Het bekende liedje

The Legend of Zelda - Ocarina of TimeKan iemand me vertellen waarom er in The Legend of Zelda – Ocarina of Time een man met een draagbare grammofoonspeler in een molen staat te dansen? Als hij dat nou buitenshuis deed om als straatmuzikant rond te komen, alé. Maar nee hoor, meneer staat gewoon binnen.

Oh, je vind dat een vreemde inleiding voor een stukje over Ocarina of Time? Maar dit is toch zeker een vreemde game, of niet dan? Denk niet alleen aan bovenstaande man, maar ook aan die gigantische naakte feeën, de hebberige Skulltula familie of het vrouwelijke Gerudo ras en hun enige koning (en vader?). Om nog maar te zwijgen over dat concept album van Spacekees.

Oké, aan dat laatste kan de game ook niks doen. Maar dan nog is de vijfde Legend of Zelda game een opmerkelijke verschijning. Het sierde in 1998 de cover van alle grote game magazines en het was veel te zien in reclames op TV. Iedereen was het er wel over eens dat het nieuwe meesterwerk van Shigeru Miyamoto en zijn team de hele industrie bij de ballen had.

The Legend of Zelda - Ocarina of Time

Hoe kon het ook anders? Ocarina introduceerde een uitgebreide 3D wereld, Z-targetting en koppelde dit aan een bizar verhaal, waarin Link door de tijd moet reizen om prinses Zelda uit de klauwen van de nare Ganondorf te houden. Dit wordt met de nodige flair gepresenteerd, maar wie er even bij stilstaat ziet vooral een heel vreemde game. En dan niet Japan vreemd, maar echt vreemd vreemd.

Zo is Link nog best een player. Ik weet niet of de makers hun eigen verlangen naar vrouwen op hem projecteerden, maar het vrouwelijke geslacht valt als de bosjes voor hem. En dan zijn er ook die feeën, die poedeltje naakt voor Link verschijnen om hem te verwennen met nieuwe vaardigheden. Met zo’n support wil ik ook wel de strijd aan met Ganondorf.

Maar wie is die Ganondorf eigenlijk? Ganon is toch juist een varkensachtige tovenaar? Waarom ziet hij er dan uit als een groene visserman met rood haar? En nog belangrijker, waarom is hij de koning van een stam dieven die geheel uit vrouwen bestaat? Zijn dit zijn dochters? Zijn vrouwen? Heeft iemand bij Nintendo er ooit bij stilgestaan hoe Game of Thrones dit eigenlijk is?

The Legend of Zelda - Ocarina of Time

Zoals je van de betere sprookjes mag verwachten zit er ook een best creepy ondertoon in de game. Veel inwoners van Hyrule zijn regelrechte karikaturen en lijken in de verkeerde game te zitten. Je hebt die dikke timmerlui die zo uit een Jambers reportage over het Antwerpse nachtleven konden komen. En alle jonge vrouwen dragen zoveel make-up dat ze eerder op travestieten lijken. Om nog maar te zwijgen over die gast die maskers verkoopt.

Ongebruikelijk voor een Nintendo game is ook de verloren toekomst, waarin Ganondorf grote delen van Hyrule naar zijn hand heeft gezet. Belangrijke mensen zijn gecorrumpeerd door zijn invloed en Hyrule City is zelfs in puin gelegd, haar voormalige inwoners nou zombies. De brave Nintendo ontwikkelaars mochten duidelijk hun fantasie vrij spel geven tijdens het maken van de game.

Het is moeilijk voor te stellen dat een moderne game gericht op het massapubliek zo’n sterke artistieke visie durft te realiseren. Nintendo wist duidelijk dat de game an sich zo degelijk was dat ze wel met een paar opvallende verschijningen weg konden komen. Daar geef ik ze groot gelijk in, maar als bedrijf moet je het toch maar durven om hier meerdere miljoenen yen in te steken.

The Legend of Zelda - Ocarina of Time

Omdat Ocarina in een tijdperk uitkwam waarin The Legend of Zelda nog veel aantrekkingskracht had betaalde alle risico’s zich dubbel en dwars uit. Ten tijde van release werd het al uitgeroepen tot de beste game aller tijden, hoewel dat natuurlijk een beetje voorbarig was. Het avontuur heeft iets tijdloos, maar niet alles is koek en ei in Hyrule.

Speel de originele N64 versie maar eens. Waarschijnlijk zijn het vooral de randzaken die nog positief opvallen. Want de eens zo grote spelwereld is eigenlijk vooral erg leeg. Hyrule Field is dermate groot dat een paard geen overbodige luxe is. Toch valt het vooral op dat er weinig valt te zien buiten de locaties waar je moet zijn voor het verhaal als je op de rug van je trouwe paard Epona zit.

In een handjevol dorpen kan je nog terecht voor de nodige sidequests, die de lengte van het avontuur enorm oprekken. Echt essentieel zijn deze in de regel echter niet. Sterker nog, ik vind het maar vervelend om van dorp naar dorp te reizen om daar item x voor item y in te ruilen. Leuk en aardig die hart pieces, maar op een gegeven moment heb je ze niet meer nodig.

The Legend of Zelda - Ocarina of Time

Gevechten in Ocarina zijn namelijk niet bijzonder complex. Z-targetting was toentertijd een belangrijke innovatie in game design. Door op de Z-knop te drukken kan je een vijand targetten, wat combat enorm stroomlijnt in een 3D game als deze. Helaas is dit systeem hier niet waterdicht en heeft Link de neiging om totaal de verkeerde richting in te slaan zodra de camera hem in de steek laat.

Een ander onderdeel dat niet echt sierlijk is verouderd is de ocarina zelf. Dit is de grote gimmick van de game, waarmee je op commando deuntjes kan spelen. Het is in feite een muzikale sleutel, die je te pas en te onpas tevoorschijn moet toveren. Nintendo moet het een geweldige uitvinding hebben gevonden, want vergelijkbare items zouden in latere Zelda games nog vaak opduiken.

Het meest kwalijke aspect van de game is echter dat het soms absurd vaag kan zijn. Nou is dat ergens zeer toepasselijk, aangezien de originele The Legend of Zelda dat ook was. Maar Ocarina is een van de grondleggers van moderne 3D adventure games, waarin je dit soort ongein toch niet verwacht. Jabu Jabu kan in ieder geval lekker oprotten, want hij gaat zijn bek toch niet voor je openen.

The Legend of Zelda - Ocarina of Time

Ocarina zit vol met momenten waarvoor je beter een guide binnen handbereik kan hebben als je het voor het eerst speelt. Het vervelend elfje Navi geeft je graag ongevraagd advies, maar juist op cruciale momenten houdt ze haar kop. Als je de game al eens hebt uitgespeeld heb je natuurlijk nergens meer last van, maar de eerste keer kan nog best frustrerend zijn.

Maar om toch positief af te sluiten, de frustratie loont wel. Het allerlaatste gevecht in Ocarina is een van de weinige momenten waar ik kippenvel van krijg in een videogame. Net als je denkt met Zelda ontsnapt te zijn aan Ganondorf torent er opeens een gigantisch monster over je heen. Zijn woeste ogen absorberen al het licht in de omgeving en als speler weet je dat dit het grote moment is.

Voor mij is de ontmaskering van Ganondorf altijd het onbetwiste hoogtepunt in de game geweest. Deze roodharige koning is tijdens het hele avontuur toch een soort off-brand schurk. Hij lijkt niet eens een beetje op dat varken uit de originele games. Tot dat bevrijdende moment op het einde van de game dan, wat erkenning is voor de speler dat de makers hun roots niet waren vergeten.

The Legend of Zelda - Ocarina of Time

De weg die je tot die climax hebt afgelegd is even hobbelig als memorabel. Technologisch gezien houdt de N64 versie niet echt over, met simpele 3D modellen en soms pijnlijke framerates. Qua game design valt er ook het een en ander aan te merken, maar laat je hier niet door afschrikken. Het is niet de beste Zelda game, maar het heeft genoeg karakter om je tot het eind te vermaken.

Veel technische problemen kan je ook overslaan door Ocarina of Time 3D op de Nintendo 3DS te spelen. Deze versie is flink opgepoetst ten opzichte van het origineel en ik zou bijna wensen dat ik een 3DS had om het te spelen. Voor de originele ervaring kan je ook terecht op de Virtual Console, die in ieder geval iets goedkoper zal zijn dan de N64 en 3DS versies.

Ongeacht de versie die je kiest zal Ocarina of Time haar status als perfecte game niet waar kunnen maken. Nee, het is net zozeer een product van haar tijd als het haar tijd vooruit was. Goede ideeën en matige uitvoering houden elkaar redelijk in balans, maar ik zou het persoonlijk niet boven een A Link to the Past of Link’s Awakening plaatsen. Wel boven The Wind Waker, maar dat ben ik.

[The Legend of Zelda – Ocarina of Time | Nintendo 64 | Regio: Europa]

The Legend of Zelda - Ocarina of Time

Screenshots gesourced via Mobygames.com

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Het bekende liedje

  1. Pingback: Vertrouwd, maar toch nieuw | patraversus

  2. Pingback: Wegdromen op vakantie | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s