alleen visioenen kom je natuurlijk niet ver, dus mag je als speler de details zelf invullen door heel veel te vechten. In een mix van cutscenes en gevechten begin je in het toernooi van Mortal Kombat, om door te stomen naar de gebeurtenissen uit de tweede game en de invasie van Outworld uit de derde game. Alles is duidelijk herkenbaar, hoewel er ook genoeg kleine verschillen zijn.

Zo duiken er enkele nieuwe gezichten in het verhaal op. Sowieso zijn er flink wat meer vechters aanwezig in het originele toernooi, maar ook de tovenaar Quan Chi uit Mortal Kombat IV is nou van de partij. En wat te denken van Cyber Sub-Zero, een ninja die tegen zijn wil in een robot is veranderd? De game draait in ieder geval niet 100% op nostalgie, wat mooi meegenomen is.

De echte kracht van Story Mode zit ‘m in de luchtigheid van alles. Raiden doet zijn best om de aardse vechters in het gareel te houden, maar deze gedragen zich meestal als pubers. Met name Johnny Cage natuurlijk, die met zijn droge en ondoordachte opmerkingen de belichaming is van Mortal Kombat humor. Maar ook Shang Tsung mag er wezen, die elke gelegenheid krijgt om te falen.

Mortal Kombat

Het komt mooi uit dat vooral de single player modus goed is uitgewerkt. Als handheld eigenaar ben je flink afhankelijk van je vrienden als je wilt samenspelen, maar ik ken niet veel mensen met een Vita. En nog minder met Mortal Kombat. Ik kan dan ook met enige zekerheid stellen dat ik Versus Mode nooit zal spelen. En dat is jammer, want het vechten is flink verbeterd t.o.v. eerdere games.

In het Playstation 2 tijdperk werd vooral de nadruk gelegd op het 3D aspect in Mortal Kombat games. Ondanks goede verkoopcijfers wisten deze games mij verder niet te bekoren. Gelukkig zagen ook geestelijk vader Ed Boon en zijn team in dat ze wellicht beter een andere koers konden varen. Zodoende speelt de negende Mortal Kombat weer als een 2D game, zij het in een 3D jasje.

Voor de gelegenheid werd de besturing ook nog onder handen genomen. Typerend voor een Mortal Kombat game hebben alle personages dezelfde normale aanvallen en moet je blocken d.m.v. de R knop. Veel inputs van special moves zijn nou echter vervangen door Street Fighter-achtige bewegingen. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen hierop zat te wachten, maar het werkt prima.

Opvallend is de aanwezigheid van een X-Ray meter. Deze kan je gebruiken om speciale EX moves mee te doen, weer iets dat uit Street Fighter komt overwaaien. Toepasselijker is de mogelijkheid om een speciale X-Ray aanval te doen, een variant op super moves. Hiermee doe je een flitsende aanval, waarbij je een blik krijgt van de onderhuidse schade die je aanricht.

MK3

Nou deed Samurai Shodown dit al eerder, maar het is echt iets dat in een game als deze past. In combinatie met het bloed dat nog steeds rijkelijk vloeit en de puberale humor is dit een game met een heldere identiteit. Je kan het misschien niet echt serieus nemen, maar de makers hebben een game gemaakt die zowel flink is verbeterd als trouw bleef aan de originele visie.

Toch wringt de schoen ergens. Als je het in je eentje moet spelen ben je vooral op Story Mode aangewezen. Deze heeft het nodige vlees op de botten, maar zal natuurlijk ooit ophouden. Omdat Arcade Mode nooit het sterkste punt van Mortal Kombat is geweest (beroerde AI) blijven hierna alleen de Challenge Towers over.

In deze torens wachten een paar honderd uitdagingen op je. De ene keer doe je een simpel gevecht, de andere keer moet je zombies neerschieten, soms vecht je tegen een groep eindbazen en ga zo maar door. Hier kan je Kombat Coins te verdienen, die je in het Crypt kan uitgeven om unlockables vrij te spelen. Dat klinkt goed op papier, maar na zo’n honderd opdrachten heb je het wel gezien.

Wat ik als een groot nadeel ervaarde is dat de uitdagingen zeer willekeurig zijn en geen praktisch nut dienen. Eigenlijk doe je van alles, behalve beter worden in het spelen van Mortal Kombat. Er is een Training Mode waarin je de basics krijgt uitgelegd, maar dit is allemaal zeer vrijblijvend en totaal niet diepgaand. Toch jammer, want hoe moeten spelers op een handheld dan de game leren?

MK4

Niet dus. Om de Vita release toch wat extra schwung te geven introduceert het vier nieuwe personages. Dit zijn Rain uit Ultimate Mortal Kombat, Kenshi uit Mortal Kombat IV, de nieuwkomer Scarlet en Freddy Kreuger. Die gast uit Nightmare on Elm Street!? Jawel. Het is een beetje willekeurig, maar ergens past ie wel in een wereld vol ninja, robots en hagedismannen.

God of War held Kratos is ook speelbaar, maar ik vind dit persoonlijke maar een zinloze toevoeging. Fans van hem doen er volgens mij beter aan om ook even naar Bart Smit te gaan, nu zijn collectie misschien nog in de budgetbak ligt. Of je dan ook Mortal Kombat mee moet nemen is moeilijk te zeggen. Ik hink op twee gedachten.

Aan de ene kant is de Story Mode zeer vermakelijk. Als je bent opgegroeid met die oude games is dit een feest der herkenning, misschien wel een labor of love. Hierbuiten is de game echter een stuk lastiger aan te raden. Het is even leuk om aan te kloten met je favoriete personages in Arcade Mode, maar als ik op valsspelende AI zat te wachten ging ik wel Mario Kart spelen.

Als je met iemand anders Mortal Kombat wilt spelen doe je er veel beter aan om gewoon de nieuwe XL versie in huis te halen. Ziet er niet alleen beter uit, maar speelt ook beter. En als ik eerlijk ben zijn er op de Vita ook betere alternatieven, zoals Ultimate Marvel vs Capcom 3 en Guilty Gear XX Accent Core Plus R. Wellicht dat het toch niet zo vreemd is dat deze game nog in het rek lag…

[Mortal Kombat | Playstation Vita | Regio: Europa]

Mortal Kombat

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s