Onderhuidse kriebels

CI TBeWWat gebeurt er als je het doosje van een film slechts half leest voordat je het schijfje in de speler stopt? Dan krijg je geen obscure weerwolffilm te zien. Nee, The Beast Within (1981) bleek een obscure cicade man film te zijn. En geen beste ook nog eens!

Ah ja, de zangcicades. Deze insecten zien er best vies uit en zijn ook nog eens erg lawaaierig. Het zijn verder onschuldige beestjes, maar je wilt ze liever niet in je achtertuin hebben in de zomer. Of, zoals in deze film, je wilt niet verkracht worden door een cicade man, zijn kind krijgen en je zoon vervolgens in vaders gelijkenis zien veranderen. Toch is dit precies de opzet van The Beast Within.

En toegegeven, op papier is dit geen slechte opzet. Er is een zeer ongebruikelijke moordenaar, persoonlijk drama en zelfs een beetje moordmysterie in een klein dorp. Bij vlagen zie je zelfs momenten van inspiratie. Maar helaas. Deze zijn niet genoeg om een wel heel domme uitvoering van het verhaal te maskeren.

Caroline (Bibi Besch) en Eli (Ronny Cox) zijn ten einde raad als hun  zoon Michael (Paul Clemens) een vreemde ziekte lijkt te hebben. Hun zoektocht naar een oplossing brengt de familie terug naar het gehucht waar Caroline 17 jaar geleden was verkracht. De dader werd nooit gevonden, maar Michael lijkt toch een speciale band met hem te hebben.

Beetje bij beetje zien we Michael in de voetsporen van zijn pa treden. Hij is onrustig, gaat op zoek naar het huis van de cicade man en begint zelfs van mensen te snoepen. Helaas is Paul Clemens een van de zwakste acteurs in de film, wat zijn personage niet echt ten goede komt. De rest van de cast komt er in vergelijking beter vanaf, maar zit opgezadeld met slecht geschreven rollen.

Zo bieden de meeste slachtoffers van de cicade boy vrijwel geen verzet als ze worden aangevallen. Op lompe wijze laat iedereen zich overrompelen door een knullige sukkel, wat totaal niet geloofwaardig overkomt. Tegelijkertijd helpen zijn ouders de lokale politie met een moordonderzoek, wat gezien de omstandigheden erg ongepast is.

De film moddert een beetje door en vindt pas op het einde zijn ware identiteit – als Michael uit zijn vel barst als de cicade die hij is. Deze transformatie is grotesk. Een ander woord is er niet. Een nieuwe Michael scheurt langzaam uit het oude lichaam en de uiteindelijke cicade man is toepasselijk monsterlijk. Mooi meegenomen is dat de praktische special effects erg overtuigend zijn gedaan.

Zo overtuigend zelfs dat ik sterk het idee krijg dat het hele budget aan deze scènes was opgemaakt. En dat is dan weer jammer, want wie zit er nou te wachten op een film die pas op het einde interessant wordt? Ik niet kan ik met terugwerkende kracht zeggen, maar zoek de desbetreffende transformatie scène zeker eens op op Youtube.

Iets dat wel goed was uitgevoerd is dat het verhaal helemaal rond gaat op het einde. Hierdoor is het einde open, maar het is helder wat de makers wilden communiceren. En dus is het extra jammer dat de rest van The Beast Within bij lange na niet het meeste uit de setting, personages en het verhaal weet te halen. Nou. Had ik dan toch maar die weerwolffilm gezien die ik dacht dat dit was.

[The Beast Within | Blu-Ray | Regio: Europa]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s