Laat je hoofd gaan

CI DeAWie kent de kleurrijke Mega Drive game Decap Attack (starring Chuck D. Head) nog? Ik was het in ieder geval tot voor kort totaal vergeten. In Amerika is het een voetnoot in het collectieve geheugen van Sega fans dankzij een Sonic stripboek, maar in Europa? Waarschijnlijk gaan er maar weinig belletjes rinkelen bij het horen van deze aparte naam.

Ergens is dat jammer, want Decap Attack is een beetje een vergeten juweeltje. Nou ja, misschien geen juweeltje. Eerder een gewoon leuke actiegame, gemaakt door die goede oude Vic Tokai in Japan. Mede dankzij de vreemde boxart stond ik nooit te springen om het een kans te geven. Maar wat blijkt? Dit is gewoon een leuke game, die niet had misstaan op de PC Engine.

Je speelt als Chuck D. Head, een onthoofde mummie. Een gezicht heeft ie wel, maar dat zit in zijn borst verstopt. Chuck heeft de ondankbare taak om klusjes uit te voeren voor een zekere Frank N. Stein en diens assistent Igor. Voor dit soort puberale onzin zet ik graag mijn console aan en ik ben blij dat de makers in tweede instantie voor deze insteek zijn gegaan.

Oh? In tweede instantie?

Ja, de originele, Japanse release verschilt nogal van de Westerse. Waarschijnlijk weet je wel dat Super Mario Bros. 2 ooit begon als Doki Doki Panic! in Japan. Decap Attack was daar een eveneens Arabisch getinte game, genaamd Magical Hat no Buttobi Turbo! Daibouken. Om een of andere reden lag dat gevoelig, dus durfde men het niet zo uit te brengen in het Westen.

Decap Attack1

Nou vind ik dat zonder meer een zwakke insteek, maar money talks. De Amerikaanse markt zat nou eenmaal niet op Arabieren te wachten, en zo’n leuke game moet je niet op de plank laten liggen. Zodoende werd de hele game in een nieuw jasje gestoken. De cartooneske stijl van Magical Hat staat nog fier overeind, maar ademt nou Halloween. Perfect voor de kids in Amerika.

De game beslaat nog steeds een degelijke 21 levels, verdeeld over 7 acts. Een mooi detail is dat na het uitspelen van een act een continent van de wereld zijn correcte plaats inneemt. Deze continenten zijn gevormd als lichaamsdelen en vormen bij het uitspelen een geraamte. Ergens is dit natuurlijk erg kinderachtig, maar ik kan dit soort flauwe humor ook wel waarderen.

De luchtige insteek van de game vertaalt zich ook naar het spelen ervan. Net zoals in de Sonic games heb je tot op zekere hoogte de vrijheid om je eigen pad te volgen in een level, als je uiteindelijk maar de uitgang vindt. Chuck kan maar liefst vier keer geraakt worden en ook kort door de lucht zweven. De foutmarge wordt verder vergroot dankzij power-up items, die je kan opsparen. Ja, de game heeft dan wel een spooky uiterlijk, maar iedereen kan het in principe uitspelen.

Decap Attack2

De actie is verder redelijk standaard. Chuck kan aanvallen door zijn gezicht uit zijn borst te steken. Niet echt de meeste handige aanval, maar je komt er wel de game mee door. Zeker wanneer je ook een schedel vind, dat je als wegwerp hoofd kan gebruiken. Wel niet vergeten om het daarna ook weer op te rapen, want een leven zonder hoofd ziet Chuck niet zitten.

Interessant genoeg wisten de makers niet alle verwijzingen naar de Japanse versie uit Decap Attack te halen. Sowieso zijn de meeste vijanden onveranderd, maar ook bepaalde achtergronden bevatten nog piramides en dergelijke. Als je niet bekend bent met de oorspronkelijke game zal dit echter niet storen. Een piramide meer of minder heeft volgens mij nog nooit iemand kwaad gedaan.

Een puntje waarop Decap Attack zich echt onderscheid op de Mega Drive is de audiovisuele presentatie. Zoals gezegd doet het denken aan een PC Engine game. De sprites zijn cartoonesk en ook het kleurgebruik is zeer treffend. Ik zie dit als enorme pluspunten, want veel games op het systeem kenmerken zich juist door een gebrek aan levendig kleurgebruik.

Decap Attack4

Ook de audio komt goed tot zijn recht. Zo is de soundtrack op en top videogame muziek. Het klinkt een beetje als een uit de kluiten gewassen NES game, wat je zeker niet als kritiek hoeft te zien. Het is een heerlijk geluid, dat maar al te zeldzaam is tegenwoordig. Een handjevol dezelfde tracks wordt tijdens de hele game herhaald, maar deze zijn dus wel met enig gevoel voor muziek gemaakt.

Hoewel Decap Attack niet echt leeft onder gamers heeft Sega het duidelijk nog niet vergeten. Ze waren zo vriendelijk om het opnieuw uit te brengen op de Wii Virtual Console, en ook als onderdeel van Mega Drive collecties. Veel extra naamsbekendheid zal het niet hebben opgeleverd, maar het is positief dat men er nog waarde in ziet.

Omdat de Mega Drive niet bepaald bekend staat om goede cartooneske actiegames zou ik het zeker een kans geven. Verwacht geen tijdloze game a la Sonic 2, maar gewoon een degelijke videogame. Eentje die om de verkeerde redenen werd veranderd, maar daar wel veel baat bij had.

[Decap Attack starring Chuck D. Head | Genesis | Regio: Amerika]

Decap Attack3

Screenshots gesourced via Mobygames.com

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s