Hij knalt je TV aan stukken!

VectormanHet is een bekend recept: voorzie je game van fraaie graphics, gooi er wat marketing tegenaan en hoop op het beste. Ook Sega was hier niet vies van en liet in 1995 Vectorman los op de Mega Drive. Dat de game je bij vlagen tot wanhoop dreef moesten we maar door de vingers zien.

Het mooie aan Vectorman is dat het het een typisch product van zijn tijd is. Het kwam uit in de periode waarin Nintendo met Donkey Kong Country bewees dat er wel degelijk nog wat leven in de Super NES zat, en voor Sega was een vergelijkbare hit wel handig zolang hun nieuwe Saturn console zich nog niet had bewezen.

Ontwikkelaar Blue Sky Software had eerder al voor Sega Jurassic Park ontwikkeld, wat commercieel in ieder geval een bescheiden succesje was. Nou kon Vectorman natuurlijk niet leunen op een filmlicentie, maar om dat te compenseren kon de game wel rekenen op graphics die de Mega Drive tot dan nog nooit had gezien – en hé, dat werkte ook voor Donkey Kong Country.

Je zou zeker kunnen zeggen dat de makers het systeem op de mega drive laten lopen. Vectorman haalt het onderste uit de kan en verrast je keer op keer met grafische foefjes en technieken die ook tegenwoordig nog aardig uitzien. Zo heb ik nog nooit een vlag zo soepel over het beeld zien bewegen, of zoveel partikel effecten gezien bij een 2D waterval.

Vectorman

De geavanceerde graphics staan in schril contrast met de simpele speelstijl. Vectorman is in principe het simpele broertje van games als Mega Man, Contra en Turrican en vereist niet meer dan een spring- en schietknop om te spelen. Prima zou je denken, maar in tegenstelling tot de presentatie is de speelstijl wel erg verouderd.

Niet omdat een run & gun game bij voorbaat slecht is, maar omdat de makers duidelijk de balans een beetje uit het oog waren verloren. De grote boosdoener zit ‘m in het feit dat er helemaal geen continues zijn, waardoor je het grootste deel van de zestien levels zal moeten memoriseren om de game uit te kunnen spelen.

Dat is een flinke klus, want de moeilijkheid loopt al snel op. De eerste paar levels geven je de ruimte om de besturing onder de knie te krijgen, evenals om te wennen aan de patronen van de vijanden. Knoop alle lessen die je hier krijgt maar goed in de oren, want in latere levels zal niemand genade met je tonen.

Vectorman

Wat ook opvalt zijn zaken als een spastische camera en sprites die aan de grote kant zijn. Hierdoor ben je gedwongen om voorzichtig door de levels te bewegen, want ondoordacht naar voren stormen betekent al snel het einde voor Vectorman. De langzame aanpak geeft je wel de tijd om zwevende TVs te spotten, die je kapot kan schieten voor verschillende power-ups.

De standaard blaster is in principe genoeg om elk level mee uit te spelen, maar om de concurrentie een stap voor te zijn kom je ook wapens tegen als rapid fire en een spread gun tegen. Ook zijn er items waarmee je tijdelijk van vorm kan veranderen, waardoor je makkelijker door een level kan bewegen of juist een geheime ruimte kan openblazen.

Maar dan moet je die items natuurlijk wel eerst zien te vinden, wat wel eens lastig kan zijn met een strikte timer in beeld. Een level duurt hooguit vijf minuten, maar omdat je maar een beperkt aantal levens op zak hebt, en omdat er geen continues zijn, is het raadzaam om niet al te ver van het normale pad af te wijken eer de tijd op is.

vm3

Omdat ik ook maar een mens ben heb ik de game onlangs pas weten uit te spelen, dankzij gebruik van savestates. Het maakt onderdeel uit van Sega Genesis Collection, die mij nou al uren aan twijfelachtig vermaak heeft opgeleverd. Ik weet het, daar scoor ik geen punten mee, maar zonder savestates zou je dagen bezig zijn om alles een beetje te memoriseren.

Wel vind ik het erg jammer dat ik het niet op mijn CRT heb kunnen spelen, want daarop komen de graphics des te meer tot leven. Ook twintig jaar na dato is het mooi om te zien wat de makers uit de hardware wisten te persen, zonder dat dit verder tot technische mankementen als geflicker leidde. Vreemd is het dus niet dat Sega deze game zelf uitbracht.

Maar feit is wel dat men er niet helemaal in was geslaagd om de puike graphics en het simpele concept aan een gebalanceerde game te koppelen. De fouten qua moeilijkheid zijn pure design fouten, die er vermoedelijk met een paar maanden extra ontwikkeltijd wel waren uitgestreken. Wellicht dat ik Vectorman 2 eens moet spelen om te kijken of men van hun lessen had geleerd…

[Vectorman | Genesis | Regio: Amerika]

vm4

Screenshots gesourced via Mobygames.com

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s