Gouden bijl: kunst of kitsch?

Golden Axe IIIn de tijd die ik nodig had om in mijn eentje door Golden Axe II op de Mega Drive heen te ploeteren ben ik volgens mij een paar grijze haren rijker geworden. Ironisch genoeg moet ik hieraan voorafgaand juist grijze massa armer zijn geworden, want je moet wel gek zijn om deze matige beat ‘em up uit te willen spelen.

Helaas kende de Golden Axe serie nooit echt een gelukkig bestaan. De originele arcadegame kwam op het juiste moment op de juiste hardware uit, en wist zodoende zijn eigen plekje in de geschiedenis te veroveren. Tegen de tijd dat deze game ook op de Mega Drive te krijgen was, was de glans er echter al een beetje van af.

Als een high fantasy stereotype mocht je het in je eentje of met een vriend opnemen tegen de kwaadaardige Death Adder, maar het enige vernuft dat in de game zat was de wijze waarop de computer je telkens probeerde te omsingelen. Mede dankzij games als Final Fight bleef het een populair genre, dus reden genoeg voor Sega om aan een vervolg te werken.

Wat een solide opvolger moest zijn van de iconische arcadegame was echter een wel heel weinig geïnspireerde opvolger op de Mega Drive geworden. Golden Axe II is in feite niks meer dan een reskin van de eerste game, maar dan met aangepaste graphics en nieuwe muziek. Het heeft evenwel helemaal niks met de arcadegame The Revenge of Death Adder uit hetzelfde jaar te maken.

Golden Axe II

Deel twee is meer van hetzelfde, en met hetzelfde bedoel ik ook echt hetzelfde. Je kan uit dezelfde drie personages kiezen – die grafisch opgepoetst zijn – maar de vijanden hanteren nog steeds dezelfde hersenloze AI, die je koste wat het kost zal proberen te sandwichen tussen twee vijanden. Dit is niet alleen eentonig, maar in beginsel ook niet echt leuk om te spelen.

Zelfs de verbeterde besturing en de onverwacht solide soundtrack kunnen niet verbloemen dat dit echt een heel matig vervolg is. Nee, Golden Axe II is eerder een brute afmatting, dat een vrij constant niveau van frustratie en verveling in stand weet te houden – net zoals de eerste game dus. Gelukkig lag Streets of Rage ook om de hoek, en zou Golden Axe voorgoed zijn bestaansrecht verliezen.

Tenminste, op papier. Feit is dat er nog een aantal andere games zijn verschenen, waaronder het eerdergenoemde The Revenge of Death Adder in de speelhallen en Golden Axe III op de Mega Drive. Sega zou ook geen Sega zijn als de game niet een paar keer opnieuw was uitgebracht op modernere systemen.

Ik heb zelf door de Sega Genesis Collection versie van Golden Axe II heengeploeterd, en op die collectie staan heel toevallig ook deel één en drie. Geloof me, daar word je niet vrolijk van. Er valt soms iets te zeggen voor kwantiteit boven kwaliteit, maar in het geval van de Golden Axe trilogie denk ik dat deze games misschien beter vergeten kunnen worden.

[Golden Axe II | Genesis | Regio: Amerika]

Golden Axe II

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Gouden bijl: kunst of kitsch?

  1. Pingback: Mooie bijl, nieuw? | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s