Stukjes in de keel

Kirby 64 - The Crystal ShardsAls paradepaardje van HAL Laboratory is het logisch dat Kirby maar weinig Nintendo systemen heeft overgeslagen. Ja de Virtual Boy, maar dat is begrijpelijk. Kirby games zijn geschikt voor mensen van alle leeftijden, maar bieden in de regel ook net genoeg diepgang om van begin tot eind te vermaken.

Toch bevinden bepaalde games in deze serie zich op dun ijs. Het is moeilijk om een echt slechte Kirby game te vinden, maar ik kan wel degelijk een aantal matige verzinnen. Denk bijvoorbeeld aan Kirby’s Dream Land 2 en Kirby – Mouse Attack. Het zijn uitzonderingen op de regel, maar mijn favoriete roze klodder heeft dus ook wel eens teleurgesteld. Zo ook Kirby 64 – The Crystal Shards.

Kirby 64 is min of meer een directe opvolger van Kirby’s Dream Land 3 op de Super NES. Laatstgenoemde zal nergens de boeken ingaan als de beste Kirby game, maar het was wel duidelijk een verbetering ten opzichte van zijn voorganger op de GameBoy. Helaas wist men deze stijgende lijn niet door te trekken naar de N64 game, die het voornamelijk aan fantasie en finesse ontbeert.

De grote vernieuwing in Kirby 64 zit ‘m vooral in het feit dat je als een echte Gunstar Hero meerdere vaardigheden kan combineren tot een nieuw wapen. Dit is zonder meer een goed systeem, maar de game haalt niet het onderste uit de kan. Zo wordt het in beginsel een beetje teniet gedaan door het feit dat er slechts zeven basisvaardigheden te vergaren zijn.

Nou biedt dit nog steeds aardig wat mix & match mogelijkheden, maar het is een beetje magertjes vergeleken met eerdere games in de serie. En diëten zijn we toch niet gewend van de corpulente alleseter Kirby. Wat ook niet helpt is dat de zes werelden die je kan verkennen veel te gewoontjes zijn om echt van te kunnen genieten.

Zo zijn de meeste levels dermate leeg dat je meestal geen gevaar loopt. De game legt je geen strobreed in de weg om jezelf voor een vijand te parkeren en deze rustig op te eten. Het wordt pas lastig bij een paar snellere bazen en levels waarin ook beroep wordt gedaan op je platform skills. Hier blijkt Kirby onkarakteristiek traag te zijn en wil ie nog wel eens in de problemen geraken.

De lage handelingssnelheid is een bijkomstigheid van de nieuwe 3D vormgeving. Tot deze N64 release waren alle Kirby games noodgedwongen 2D, met plezierige bijeffecten als overzichtelijkheid, een vaste framerate en duidelijk art direction. In het N64 tijdperk werden 2D graphics veelal weggelachen, dus HAL mocht aan de bak om een gedetailleerde 3D te realiseren.

Helaas staat de N64 niet bekend om zijn indrukwekkende graphics. Sterker nog, tenzij je bent opgegroeid met dit systeem is het lastig om de slechte draw distance, lage framerates en lege achtergronden op prijs te stellen. Kirby 64 is in de stijl van de Playstation klassieker Klonoa gemaakt, waardoor het wordt blootgesteld aan alle bovenstaande minpunten.

Kirby 64 - The Crystal Shards

In de cutscenes draait de game nog best goed, maar in levels is performance zeer afhankelijk van de complexiteit van de achtergronden. Hoe complexer een level uitziet hoe brakker de framerate zal zijn. Tegenwoordig zou Nintendo nooit wegkomen met een slechte geoptimaliseerde game als deze, maar in de jaren 90 werd niet echt moeilijk gedaan om dit soort zaken.

Extra problematisch is dat Kirby’s animaties niet meteen stoppen als je een andere actie wilt doen. Dit merk je vooral als je van je meteen wilt omdraaien. Kirby zal eerst zijn wandelanimatie afmaken voordat je een nieuwe actie kan uitvoeren. In de meeste levels is dit niet eens zo heel groot probleem, maar op een gegeven moment zal dit je wel degelijk in de vingers snijden.

The Crystal Shards is overigens niet alleen een subtitel: de kristallen fragmenten moeten ook allemaal verzameld worden om de game echt uit te spelen. Er zijn maar liefst honderd van deze kristallen verstop ingame, en de echte uitdaging zit in het vinden van ze allemaal. Sommige liggen natuurlijk voor het oprapen, maar voor andere moet je zowaar nog je best doen.

Kirby 64 - The Crystal Shards

Toch is dit waarschijnlijk de eerste Kirby game die ik heb gespeeld waarin een dergelijk opdracht niet goed uit de verf kwam. Niet alleen omdat de game sowieso niet echt goed in elkaar zit, maar ook omdat je nog veel moet experimenteren met sommige wapen combinaties om bij de kristallen te komen. In een leukere game was dit vast minder bezwaarlijk, maar ik vond het maar saai werk.

Toch is er een soort positief randje. Ik heb de game namelijk jaren geleden gekocht, toen je N64 games nog voor ouderwetse prijzen kon krijgen. Wie tegenwoordig een compleet exemplaar in zijn of haar kast wilt parkeren is daar al snel €100 voor kwijt. Je vraagt je af waarom, want als er één game is die dit soort geflatteerde prijzen niet waard is dan is het deze wel.

Zie mijn verhaal dan ook als een waarschuwing. Koper weet waar je aan begint. Wil het toch eigenwijs een kans geven, koop het dan gewoon op de Virtual Console. Dat scheelt in ieder geval handenvol geld. Beter pik je de Amerikaanse Kirby Dream Collection op, waar je tenminste nog een boel goede games bijkrijgt. Of begin er gewoon niet aan, zodat je een teleurstelling bespaard blijft.

[Kirby 64 – The Crystal Shards | Nintendo 64 | Regio: Europa]

Kirby 64 - The Crystal Shards

Screenshots gesourced via Gamefaqs.com

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s