Op stabiele wijze de ruimte in

CI GrAdGradius is een serie die zo consistent is dat het bijna saai is. Veel vooruitgang zit er niet in deze shoot ‘em up games van Konami, maar met zo’n solide blauwdruk hoeft dat natuurlijk ook niet per se. Zelfs de handheld varianten zijn goed te pruimen, met als hoogtepunt Gradius Advance, die met zo’n titel natuurlijk op de GameBoy Advance was uitgekomen.

Advance was gemaakt door het onbekende Mobile 21, een joint venture van Nintendo en Konami. Hun doel was om online games uit te brengen voor Nintendo handhelds en telefoons. Dat was nogal een vooruitstrevende mission statement circa 1999, en op voorspelbare wijze kwam er weinig van dit ambitieuze voornemen terecht.

Ondanks dat een partnerschap tussen Nintendo en Konami op papier een match made in heaven lijkt was de output van Mobile 21 in de praktijk niet zo interessant. Op één uitzondering na dan, want met Gradius Advance wist men een waardige handheld variant op het sublieme Gradius Gaiden te maken. Zo’n game verdient het natuurlijk om gespeeld te worden – ook al ontbeert het de online functies die het in theorie zou moeten hebben.

Het mooie aan Gradius is dat Konami eerder al met Nemesis en Nemesis II op de GameBoy bewees dat deze games ook prima op een handheld werken, zolang er maar rekening wordt gehouden met het beeldscherm. Zo ook met Advance – dat in Amerika en Japan respectievelijk Gradius Galaxies en Generations heette – waarvoor de makers een paar logische concessies maakten aan het scherm van de GBA.

GA1GA2

Zo zijn de sprites niet veel groter dan in de originele GameBoy games, terwijl de beeldresolutie wel degelijk hoger is. Hierdoor is het een en ander af en toe aan de kleine kant, maar ook zeer overzichtelijk. De vijanden bewegen ook niet zo snel over het beeld als in de arcade games, waardoor je nooit in oneerlijke situaties terecht komt.

Op deze verstandige aanpassingen na is de game verder nauwelijks te onderscheiden van de console en arcade varianten. Omdat Gradius Gaiden in die tijd met stip de meest populaire game was in de serie is het logisch dat Advance vooral aan die klassieker werd gespiegeld. Dit resulteerde in een vergelijkbaar power-up systeem waarmee je de wapens van Vic Viper meerdere keren kan opwaarderen.

De gebruikelijke shoot ‘em up kwaal duikt ook hier op waarbij je als een ware god door de levels beweegt zolang je alle power-ups hebt, maar het nauwelijks te doen is in het geval dat je opnieuw moet beginnen na een keer geraakt te zijn. Om dit wat draaglijker te maken is er nou een hint modus, waarin je kan zien hoe een expert elk checkpoint in de game speelt zonder power-ups.

GA3GA4

Nou zit er natuurlijk een wereld van verschil tussen zien hoe iets gedaan wordt en het zelf doen, maar de hints zijn een waardevolle steun in de rug voor spelers die, ondanks de cheat codes, toch nog wat hulp kunnen gebruiken. Gelukkig is de game verder niet zo moeilijk; slechts de laatste twee levels zullen je doorzettingsvermogen een beetje op de proef stellen.

Omdat je bij shoot ‘em ups secuur te werk moet gaan is goede besturing een basisbehoefte. Ook op dit punt stel Advance niet teleur, want het iconische ruimteschip Vic Viper beweegt met souplesse over het scherm. Verder heb je maar twee knoppen nodig om de klus uiteindelijk te klaren: A om mee te schieten en B om power-ups te selecteren. Dit systeem is al bijna net zo oud als gamen zelf, maar werkt nog steeds naar behoren.

Audiovisueel staat het ook zijn mannetje, zeker gezien de beperkingen van de hardware. Met zo’n lage beeldresolutie hoef je niet het extravagante level ontwerp van de arcade games te verwachten, maar qua uiterlijk komt de GBA game nog aardig in de buurt van games als Gradius III op de Super NES. Oude fans zullen verder sommige thema’s van de levels ook herkennen uit andere titels.

GA5GA6

Voor de muziek koos men opmerkelijk genoeg voor een chiptune geluid. Achteraf gezien was dit een verstandige keuze, want op deze manier is de game in ieder geval gevrijwaard van die typische slappe GBA samples. De muziek klinkt opgewekt en vol zelfvertrouwen, hoewel het misschien toch even wennen is als je geen chiptunes meer gewend bent.

Omdat de game bovengemiddeld goed is vraag je je af waarom Mobile 21 niet meer van dit soort juweeltjes wist te maken. Het antwoord op die vraag zullen we nooit achterhalen, want nog voor de release van de Nintendo DS werd de stekker uit dit bedrijf getrokken. Jammer, voor hun, maar toch mooi dat ze tenminste deze game nog op de markt wisten te krijgen.

Minder mooi is dat de serie tegenwoordig op sterven na dood lijkt. Konami was nog zo vriendelijk om ons op Gradius Collection op de Playstation Portable en Gradius ReBirth op de Wii te trakteren, maar daar bleef het bij. Een kleine troost is wel dat je met Advance en Collection in je bezit bijna alle noemenswaardige Gradius games overal kan spelen. Nou is het wachten tot ook Gradius V op een handheld uitkomt.

[Gradius Advance | GameBoy Advance | Regio: Europa]

GA7GA8

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s