Problemen uit de oudheid

CI SoVZelden wilde ik zo graag ophouden met een game als Sword of Vermilion op de Mega Drive. Ik hou niet van opgeven, maar de moed zakte me al in de schoenen na één minuut spelen. Ik ben de makers daarom dankbaar dat de game me een legitieme uitweg bood. De koning is dood, lang leve de koning!

Ik geloof niet dat ik het hier ooit expliciet heb vermeld, maar alle games waar ik over schrijf op dit blog zijn helemaal uitgespeeld, tenzij anders vermeld. Als je met oude console games of obscure GameBoy games te maken hebt is dit geen probleem, aangezien deze vaak aan de korte kant zijn. Een heel ander verhaal wordt het met RPGs, die maar al te graag mijn vrije tijd opslokken.

Om die reden ben ik nogal kieskeurig als het op dit genre aankomt. Van games als Chrono Cross, Illusion of Time en Suikoden weet ik dat ik er met een gerust hart aan kan beginnen, maar ik weet ook dat ik met vuur speel als ik minder gelouterde titels opstart. Zie bijvoorbeeld mijn ervaringen met Golden Sun, Dragon Quest VI en, oh god, Breath of Fire.

Sword of Vermilion was tot voor kort een grote onbekende voor me. Het is echter onderdeel van de Sega Genesis Collection, waarvan ik de inhoud al maanden op mijn dooie gemak aan het verkennen ben. Omdat ik vrijwel alle actiegames op die collectie al had gespeeld was het tijd voor een RPG. Phantasy Star II zou de logische keuze zijn geweest, maar ik koos dus voor het onbekende.

Sword of Vermilion1

Een grote fout, want het was meteen duidelijk dat dit de ergste game was die ik in jaren had opgestart. Sword of Vermilion combineert de langdradige menu’s van Dragon Quest met de zinloze gevechten van Ys en overworld perikelen van The Adventure of Link. Ik wil er eigenlijk niet eens al te diep op ingaan. Neem gewoon maar aan dat de besturing, interface en moeilijkheid voor geen meter kloppen.

Niks dan lof daarom voor de makers, die zo coulant waren om de game van een prematuur einde te voorzien. Na het vinden van een ring in de eerste dungeon biedt de koning je aan om inwoner van zijn stad te worden. Nou, zo’n goede deal laat ik me geen twee keer zeggen. Natuurlijk is er ook de mogelijkheid om dit te weigeren en door te spelen, maar waarom zou je?

Omdat je nieuwsgierig bent? Ik geef toe dat ik terug ging naar de koning om te zeggen dat ik toch door wilde spelen. Dat nieuws nam ie niet goed en hij veranderde spontaan in een draak. Na ‘m onthoofd te hebben kwam de echte koning tevoorschijn, die me wonderwel dezelfde deal aanbood als de nepkoning. Deze keer was ik wel trouw aan mijn belofte en zette ik braaf de game uit.

Eind goed, al goed. Het zwaard van Vermilion? Ik heb dat hele ding niet gezien en ik ben er een beter mens om.

[Sword of Vermilion | Genesis | Regio: Amerika]

Sword of Vermilion2

Screenshots gesourced via Mobygames.com

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Problemen uit de oudheid

  1. Pingback: Het hoeft niks te kosten | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s