En we knallen door

Lylat WarsOf ik een barrel roll wil doen? Het is misschien een beetje overbodig, maar oké. Als Peppy het konijn dat van mij verlangt wie ben ik dan om het niet te doen? En dus tap ik twee keer op R om een rondje om mijn eigen as te draaien. Heerlijk, Lylat Wars op de Nintendo 64.

Hoewel ik Lylat Wars – of Starfox 64, wat jij wil – nooit in mijn bezit heb gehad, heb ik het wel vaak gespeeld. In mijn tienerjaren was mijn broertje helemaal weg van de N64, en als grote broer mocht ik natuurlijk ook met zijn games aan de slag. Toentertijd kon ik de charme van de bonte opvolger van Starwing niet echt waarderen, maar tegenwoordig is dat wel anders.

Wat erg in het voordeel van de game werkt is dat de opzet heel simpel is. Het is een 3D shoot ‘m up waarbij veel is afgekeken van 2D shoot ‘m ups. Per sessie vlieg je afwisselend door de ruimte en planeten in het Lylat sterrenstelsel, waarvan het grootste deel on rails is. Het avontuur is dermate kort dat je tussendoor niet eens kan saven, waardoor je feitelijk speelt voor de high score.

Zoals dat gaat bij shoot ‘m ups zal de hoogste score met het nodige bloed, zweet en tranen gepaard gaan. Je verwacht het misschien niet van een game waarin je als een pluche vos speelt, maar het is bij vlagen nog best pittig. De eerste paar levels zijn goed te doen, maar op een gegeven moment wordt de moeilijkheid flink omhoog geschroefd.

Lylat Wars

Het leuke aan Lylat Wars is dat ook de vijanden uit het dierenrijk komen. Zo worden bazen doorgaans bestuurd door apen en is er ook een squadron met tegenhanger voor Fox en zijn drie makkers Slippy, Peppy en Falco. Hierdoor heeft de game iets kinderlijks, maar dat is dus verraderlijk. Die vijandelijke apen hebben er geen moeite mee om je op pijnlijke wijze uit de lucht te knallen.

Er komt nog heel wat oefening bij kijken om de klus te klaren zonder al te veel blikschade. Met name voor nieuwe piloten is het in het begin afzien om in het Lylat sterrenstelsel te overleven. Toch zal je zien dat je de Arwing gaandeweg beter bestuurt, waarna je met alsmaar groter gemak door vijandelijke gebieden vliegt.

Je bestuurt je schip in de vorm van een cursor op het beeld. Het kan nog best lastig zijn om dat ding altijd op de juiste vijanden te richten, maar na een paar dagen spelen heb je ‘m net zo stevig onder controle als een vork tijdens het avondeten. En dat is maar goed ook, want slordige piloten kunnen per ongeluk ook hun pluizige kameraden uit de lucht knallen.

Lylat Wars

De aanwezigheid van je makkers op hetzelfde beeldscherm kan best frustrerend zijn. Niet alleen omdat ze wel eens in de weg willen vliegen, maar ook omdat ze je de oren van het hoofd lullen. Dit is eventjes grappig, als Peppy zijn tekst over de barrel roll doet, maar op een gegeven moment zal het alleen maar afleiden. Gelukkig is er de mogelijkheid om de spraak te veranderen naar het Lylat dialect, zodat hun gebabbel iets makkelijker te tolereren is.

In contrast met de stemmen is de muziek juist erg onopvallend. Fans van Zelda horen dezelfde instrumentatie uit Ocarina of Time in de soundtrack terug, maar echt memorabel is het niet. Een gemiste kans, want juist opzwepende muziek kan erg goed werken in een shoot ‘m up. Ironisch genoeg vind je de beste muziek op het menu scherm, in de vorm van een sereen orgelnummer.

Visueel gezien is Lylat Wars ook niet al te denderend. De framerate wil wel eens helemaal in elkaar storten, iets dat ik tegenwoordig niet echt goed trek. Het is een fenomeen waar vrijwel alle 3D console games uit die periode last van hebben, dus ergens kan je Nintendo er niet echt op afrekenen. Toch dateert het de game wel degelijk erg hard.

Lylat Wars

Des te meer in combinatie met de PAL conversie, die niet echt geweldig is. Lylat Wars zou een omkeerpunt in PAL games van Nintendo moeten zijn, maar wie de NTSC versie ernaast legt ziet dat men in Amerika en Japan nog steeds de betere versie kregen. Als troostprijs krijg je wel een rumble pak bij de game, zodat je in ieder geval een Nintendo vibrator hebt. Ook handig.

Beter is de 3DS versie van de game. Lylat Wars is een paar jaar geleden opnieuw uitgebracht op dat systeem als Starfox 64 3D. Nou heb ik geen 3DS, maar ook van een afstand is het makkelijk te zien dat de graphics helemaal zijn opgepoetst en dat er een aantal nieuwe speelmodi zijn. Het lijkt me dan ook meer dan een leuke update voor oude fans, en eerder de definitieve versie van de game.

Gelukkig is de N64 versie – gedateerde graphics en al – ook nog prima te spelen. De on rails schietactie werkt prima en er zijn voldoende geheime routes te ontdekken om het avontuur afwisselend te houden. Er is zelfs de mogelijkheid om met drie vrienden dogfights te doen, waardoor de levensduur verder oprekt. Alle ingrediënten dus voor een memorabele N64 game.

[Lylat Wars | Nintendo 64 | Regio: Europa]

Lylat Wars

Screenshots gesourced via Mobygames.com en Gamefaqs.com

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s