Mooie bijl, nieuw?

Golden Axe IIIWas er in het post Streets of Rage 2 tijdperk nog een reden om Golden Axe III op de Mega Drive uit te brengen? Het antwoord op die vraag ligt wellicht voor de hand – het was immers nooit in Europa uitgebracht – maar om dit verhaal nu al met een “nee” af te sluiten zou ook een beetje vreemd zijn.

In mijn stukje over Golden Axe II zei ik nog de harde woorden dat de serie misschien beter vergeten kan worden. Met zo’n uitspraak ga je natuurlijk op de tenen van fans van het eerste uur staan, maar op een geïnspireerde audiovisuele presentatie na heb ik deze game niet betrapt op veel toegevoegde waarde.

Ergens ben ik zelf natuurlijk ook niet slim bezig, want wie speelt er nou games die ie actief niet leuk vind? Noem het gerust dom, maar ik ben nieuwsgierig waar die goede reputatie van deze games precies vandaan komt. Zodoende ben ik bereid om wat vrije tijd op te offeren in de naam van kennisvergaring.

Van de eerste game kan ik het appeal nog begrijpen. Golden Axe was een succes in de speelhallen en de Mega Drive versie was een goed voorbeeld van de arcade ervaring op je TV, waar het systeem bekend om stond. De tweede game was echter al verouderd toen het uitkwam, dus daar kan Sega nooit veel zieltjes mee hebben gewonnen – ondanks de toffe soundtrack.

Golden Axe III

Het was de makers bijna gelukt om de titel te centreren…

Omdat het derde deel nooit in Europa uitkwam en in Amerika gedownload moest worden via een speciale service vermoed ik dat bijna niemand deze game ten tijde van release heeft gespeeld, en zodoende niets heeft bijgedragen of afgedaan aan de reputatie van de serie. Het lijkt me daarom veilig om te concluderen dat deze serie het vooral van nostalgie moet hebben.

Daar koop je tegenwoordig natuurlijk niks mee, dus begon ik met het nodige wantrouwen aan Golden Axe III, om zo mijn eigen mening verder vorm te kunnen geven. De consensus online was in ieder geval dat het een poepie game zou zijn, dus je begrijpt dat ik aarzelde om alweer een middelmatige beat ‘em up uit te spelen. Gelukkig bleek het allemaal wel mee te vallen.

In tegenstelling tot Golden Axe II, dat een ongeïnspireerde kloon van de eerste game was, zet het derde deel wel degelijk in op modernisatie en innovatie. In beginsel is het natuurlijk nog steeds een beat ‘em up in een high fantasy setting, maar je kan duidelijk merken dat er gesleuteld is aan de formule.

Zo zijn er nou vier personages speelbaar, die je vrij direct kan spiegelen aan de cast van Streets of Rage 2. Een barbaar en amazone vervullen de rollen van Axel en Blaze, een reus is de stand-in voor Max en een panterman doet zijn beste Skate imitatie. Elke vechter heeft meerdere unieke aanvallen, waardoor er een beetje diversiteit in speelstijlen mogelijk is, zeker met twee spelers.

Golden Axe III

Tenminste, als je bereid bent om de speciale aanval van de panterman niet te gebruiken. Het stoerste personage van het kwartet heeft ook een aanval die nogal overpowered is, waarmee je zonder dood te gaan de game kan uitspelen. Dat is mooi meegenomen als je de game te moeilijk vindt, maar het is desalniettemin een blunder van Sega om die aanval zo sterk te laten.

Gelukkig is de uitdaging deze keer een stuk eerlijker dan voorheen. De AI wilt je nog steeds sandwichen tussen meerdere vijanden, maar doet dit in de eerste paar levels erg langzaam. Omdat jouw personages veel mobieler zijn dan voorheen is de spelervaring een stuk gebalanceerder, en zal je pas tegen het einde van de game echt sterke tegenstand krijgen.

Terug van weggeweest is het magiesysteem uit de eerste game, waarin je flesjes verzamelt om magische aanvallen te doen. In Golden Axe II kon je nog zelf de sterkte van je magische aanval bepalen, maar hier moet je weer alles in één keer gebruiken. Een onnodige achteruitgang, hoewel je all-round gezien nog steeds sterker bent dan in de andere games.

Andere nieuwe elementen zijn gevangen burgers die je kan bevrijden. Red er vijf en je krijgt een extra leven. Om je leven verder makkelijk te maken kan je ook meerdere permanente levensbalk upgrades vinden; je vraagt je af waarom de makers niet zo coulant waren in de eerdere delen.

Golden Axe III

Een wezenlijke vernieuwing is de mogelijkheid om zelf je eigen route uit te stippelen door de levels. In de meeste levels zit een splitsing in de weg, wat de herspeelwaarde enorm ten goede komt. Dit, in combinatie met de meerdere personages, is precies het soort innovatie dat men eigenlijk al in de tweede game had moeten toepassen.

Opvallend genoeg ziet Golden Axe III er niet beter uit dan zijn voorgangers. Sterker nog, hoewel de game barst van verschillende locaties, zien de achtergronden er bij vlagen amateuristisch uit. We hebben het hier over een game uit 1993, dat er desondanks uitziet als een launchtitel – het slechte soort launchtitel welteverstaan.

In schril contrast staat de soundtrack. In eerste instantie vond ik er niks aan omdat ie redelijk upbeat is, maar na flink wat uurtjes spelen is mijn mening helemaal bijgedraaid. Dit is geweldige muziek en Sega’s muzikanten hebben weer eens fraai werk geleverd. Het past niet altijd even goed bij de setting, maar beter goede muziek in een matige game dan slechte natuurlijk.

Helaas wegen alle positieve zaken – de toegankelijkere moeilijkheid, meer variatie in personages en levels, goede muziek – niet op tegen het feit dat de derde Golden Axe verder niet echt een bijzondere game is. Het is zonder meer de meest moderne en toegankelijke Golden Axe op de Mega Drive, maar het is qua kwaliteit hooguit te vergelijken met de eerste Streets of Rage.

Golden Axe III

Niet per se een slechte game dus, maar wel duidelijk verouderd en overklast door betere beat ‘em ups. Iemand in de hogere geledingen van Sega moet daarom haast wel een enorme fan zijn geweest, want anders kan ik maar moeilijk verklaren waarom ze deze game speciaal voor de Japanse markt hadden gemaakt als er ook betere alternatieven op het systeem te krijgen waren.

De game kwam uiteindelijk ook in Europa uit als onderdeel van de Sega Mega Drive Collection op de Playstation 2 en PSP. Het zou zelfs nog een generatie vooruitspringen en ook opduiken op de Wii Virtual Console en de compilatie Sega Mega Drive Ultimate Collection. Voor fans van matige beat ‘em ups en Golden Axe curiositeiten zijn er dus genoeg opties om de game zelf te ervaren.

Mijn mening over de serie is verder niet veel veranderd sinds het spelen van Golden Axe III. De high fantasy setting kan ik wel waarderen, evenals de toffe muziek die je in alle games terughoort. Maar echt goed speelbaar zou ik ze niet noemen, en een tweede speler is haast een vereiste om een beetje plezier te beleven. Ergens zijn het klassieke games, maar totaal niet essentieel.

[Golden Axe III | Genesis | Regio: Amerika]

Golden Axe III

Screenshots gesourced via Mobygames.com

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s