Galm en resonantie

CI ColIk ben niet goed in Columns. Al die vallende blokjes op snelheid met elkaar linken, dat is niet mijn ding. Maar Columns is wel goed voor mij. Wat voor Sega een sterk alternatief moest zijn voor Tetris is voor mij juist een sterk alternatief voor een herfstachtige zondagochtend.

Ah, de warmte van de zon in je woonkamer, muziek van Vivaldi op de achtergrond en buiten kalende bomen. Dat vredige gevoel is maar al te zeldzaam. Gelukkig wist Sega een vergelijkbaar gevoel te vertalen naar hun puzzelgame Columns. Van het titelscherm uit de Griekse oudheid tot de 16-bit orgelmuziek: dit is nog eens plezierig bijkomen.

Eigenlijk is het vreemd dat de game zo sterk resoneert met mij, want als puzzelgame is het al lang en breed achterhaald. Games als Tetris, Puyo Puyo en Super Puzzle Fighter II Turbo zijn veel betere voorbeelden van het genre, maar laten we daar niet al te lang bij stilstaan. Liever praat ik over de vormgeving van Columns, dat dankzij een Grieks thema redelijk uniek is.

Columns1

Op het sepia titelscherm zien we twee soldaten die lijken te vechten om een zak met juwelen. Het is een statisch scherm, op een paar vallende steentjes na. Een tweede scherm toont twee engelen die peinzend naar dezelfde steentjes kijken. Ik vind het mooi, want deze stijl is niet alleen antiek, maar is ook zeer ingetogen. Het heeft iets sobers, maar is niet per se saai.

Dat sobere gevoel komt ook terug tijdens het spelen van de game. Blokjes vallen langzaam in rijen van drie naar beneden, terwijl op de achtergrond het soort muziek speelt dat je van een kerkmis verwacht. Ik kan me niet voorstellen dat Sega actief kerkgaande gamers wilde aanspreken, dus de muziek is voor mij eerder bewijs van goede smaak van de makers.

En als we het kerkelijke thema even vasthouden, net zoals de woorden van een pastoor je verstand probeert uit te zetten doet de game dat ook. Je focus ligt op de vallende steentjes, terwijl de muziek alle achtergrondruis in je omgeving blokkeert. Tetris had dezelfde insteek met een Russisch tintje, en het zal geen toeval zijn dat Sega dit in een Grieks jasje had gegoten.

Columns2

Het spelen van Tetris heeft echter iets opzwepends. De muziek in die game maakt je eerder manisch dan iets anders. Columns is in vergelijking juist sereen. Sega neemt je mee naar hun eigen kerk, compleet met pilaren en engelendecoratie. Maak je geen zorgen; Jezus Christus heeft hier niks te zoeken. Dit is het heilige huis van Yuji Naka en Yuzuki en daar zit je goed.

Omdat de game verouderd is zal je nooit al te lang in hogere sferen blijven hangen. High-scores worden braaf opgeslagen, maar matige spelers als ik zullen hier nooit iets indrukwekkends neerzetten. Maar dat hoeft ook niet. Een hoge score is secundair. Slimme spelers beginnen alleen aan de game om even tot rust te komen. Een zenmomentje, mogelijk gemaakt door Sega.

Wie ook op deze manier tot rust wilt komen heeft geluk. De originele game is voor een prikkie te krijgen op de Mega Drive, maar het is ook onderdeel van menig Sega collectie. Zo ben ik blij dat het op de Sega Genesis Collection staat. Hierdoor kan ik het overal mee naartoe nemen op mijn PS Vita. Lekker oordopjes in en even mijn bewustzijn onderdrukken. Heerlijk zo’n game.

[Columns | Genesis | Regio: Amerika]

Columns3

Screenshots gesourced via Mobygames.com

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s