Niet zomaar een zondag

Black SundayBlack Sunday (1960) was schijnbaar zo’n verwerpelijke film dat ie in sommige landen niet te zien was en in andere slachtoffer van censuur was. Met zo’n achtergrond was mijn interesse snel gewekt toen mijn broer hiermee aan kwam zetten als kandidaat om op Halloween te kijken.

Want ja, elk jaar weer dezelfde jaren 80 campy horrorfilms kijken als afsluiter van oktober hoeft natuurlijk ook niet. Black Sunday is een zwart-wit film uit 1960 en is zodoende een goede trendbreker. Toch had ik wellicht beter moeten weten toen ik instemde om deze ouderwetse horrorfilm te kijken, want ondanks een intrigerende achtergrond en legendarische regisseur is het ook redelijk verjaard.

De film draait om de Vajda familie in Moldavië, die twee eeuwen eerder nog vervloekt werd. De heks Asa Vajda (Barbara Steele) was niet in de beste stemming toen ze op de brandstapel geparkeerd werd, zeker niet omdat ze wist dat ook een masker – The Mask of Satan – op haar gezicht gespijkerd ging worden. Boze mensen doen rare dingen, en dus vervloekte ze haar nakomelingen.

Nou vind ik persoonlijk twee eeuwen best een lange periode om eindelijk je slachtoffers te maken, maar goed, in deze film moeten de adelijke Vajda’s er dan toch aan geloven. Katia Vajda (ook Barbara Steele) lijkt als twee druppels water op haar hekselijke voorouder, maar is in tegenstelling tot de strijdbare Asa een haast komisch zwak personage.

Ze valt al flauw bij het minste of geringste en een vloek om haar einde te bespoedigen lijkt totaal overbodig. Gelukkig is de knappe Dr. Gorobec (John Richardson) er ook, die in recordtempo verliefd wordt en haar wilt behoeden voor het kwaad in de wereld. Nou is hij hier niet bepaald goed in, waardoor de mensen rondom dit tweetal met de bosjes omvallen.

Voor een horrorfilm van deze leeftijd mag gezegd worden dat er nog enkele goede special effects in zitten. Zo is het vastnagelen van het masker aan het gezicht van de heks best een bloederig spektakel en zie je later ook nog een indrukwekkend verjaringseffect. Deze zijn natuurlijk niet genoeg om een hele film te dragen, maar tonen wel aan dat de makers een zekere verfijndheid hadden.

Toch is het verder niet zo’n heel speciale productie, wat een beetje jammer is. Zoals wel vaker met dit soort films is ie gedeeltelijk Engels en gedeeltelijk Italiaans, hoewel alternatieve audio tracks de talen gelijk kunnen trekken. Ik heb er op zich geen probleem mee dat een film meerdere talen bevat, hoewel het voor de consistentie natuurlijk wel zo prettig is als je er maar eentje hoeft te volgen.

Ook het verhaal is niet bijzonder. Sterker nog, het doet meteen aan Dracula denken met de twee doctoren die in een afgelegen land het opnemen tegen een onbekende vijand – die zonder goede reden als een vampier te werk gaat. Ook is het verhaal een beetje onsamenhangend en wil het wel eens van de hak op de tak springen – communicatie problemen tussen de Amerikaanse kant en de Italiaanse?

Enfin, het is duidelijk niet de beste film die ik dit jaar op had kunnen zetten, maar ergens ben ik toch blij dat ik deze vroege stap in de lange carrière van Barbara Steele heb gezien. Het mist het soort spanning dat je van latere Mario Bava films mag verwachten, maar ergens kan je wel zien waarom er destijds ophef over was. Wie de film vooral als een curiositeit benaderd zal er daarom vermoedelijk nog wel het nodige vermaak uithalen.

[Black Sunday | Blu-Ray | Regio: Europa]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s